Campsites and Holiday Parks

The establishment formulates an action plan that outlines specific steps to implement its strategic sustainability targets (criterion 1.2). The action plan is a central operational tool of the establishment’s sustainability management system that reflects relevance to the specific context of the property. For example, if water scarcity is a regional concern, the action plan places greater emphasis on water-saving initiatives.

The action plan covers the entire certification period (24 months), with actions clearly divided by year to track progress and enable annual updates.

For establishments with more than 50 employees the plan includes a minimum of 4 actions per certification period. For establishments with less than 50 employees, a minimum of 2 actions per certification period are included.

Actions cover at least 2 Green Key areas, for example energy, water, waste, social sustainability/CSR (e.g. staff equity, inclusion, community engagement etc.), biodiversity protection, sustainable procurement, risk and crisis management, etc., and each action relates to at least 1 strategic sustainability target. If developed as part of criterion 1.2., the plan also reflects the vision, mission and thematic priorities of the targets, ensuring a coherent and goal-driven approach.

When preparing the annual action plan, it is recommended to use the Green Key criteria for inspiration, both regarding conformity with guideline criteria not yet implemented and to further improve engagement in already implemented imperative and guideline criteria. Actions that are already fulfilled are not included in the annual action plan, and listing a Green Key guideline criterion as an action is not sufficient. However, it is acceptable to include supporting actions that contribute to the future implementation of a guideline criterion (e.g. conducting a feasibility study in preparation for meeting a specific guideline criterion).

All actions are measurable (e.g. number, percentage, quantity or completed task). For each action, the following is clearly documented:

• a description of the action, its timeline and the intended outcome;
• the responsible department or staff members; and
• the link to the strategic sustainability target/s it supports.

The actions are co-developed by management and staff (e.g under supervision of the Green Key Establishment Representative) ensuring that both groups contribute to the identification and prioritisation of actions. Management is responsible for the accuracy of actions, their implementation, and follow-up. If an action has not been fulfilled, the establishment provides a clear and documented justification explaining the reasons (e.g. financial, structural, contextual, timing constraints) and present a concrete plan of action for either completing the same action in the next certification period or replacing it with a more feasible alternative.

If the establishment is part of a chain, collective chain-level actions may serve as inspiration, provided that these are translated into specific individual/local actions. If adopted without modification, the establishment justifies their relevance. Chain-wide actions/documents can be accepted as evidence if the establishment demonstrates that the actions are implemented at their property and appropriate for their structural, geographical and cultural context.

The establishment offers local micro or small entrepreneurs the possibility to sell sustainable products that are based on the nature, history and culture of the local area. This can be in the form of a small shop or stand within the premises of the establishment. Alternatively, the establishment purchases and offers such local products to its guests.

The focus of this criterion is on products and services offered to guests that are not part of the regular service operations (e.g. standard restaurant service) but rather provide added value through showcasing local culture, craftsmanship, or heritage. Products produced within 100 km from the establishment are considered as locally produced.

The definition of local micro or small entrepreneurs follows national standards. If these do not exist, 1 of the following conditions applies:

1. micro enterprise: fewer than 10 employees; or
2. small enterprise: fewer than 50 employees.

Sustainable products and services are defined as those that are:

• produced in a manner that respects environmental, social and cultural sustainability principles;
• based on the local area’s nature, history and culture;
• manufactured without the use of internationally recognised threatened or protected species; and
• free from non-durable, unsustainable materials such as single-use plastics or other disposable materials.

Η εγκατάσταση προσφέρει ή διευκολύνει την πρόσβαση σε μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς για τους επισκέπτες. Αυτό περιλαμβάνει είτε:

α) την παροχή δυνατότητας δανεισμού ή ενοικίασης ποδηλάτων ή άλλων μορφών μη μηχανοκίνητης μετακίνησης (π.χ. κανό, έλκηθρα χωρίς μηχανή, χιονοπέδιλα, σκι αντοχής) απευθείας από την εγκατάσταση· 
β) την παραπομπή των επισκεπτών σε αξιόπιστη εξωτερική υπηρεσία ενοικίασης, όταν η άμεση παροχή δεν είναι εφικτή.

Τα ηλεκτρικά ποδήλατα και τα ηλεκτρικά πατίνια δεν πληρούν το παρόν κριτήριο (βλ. κριτήριο 2.5).

Οι πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς είναι προσβάσιμες στους επισκέπτες σε σημεία όπως η ρεσεψιόν, το γραφείο εξυπηρέτησης των επισκεπτών, η περιβαλλοντική γωνιά, τηλεοπτικές οθόνες, ή μέσω εφαρμογών, κωδικών QR ή σε φακέλους εντός των δωματίων των επισκεπτών/αιθουσών συναντήσεων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στο Βέλγιο, το κριτήριο αυτό είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση διαθέτει τουλάχιστον 1 λιποσυλλέκτη που εξυπηρετεί όλα τα σχετικά σημεία αποχέτευσης όπου είναι πιθανή η εκροή λιπών, ελαίων και λίγδας, όπως νεροχύτες, πλυντήρια πιάτων ή σιφώνια δαπέδων στις περιοχές παρασκευής τροφίμων. Αυτό ισχύει μόνο για εγκαταστάσεις με επαγγελματική ή εμπορική κουζίνα.

Οι λιποσυλλέκτες αδειάζονται και συντηρούνται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και την ισχύουσα εθνική ή τοπική νομοθεσία. Καθαρίζονται σε τακτικά διαστήματα για να εξασφαλίζεται η λειτουργικότητα και να αποτρέπονται οσμές ή υπερχείλιση, όπως απαιτείται από τα εθνικά πρότυπα ή με βάση τον όγκο χρήσης. Όπου είναι κατάλληλο, μπορούν να εγκατασταθούν συστήματα ειδοποίησης ή αισθητήρες.

Η διαχείριση των συλλεγόμενων αποβλήτων λιπών, ελαίων και λίγδας γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κριτηρίου 5.4.

Η εγκατάσταση εφαρμόζει σύστημα περιορισμού κατανάλωσης ενέργειας για τον εξωτερικό φωτισμό.

Η εγκατάσταση ελαχιστοποιεί την κατανάλωση ενέργειας του εξωτερικού φωτισμού

• είτε σβήνοντας τα φώτα σε καθορισμένες νυχτερινές ώρες, ή/και 
• με την τοποθέτηση αισθητήρων κίνησης που ενεργοποιούν τον φωτισμό μόνο όταν ανιχνεύουν κίνηση.

Τα συστήματα φωτισμού προσαρμόζονται στην συγκεκριμένη λειτουργία και τις απαιτήσεις ασφάλειας των διαφορετικών εξωτερικών περιοχών, ενώ ελαχιστοποιούν αχρείαστη χρήση.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να ευθυγραμμίσει τις στρατηγικές της, σε ότι αφορά τον φωτισμό, με τα εθνικά και διεθνή πρότυπα ενεργειακής απόδοσης κτιρίων (π.χ. IEA Energy Efficiency Policies for Buildings), τα οποία αναγνωρίζουν ότι οι ψηφιακοί έλεγχοι όπως χρονοδιακόπτες και συστήματα έξυπνου φωτισμού μπορούν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας έως 40%. Ιδιαίτερη μέριμνα δίδεται στον σχεδιασμό φωτισμού με συνείδηση της βιοποικιλότητας, ιδιαίτερα σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές. Η φωτορύπανση μετριάζεται μέσω:

α) θωρακισμένων φωτιστικών που κατευθύνουν το φως προς τα κάτω 

β) χρήσης χαμηλής έντασης θερμού φωτός (<3000K) 

γ) αποφυγής φωτισμού κοντά σε φυσικούς βιότοπους ή σε χώρους αναπαραγωγής

δ) οδικού φωτισμού βασιζόμενου σε αισθητήρες

ε) άλλων σχετικών μεθοδολογιών.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στη Γαλλία, ο εξωτερικός φωτισμός απενεργοποιείται την ημέρα όπου είναι ασφαλές και νόμιμο, ο διακοσμητικός φωτισμός απενεργοποιείται σε νυχτερινές ώρες χαμηλής ζήτησης, και ο φωτισμός μονοπατιών ρυθμίζεται με αισθητήρες ή χρονοδιακόπτες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις ασφάλειας.

Για τη διασφάλιση της ασφαλούς απόρριψης ειδών υγιεινής από τους επισκέπτες, ένας κάδος απορριμμάτων είναι διαθέσιμος σε απόσταση έως 1 μέτρο από κάθε λεκάνη. Αυτό ισχύει για λεκάνες που βρίσκονται στο μπάνιο ή σε ξεχωριστό χώρο τουαλέτας στα δωμάτια επισκεπτών, στις τουαλέτες προσωπικού και στις κοινόχρηστες τουαλέτες.

Συνιστάται να τοποθετείται σήμανση κοντά στην λεκάνη, ή να παρέχονται σαφείς πληροφορίες στον χώρο του δωματίου ή της τουαλέτας, που να ενημερώνουν τους χρήστες να μην απορρίπτουν είδη υγιεινής ή άλλα ακατάλληλα αντικείμενα στη λεκάνη, αλλά να απορρίπτονται στον κοντινό κάδο.

Τουλάχιστον το 75% των οχημάτων και των μέσων μεταφοράς που ανήκουν, ενοικιάζονται ή μισθώνονται από την εγκατάσταση είναι ηλεκτρικά οχήματα ή ποδήλατα μεταφοράς (είτε ηλεκτρικά είτε μηχανοκίνητα).

Το κριτήριο εφαρμόζεται σε όλα τα οχήματα που ανήκουν, ενοικιάζονται, μισθώνονται ή βρίσκονται υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο της επιχείρησης, όπως αυτοκίνητα, σκούτερ, οχήματα που χρησιμοποιούνται για εσωτερικές μετακινήσεις, μεταφορά επισκεπτών ή προσωπικού και παραδόσεις τροφίμων και ποτών.

Το κριτήριο δεν εφαρμόζεται σε υπηρεσίες ταξί, ανεξάρτητους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών shuttle ή παρόχους δημόσιων συγκοινωνιών, εκτός εάν η υπηρεσία έχει ανατεθεί αποκλειστικά από την εγκατάσταση μέσω επαναλαμβανόμενης σύμβασης. Πάντως, σε αυτές τις περιπτώσεις, η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να προτιμά παρόχους με στόλους χαμηλών ή μηδενικών εκπομπών, όπου αυτό είναι εφικτό.

Όλα τα προϊόντα χαρτιού που χρησιμοποιούνται (π.χ. χαρτί υγείας, χαρτοπετσέτες, χαρτομάντηλα, χαρτί σάουνας, χαρτί κουζίνας κ.λπ.) πρέπει να είναι διεθνώς ή εθνικά πιστοποιημένα με οικολογικό σήμα.

Σε περίπτωση που δεν διατίθενται στην αγορά προϊόντα χαρτιού με οικολογικό σήμα, γίνεται αποδεκτό ως εναλλακτική λύση το χαρτί που δεν έχει λευκανθεί με χλώριο, υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση μπορεί να τεκμηριώσει την έλλειψη διαθεσιμότητας.

Η συμμόρφωση με το κριτήριο αποδεικνύεται βάσει των ποσοτήτων προϊόντων χαρτιού που αγοράστηκαν κατά την περίοδο αναφοράς, χρησιμοποιώντας καταγραφές αγορών ως βάση υπολογισμού. Η περίοδος αναφοράς αντιστοιχεί στους τελευταίους 24 μήνες πριν την επιθεώρηση (ή τους τελευταίους 6 μήνες για αιτούντες για πρώτη φορά).

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι οι χώροι πρασίνου και οι διακοσμητικοί κήποι συντηρούνται σύμφωνα με τις αρχές της οικολογικής διαχείρισης. Οι πρακτικές συντήρησης προσαρμόζονται στο τοπικό κλίμα, το περιβαλλοντικό πλαίσιο, και τις εποχικές μεταβολές, ενώ υποστηρίζουν την οικολογική ποικιλομορφία και αποφεύγουν τη διατάραξη της τοπικής άγριας ζωής.

Η ενέργεια (α) παρακάτω είναι πάντα υποχρεωτική, και η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να εφαρμόζει τουλάχιστον μία επιπλέον ενέργεια. Παραδείγματα πρόσθετων ενεργειών περιλαμβάνονται στα σημεία (β)–(ε):

α) αποδοτικές και στοχευμένες μέθοδοι ποτίσματος (π.χ. στάγδην άρδευση, αισθητήρες υγρασίας, πότισμα νωρίς το πρωί/βράδυ/νύχτα, ιδιαίτερα σε θερμές ή ξηρές περιοχές). Οι πρακτικές άρδευσης προσαρμόζονται στο τοπικό κλίμα, το περιβαλλοντικό πλαίσιο και την εποχικότητα για καλύτερη απόδοση και αποφυγή αχρείαστων απωλειών νερού

β) φροντίδα για την υγεία εδάφους μέσω κομποστοποίησης ή εδαφοκάλυψης με οργανικά υλικά 

γ) κλάδεμα, κοπή χόρτου και φροντίδα φυτών σε χρόνους που βελτιώνουν την ανθεκτικότητα των φυτών και μειώνουν τις ανάγκες πόρων, π.χ. διατήρηση περιοχών με υψηλότερο, αδιατάρακτο γρασίδι όπου δεν υπάρχει ανάγκη πρόσβασης· χρήση υψηλότερων ρυθμίσεων χλοοκοπτικού και προσαρμογή της συχνότητας κοπής, ανάλογα με την ανάπτυξη της βλάστησης και τη χρήση του χώρου. Ο προγραμματισμός τέτοιων δραστηριοτήτων λαμβάνει υπόψη τους κύκλους ζωής της τοπικής πανίδας, αποφεύγοντας παρεμβάσεις κατά την διάρκεια ευαίσθητων περιόδων, όπως περίοδοι φωλιάσματος ή αναπαραγωγής·

δ) χρήση φυτών προσαρμοσμένων στο τοπικό περιβάλλον και ανθεκτικών στην ξηρασία. Η επιλογή φυτών είναι ευέλικτη και προσαρμοσμένη στο τοπικό πλαίσιο, το κλίμα και τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Προωθεί επίσης την οικολογική ποικιλομορφία μέσω χρήσης τοπικών ειδών, διαφορετικών υψών και στρωμάτων βλάστησης (κάθετη διαστρωμάτωση), και διασφαλίζει ότι οι περίοδοι ανθοφορίας και καρποφορίας κλιμακώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, για την υποστήριξη των επικονιαστών και της άγριας ζωής

ε) διαχείριση της κίνησης πεζών και οχημάτων ώστε να αποφεύγεται η συμπίεση εδάφους, η απώλεια βλάστησης και η διάβρωση σε ευαίσθητες περιοχές (π.χ. χρήση καθορισμένων μονοπατιών και διαδρομών πρόσβασης, περιορισμός πρόσβασης οχημάτων σε συγκεκριμένες περιοχές, αποτροπή κίνησης εκτός μονοπατιού με σήμανση ή φυσικά εμπόδια). Όπου υπάρχουν ευαίσθητα οικοσυστήματα (π.χ. αμμοθίνες, μαγκρόβια βλάστηση, δάση, περιοχές ωοτοκίας χελωνών), συνιστάται να αναρτώνται κώδικες συμπεριφοράς, κατά προτίμηση με παραπομπή σε επίσημες πηγές όπως ο Οδηγός Υπεύθυνου Ταξιδιώτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO)

ζ) πρόληψη και έλεγχος ξενικών-εισβλητικών ειδών μέσω σωστής αναγνώρισης, παρακολούθησης και δράσης. Το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για τη συντήρηση χώρων πρασίνου εκπαιδεύεται ώστε να αναγνωρίζει ξένα είδη, να κατανοεί την οικολογική τους επίδραση και να εφαρμόζει κατάλληλα μέτρα ελέγχου. Ανάλογα με το είδος, τα μέτρα μπορεί να περιλαμβάνουν πρόληψη εξάπλωσης, περιορισμό, επιλεκτική απομάκρυνση ή στοχευμένη παρακολούθηση. Για την επιβεβαίωση της ταυτοποίησης ειδών, χρησιμοποιούνται εθνικοί και περιφερειακοί κατάλογοι ξενικών-εισβλητικών ειδών, βάσεις δεδομένων ή επίσημες οδηγίες, και τηρούνται οι νομικές υποχρεώσεις αναφοράς όπου ισχύουν.

Το κριτήριο εφαρμόζεται τόσο στους εργαζόμενους, όσο και σε εξωτερικούς συνεργάτες και εταιρείες διαμόρφωσης τοπίου, που έχουν αναλάβει με σύμβαση τη συντήρηση των χώρων πρασίνου της εγκατάστασης.