Η κατανόηση των κινδύνων που σχετίζονται με τη βιοποικιλότητα και τη φύση στον χώρο της εγκατάστασης, αποτελεί προϋπόθεση για την υπεύθυνη διαχείριση της γης. Μια δομημένη αξιολόγηση βοηθά στον εντοπισμό οικολογικών αξιών, εξαρτήσεων από οικοσυστημικές υπηρεσίες και ευκαιριών για θετικές παρεμβάσεις, ενισχύοντας την περιβαλλοντική απόδοση και την ανθεκτικότητα.
Η εγκατάσταση πραγματοποιεί αξιολόγηση κινδύνων και ευκαιριών που σχετίζονται με τη βιοποικιλότητα και τη φύση. Η αξιολόγηση αυτή δημιουργεί μια βασική γραμμή αναφοράς για τη βιοποικιλότητα, και αναδεικνύει περιοχές οικολογικής ευαισθησίας ή δυνατότητες βελτίωσης. Αυτό μπορεί να αποτελέσει θεμελιώδες βήμα για τους στόχους βιωσιμότητας της εγκατάστασης (κριτήριο 1.2) και το σχέδιο δράσης (κριτήριο 1.3) και μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν από άλλα κριτήρια που σχετίζονται με τη βιοποικιλότητα.
Η αξιολόγηση αυτή περιλαμβάνει:
• ταυτοποίηση των υπαρχόντων ειδών (π.χ. δέντρα, θάμνοι, φυτά φιλικά προς επικονιαστές, πτηνά ή άλλα ορατά είδη πανίδας), σημαντικών οικοτόπων, πιθανών οικολογικών διαδρόμων (πράσινων, μπλε, ή μαύρων/σκοτεινών), υγροτόπων και οικολογικά λειτουργικών εδαφών
• εντοπισμό πιέσεων που ασκούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες (π.χ. πρακτικές διαμόρφωσης τοπίου, φωτορύπανση/ηχορύπανση, εισβλητικά είδη, διατάραξη οικοτόπων)
• ανασκόπηση εξαρτήσεων από οικοσυστημικές υπηρεσίες και πιθανών ρίσκων (π.χ. επικονίαση, διαθεσιμότητα νερού, ρύθμιση πλημμυρών, ξηρασία)
• ευκαιρίες βελτίωσης (π.χ. αποκατάσταση οικοτόπων, εμπειρίες για επισκέπτες που έχουν να κάνουν με τη φύση)
• προετοιμασία χαρτογράφησης του χώρου (συνιστάται).
Η αξιολόγηση περιορίζεται σε περιοχές υπό τον έλεγχο της εγκατάστασης· εξαιρούνται γειτονικές ιδιωτικές ή δημόσιες εκτάσεις. Εγκαταστάσεις με χώρους πρασίνου άνω των 5 εκταρίων χρησιμοποιούν εξωτερικό εμπειρογνώμονα ή συμβουλευτική εταιρεία για τη διενέργεια της αξιολόγησης. Εγκαταστάσεις με μικρότερες περιοχές πρασίνου μπορούν να πραγματοποιούν την αξιολόγηση εσωτερικά, χρησιμοποιώντας διαθέσιμους δημόσιους πόρους (π.χ. περιφερειακά ή εθνικά δίκτυα βιοποικιλότητας, βάσεις δεδομένων ειδών, εργαλεία δημόσιας χαρτογράφησης ή εργαλειοθήκες ΜΚΟ).
Κατά την επιθεώρηση, η εγκατάσταση παρουσιάζει γραπτή αξιολόγηση βιοποικιλότητας, και αξιολόγηση κινδύνων και ευκαιριών που σχετίζονται με τη φύση (εκπονημένη εσωτερικά ή από εξωτερικό εμπειρογνώμονα, ανάλογα με το μέγεθος της εγκατάστασης). Αυτή καλύπτει τα απαιτούμενα στοιχεία, και περιλαμβάνει αναφορά στις υποστηρικτικές πηγές ή εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν (π.χ. περιφερειακά/εθνικά δίκτυα βιοποικιλότητας, βάσεις δεδομένων ειδών, εργαλεία ΜΚΟ κ.λπ.).
Σε ειδικές περιπτώσεις, όπου είναι διαθέσιμα, παρουσιάζεται οπτική τεκμηρίωση ή χαρτογράφηση οικοτόπων και ειδών.
Understanding on-site biodiversity and nature-related risks is a prerequisite for responsible land management. A structured assessment helps identify ecological values, dependencies on ecosystem services and opportunities for positive action, strengthening environmental performance and resilience.
The establishment undertakes a biodiversity and nature-related risk and opportunity assessment. This assessment establishes a baseline for biodiversity and highlights areas of ecological sensitivity or potential improvement. This can serve as a foundational step to the establishment’s sustainability targets (criterion 1.2) and to the action plan (criterion 1.3) and could be implemented prior to other biodiversity-related criteria.
This assessment includes:
- identification of species present (e.g. trees, shrubs, pollinator-friendly plants, birds, or other visible fauna), major habitats, potential ecological corridors (green, blue, black), wetlands and ecologically functional soils;
- identification of pressures exerted by human activities (e.g. landscaping practices, light/noise pollution, invasive species, habitat disturbance);
- review of dependencies on ecosystem services and potential risks (e.g. pollination, water availability, flood regulation, drought);
- opportunities for improvement (e.g. habitat restoration, nature-based guest experiences); and
- preparation of a site mapping (recommendation).
The assessment is limited to areas under the establishment’s control, surrounding private or public land is excluded. Establishments with green areas larger than 5 hectares use an external expert or consultancy to carry the assessment. Sites with smaller green areas may complete the assessment internally, using publicly available resources (such as regional or national biodiversity grids, species databases, public mapping tools or NGO toolkits).
During the audit, the establishment presents a written biodiversity assessment and nature-related risks and opportunities assessment (conducted internally or by an external expert, depending on site size) that covers the required elements, with mention of supporting references or tools used (e.g. regional/national biodiversity grids, species databases, NGO toolkits, etc.).
In specific circumstances, where available, visual documentation or mapping of habitats and species is presented.