Οι χώροι πρασίνου ενισχύουν την ικανοποίηση των επισκεπτών και τη βιοποικιλότητα, αλλά μπορεί να προκαλέσουν περιττή κατανάλωση νερού και περιβαλλοντικές επιπτώσεις εάν δεν συντηρούνται με σωστό τρόπο. Η υπεύθυνη συντήρηση διασφαλίζει υγιή βλάστηση εξοικονομεί πόρους, διατηρεί την οπτική ποιότητα και λειτουργικότητα των εξωτερικών χώρων, και υποστηρίζει τα τοπικά οικοσυστήματα.
Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι οι χώροι πρασίνου και οι διακοσμητικοί κήποι συντηρούνται σύμφωνα με τις αρχές της οικολογικής διαχείρισης. Οι πρακτικές συντήρησης προσαρμόζονται στο τοπικό κλίμα, το περιβαλλοντικό πλαίσιο, και τις εποχικές μεταβολές, ενώ υποστηρίζουν την οικολογική ποικιλομορφία και αποφεύγουν τη διατάραξη της τοπικής άγριας ζωής.
Η ενέργεια (α) παρακάτω είναι πάντα υποχρεωτική, και η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να εφαρμόζει τουλάχιστον μία επιπλέον ενέργεια. Παραδείγματα πρόσθετων ενεργειών περιλαμβάνονται στα σημεία (β)–(ε):
α) αποδοτικές και στοχευμένες μέθοδοι ποτίσματος (π.χ. στάγδην άρδευση, αισθητήρες υγρασίας, πότισμα νωρίς το πρωί/βράδυ/νύχτα, ιδιαίτερα σε θερμές ή ξηρές περιοχές). Οι πρακτικές άρδευσης προσαρμόζονται στο τοπικό κλίμα, το περιβαλλοντικό πλαίσιο και την εποχικότητα για καλύτερη απόδοση και αποφυγή αχρείαστων απωλειών νερού
β) φροντίδα για την υγεία εδάφους μέσω κομποστοποίησης ή εδαφοκάλυψης με οργανικά υλικά
γ) κλάδεμα, κοπή χόρτου και φροντίδα φυτών σε χρόνους που βελτιώνουν την ανθεκτικότητα των φυτών και μειώνουν τις ανάγκες πόρων, π.χ. διατήρηση περιοχών με υψηλότερο, αδιατάρακτο γρασίδι όπου δεν υπάρχει ανάγκη πρόσβασης· χρήση υψηλότερων ρυθμίσεων χλοοκοπτικού και προσαρμογή της συχνότητας κοπής, ανάλογα με την ανάπτυξη της βλάστησης και τη χρήση του χώρου. Ο προγραμματισμός τέτοιων δραστηριοτήτων λαμβάνει υπόψη τους κύκλους ζωής της τοπικής πανίδας, αποφεύγοντας παρεμβάσεις κατά την διάρκεια ευαίσθητων περιόδων, όπως περίοδοι φωλιάσματος ή αναπαραγωγής·
δ) χρήση φυτών προσαρμοσμένων στο τοπικό περιβάλλον και ανθεκτικών στην ξηρασία. Η επιλογή φυτών είναι ευέλικτη και προσαρμοσμένη στο τοπικό πλαίσιο, το κλίμα και τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Προωθεί επίσης την οικολογική ποικιλομορφία μέσω χρήσης τοπικών ειδών, διαφορετικών υψών και στρωμάτων βλάστησης (κάθετη διαστρωμάτωση), και διασφαλίζει ότι οι περίοδοι ανθοφορίας και καρποφορίας κλιμακώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, για την υποστήριξη των επικονιαστών και της άγριας ζωής
ε) διαχείριση της κίνησης πεζών και οχημάτων ώστε να αποφεύγεται η συμπίεση εδάφους, η απώλεια βλάστησης και η διάβρωση σε ευαίσθητες περιοχές (π.χ. χρήση καθορισμένων μονοπατιών και διαδρομών πρόσβασης, περιορισμός πρόσβασης οχημάτων σε συγκεκριμένες περιοχές, αποτροπή κίνησης εκτός μονοπατιού με σήμανση ή φυσικά εμπόδια). Όπου υπάρχουν ευαίσθητα οικοσυστήματα (π.χ. αμμοθίνες, μαγκρόβια βλάστηση, δάση, περιοχές ωοτοκίας χελωνών), συνιστάται να αναρτώνται κώδικες συμπεριφοράς, κατά προτίμηση με παραπομπή σε επίσημες πηγές όπως ο Οδηγός Υπεύθυνου Ταξιδιώτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO)
ζ) πρόληψη και έλεγχος ξενικών-εισβλητικών ειδών μέσω σωστής αναγνώρισης, παρακολούθησης και δράσης. Το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για τη συντήρηση χώρων πρασίνου εκπαιδεύεται ώστε να αναγνωρίζει ξένα είδη, να κατανοεί την οικολογική τους επίδραση και να εφαρμόζει κατάλληλα μέτρα ελέγχου. Ανάλογα με το είδος, τα μέτρα μπορεί να περιλαμβάνουν πρόληψη εξάπλωσης, περιορισμό, επιλεκτική απομάκρυνση ή στοχευμένη παρακολούθηση. Για την επιβεβαίωση της ταυτοποίησης ειδών, χρησιμοποιούνται εθνικοί και περιφερειακοί κατάλογοι ξενικών-εισβλητικών ειδών, βάσεις δεδομένων ή επίσημες οδηγίες, και τηρούνται οι νομικές υποχρεώσεις αναφοράς όπου ισχύουν.
Το κριτήριο εφαρμόζεται τόσο στους εργαζόμενους, όσο και σε εξωτερικούς συνεργάτες και εταιρείες διαμόρφωσης τοπίου, που έχουν αναλάβει με σύμβαση τη συντήρηση των χώρων πρασίνου της εγκατάστασης.
Κατά την επιθεώρηση, η εγκατάσταση παρουσιάζει φωτογραφίες ή οπτικές αποδείξεις των πρακτικών συντήρησης χώρων πρασίνου (π.χ. σύστημα άρδευσης, εδαφοκάλυψη, φυτεύσεις με τοπικά είδη).
Σε ειδικές περιπτώσεις, η εγκατάσταση παρουσιάζει:
• σύντομη περιγραφή ή επιβεβαίωση του τρόπου εφαρμογής των πρακτικών (η οποία μπορεί να ενσωματώνεται Τυποποιημένη Διαδικασία Λειτουργίας, όπου εφαρμόζεται
• γραπτή έκθεση του εργολάβου, σχετικά με τη συντήρηση των χώρων πρασίνου, εάν αυτή γίνεται από εξωτερική εταιρεία.
Κατά την επιτόπια επιθεώρηση και όπου είναι κατάλληλο, ο επιθεωρητής πραγματοποιεί δειγματοληψίες σε τουλάχιστον 1 περιοχή όπου εφαρμόζονται αποδοτικές και στοχευμένες μέθοδοι άρδευσης και σε 1 περιοχή όπου εφαρμόζονται πρόσθετες ενέργειες, προκειμένου να επιβεβαιώσει τις πρακτικές συντήρησης και την υγεία της βλάστησης.
Green areas enhance guest experience and biodiversity but can cause unnecessary water use and environmental impacts if poorly managed. Responsible maintenance ensures healthy vegetation while conserving resources, preserving the visual quality and function of outdoor spaces and supporting local ecosystems.
The establishment ensures that green areas and ornamental landscapes on the premises are maintained according to the principles of ecological management. Maintenance practices are adapted to the local climate, environmental context and seasonal changes, while supporting ecological diversity and avoiding disruption to local wildlife.
Action (a) below is always mandatory, and the establishment is encouraged to take at least 1 additional action. Examples of additional actions are listed in items (b)–(e):
- efficient and targeted watering methods (e.g. drip irrigation, moisture sensors, early morning/evening/night watering particularly in hot or arid regions). The irrigation practices are adapted to the local climate, environmental context and seasonality to optimise efficiency and avoid unnecessary water loss;
- soil health care through composting or mulching;
- pruning, mowing and plant care timed to optimise plant resilience and reduce resource needs, e.g. maintaining areas of taller, undisturbed grass where access is not required; using higher mower settings; and adjusting mowing frequency according to vegetation growth and site use. The schedule of such activities considers the life cycles of local fauna, avoiding interference during sensitive periods such as nesting or breeding seasons;
- use of locally adapted and drought-resistant plant species. The selection of plant species is flexible and adapted to the specific local context, climate and environmental conditions. It also promotes ecological diversity by including a range of native species, various plant heights and layers (vertical stratification) and ensuring that flowering and fruiting periods are staggered throughout the year to support pollinators and wildlife;
- management of pedestrian and vehicle movement to prevent soil compaction, vegetation loss and erosion in sensitive areas (e.g. using designated footpaths and access routes, limiting vehicle access to marked areas, discouraging off-trail movement with signage or natural barriers). It is recommended to display codes of conduct for sensitive ecosystems (e.g. dunes, mangroves, forests, turtle nesting areas) when such environments are present, preferably referring to official sources such as the UNWTO Responsible Tourist; and/or
- prevention and control of invasive alien species through proper identification, monitoring and proportionate action. Staff responsible for green-area maintenance are trained to recognise invasive alien species, understand their ecological impact and apply suitable control measures. Depending on the species, actions may include preventing spread and containment measures, selective removal or targeted monitoring. Regionally and nationally invasive species lists, databases or official guidance are used to confirm species identification, and legal reporting obligations are followed where applicable.
The criterion applies to both direct employees and to outsourced staff/landscaping companies contracted by the establishment to carry out the maintenance of its green areas.
During the audit, the establishment presents photos or visual evidence of green areas maintenance practices and/or installations (e.g. irrigation system, mulching, native plant beds).
In specific circumstances, the establishment presents:
- a short description or confirmation of how practices are implemented (this can be included in the existing written Standard Operating Procedure (SOP)), where appropriate; and/or
- the contractor’s written policy on the maintenance of green areas on the establishment’s grounds, if an external company carries out maintenance.
During the visual inspection, and where appropriate, the auditor conducts samplings in at least 1 area where efficient and targeted watering methods are used, and in 1 area where additional actions are taken to confirm maintenance practices and vegetation health.