Για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και την υποστήριξη της κοινωνικής βιωσιμότητας, η εγκατάσταση ενσωματώνει αυθεντικά τοπικά υλικά, παραδόσεις και γνώσεις στις λειτουργίες της ή στις φυσικές της δομές. Αυτό ενισχύει την ταυτότητα της κοινότητας, σέβεται την τοπική κληρονομιά και διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη ενισχύει, αντί να αποδυναμώνει τον πολιτιστικό ιστό του προορισμού.
Η εγκατάσταση ενσωματώνει κατάλληλες και βιώσιμες τοπικές πρακτικές και υλικά στη λειτουργία της ή κατά την ανακαίνιση ή κατασκευή. Έμφαση δίνεται στον σεβασμό και στην ενσωμάτωση αυθεντικών στοιχείων της παραδοσιακής ή σύγχρονης τοπικής κουλτούρας, της κοινωνικής ή πολιτιστικής κληρονομιάς, της τοπικής χειροτεχνίας, της καλλιτεχνικής έκφρασης, και των σχεδιαστικών παραδόσεων που είναι χαρακτηριστικές της περιοχής.
Τόσο τα απτά στοιχεία (π.χ. υλικά, μέθοδοι κατασκευής) όσο και τα άυλα στοιχεία (π.χ. παραδοσιακή γνώση, πολιτιστική έκφραση) της κληρονομιάς είναι σημαντικά. Πρέπει να τηρείται η περιβαλλοντική βιωσιμότητα των εργασιών ανακαίνισης ή κατασκευής, χωρίς να χάνονται τα οφέλη που προκύπτουν για την πολιτιστική και κοινωνική κληρονομιά.
Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να συνεργάζεται και να αξιοποιεί την τοπική εκπαίδευση, γνώση και τεχνογνωσία, σχετικά με τη χρήση υλικών, τεχνολογιών και εργαλείων για βιώσιμες ανακαινίσεις ή κατασκευές. Όταν χρησιμοποιούνται πολιτιστικά στοιχεία, η εγκατάσταση ζητά επιβεβαίωση από τους αρμόδιους τοπικούς φορείς ή εμπειρογνώμονες ότι η χρήση αυτή είναι κατάλληλη και γίνεται με σεβασμό. Η εγκατάσταση συμμορφώνεται πάντα με την εθνική και τοπική νομοθεσία και κανονισμούς σχετικά με ανακαινίσεις ή την κατασκευή νέων κτιρίων.
Επιπλέον, λαμβάνεται υπόψη η ανθεκτικότητα των υλικών και των κατασκευαστικών έργων, διασφαλίζοντας ότι οι πρακτικές δεν σέβονται μόνο την κληρονομιά, αλλά ενισχύουν και την ανθεκτικότητα και την μακροχρόνια βιωσιμότητα. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κριτήριο εστιάζει στις πολιτιστικές και κοινωνικές πτυχές βιωσιμότητας της φυσικής παρουσίας και των λειτουργικών πρακτικών της εγκατάστασης, ενώ η περιβαλλοντική βιωσιμότητα (π.χ. ενεργειακή απόδοση, εξοικονόμηση νερού) καλύπτεται ξεχωριστά.
Κατά την επιθεώρηση, η εγκατάσταση παρουσιάζει:
• αποδεικτικά της συνάφειας των χρησιμοποιούμενων υλικών ή πρακτικών με την τοπική κουλτούρα και την κοινωνική ή πολιτιστική κληρονομιά
• αναφορές σε συνεργασία ή συζήτηση με τοπικούς ειδικούς, τεχνίτες, πολιτιστικούς οργανισμούς ή κοινοτικές ομάδες, όπου είναι εφαρμόσιμο
• φωτογραφίες, σχέδια, περιγραφές προμηθευτών ή γραπτές δηλώσεις που δείχνουν πώς η τοπική πολιτιστική κληρονομιά ή γνώση ενσωματώθηκε στη λειτουργία, τις ανακαινίσεις ή τα κατασκευαστικά έργα
• σύντομη δήλωση (π.χ. από την εγκατάσταση ή τους ειδικούς) που επιβεβαιώνει ότι τα πολιτιστικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν με κατάλληλο τρόπο και σεβασμό.
To safeguard cultural heritage and support social sustainability, the establishment integrates authentic local materials, traditions and knowledge into its operations or physical structures. This strengthens community identity, respects local heritage and ensures that development enhances rather than erodes the cultural fabric of the destination.
The establishment incorporates locally appropriate and sustainable practices and materials in its operations or in connection with refurbishments or construction works. The focus lies on respecting and integrating authentic aspects of traditional or contemporary local culture, social or cultural heritage, local craftsmanship, artistic expression, or regionally relevant design traditions.
Both tangible (e.g. materials, construction methods) and intangible (e.g. traditional knowledge, cultural expressions) heritage are valued, with special attention to balancing the environmental sustainability of refurbishment or construction works with the cultural and social heritage benefits.
The establishment is encouraged to involve and utilise local education, knowledge and expertise in relation to the use of materials, technologies and tools for sustainable refurbishment or construction. Where cultural expressions are used, the establishment seeks confirmation from appropriate local organisations or experts that the use is appropriate and respectful. The establishment always complies with national and local legislation and regulations in connection with refurbishment or construction of new buildings.
The resilience of materials and construction works is also considered, ensuring that practices not only respect heritage but also enhance durability and long-term sustainability. However, this criterion focuses on the cultural and social sustainability aspects of the establishment’s physical presence and operational practices, and environmental sustainability (e.g. energy efficiency, water conservation) is covered separately.
During the audit, the establishment presents:
- evidence of the relevance of the used material or practices for the local culture, social or cultural heritage;
- references to cooperation or consultation with local experts, craftspeople, cultural organisations, or community groups, where applicable;
- photos, design plans, supplier descriptions, or written statements showing how local cultural heritage or knowledge was incorporated into operations, refurbishments, or construction works; and
- a brief statement (e.g. from the establishment or consulted experts) confirming that cultural elements were used appropriately and respectfully.