Waste Management

Η εγκατάσταση διαθέτει σύστημα διαχωρισμού και επαναχρησιμοποίησης οργανικών αποβλήτων. Τα οργανικά απόβλητα περιλαμβάνουν υπολείμματα τροφίμων και κηπευτικά απόβλητα, καθώς και άλλα βιοδιασπώμενα υλικά, όπως κατακάθια καφέ, φλούδες φρούτων και λαχανικών, φύλλα τσαγιού και, όπου είναι εφικτό, κομποστοποιήσιμες συσκευασίες. Για να διασφαλιστεί ότι τα απόβλητα τροφίμων και τα κηπευτικά απόβλητα παραμένουν μη μολυσμένα και κατάλληλα για τις αντίστοιχες μεθόδους επεξεργασίας, η εγκατάσταση διατηρεί σαφή διαχωρισμό μεταξύ των πηγών οργανικών αποβλήτων, πριν την επιλογή οποιασδήποτε μεθόδου επεξεργασίας (π.χ. κομποστοποίηση, βιοαέριο, εξωτερική συλλογή).

Η εγκατάσταση υιοθετεί τουλάχιστον 1 από τις ακόλουθες προσεγγίσεις για τη διαχείριση οργανικών αποβλήτων:

α) Τα οργανικά απόβλητα κομποστοποιούνται εντός του χώρου: η κομποστοποίηση στον χώρο της εγκατάστασης ενθαρρύνεται και περιλαμβάνει όλα τα κατάλληλα για κομποστοποίηση απόβλητα τροφίμων και κηπευτικά απόβλητα. Σε αυτή την περίπτωση, η εγκατάσταση ορίζει υπεύθυνο άτομο για τη διαδικασία κομποστοποίησης. Το άτομο αυτό έχει λάβει κατάλληλη εκπαίδευση ή καθοδήγηση σχετικά με τις διαδικασίες κομποστοποίησης και την ασφάλεια. Η εκπαίδευση αυτή πρέπει να τεκμηριώνεται. Η εγκατάσταση εξηγεί πώς χρησιμοποιείται το παραγόμενο κομπόστ, όπως σε διαμόρφωση τοπίου, κηπουρική ή τοπική γεωργία. Συνιστάται η χρήση του κομπόστ ως λίπασμα για πράσινους χώρους ή λαχανόκηπους εντός της εγκατάστασης.

β) Τα οργανικά απόβλητα συλλέγονται από εξωτερικό πάροχο για κομποστοποίηση, παραγωγή βιοαερίου ή άλλες μορφές περιβαλλοντικά ορθής επεξεργασίας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει υποδομές κομποστοποίησης, αναερόβιους χωνευτές ή βιομηχανικές μονάδες επεξεργασίας που παράγουν ενέργεια ή λιπάσματα από οργανική ύλη. Εάν επιλεγεί αυτή η μέθοδος, η εγκατάσταση παρέχει τεκμηρίωση που επιβεβαιώνει την ονομασία του παρόχου υπηρεσιών, το είδος οργανικών αποβλήτων που δέχεται (π.χ. υπολείμματα τροφίμων, κηπευτικά, βιοδιασπώμενες συσκευασίες) και την τελική χρήση ή μέθοδο επεξεργασίας (π.χ. κομποστοποίηση, βιοαέριο, γεωργική χρήση).

γ) Υπολείμματα τροφίμων και άλλα κατάλληλα οργανικά απόβλητα συλλέγονται και διανέμονται σε τοπικές φάρμες για χρήση ως ζωοτροφή. Η πρακτική αυτή είναι εφικτή μόνο εάν η εθνική ή τοπική νομοθεσία επιτρέπει τη χρήση αποβλήτων τροφίμων για ζωική κατανάλωση. Σε αυτή την περίπτωση, η εγκατάσταση συμμορφώνεται με όλες τις εφαρμόσιμες υγειονομικές απαιτήσεις, κανόνες αποθήκευσης και μεταφοράς και παρέχει τεκμηρίωση της συμμόρφωσης της. Εάν η πρακτική αυτή περιορίζεται ή απαγορεύεται από τη νομοθεσία, η εγκατάσταση ακολουθεί τη νομοθεσία.

Για κομποστοποίηση στον χώρο της εγκατάστασης ισχύουν οι τοπικοί και εθνικοί νόμοι καθώς και οι ακόλουθες πρακτικές:

• διατήρηση ισορροπίας μεταξύ υλικών πλούσιων σε άζωτο («πράσινα») και υλικών πλούσιων σε άνθρακα («καφέ») για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική αποσύνθεση
• τακτικός αερισμός του κομπόστ (όπως ορίζεται εσωτερικά) για τη διατήρηση των επιπέδων οξυγόνου
• παρακολούθηση της υγρασίας ώστε να αποφεύγονται αναερόβιες συνθήκες ή ξήρανση
• προστασία του κομπόστ από παράσιτα και έντονες βροχοπτώσεις με την χρήση κατάλληλων καλυμμάτων ή συστήματα προστασίας
• το κομπόστ τοποθετείται και αντιμετωπίζεται με τρόπο που αποτρέπει δυσάρεστες οσμές και δεν επηρεάζει χώρους επισκεπτών ή προσωπικού

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στη Γαλλία, το παρόν κριτήριο είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση τηρεί μηνιαία και ετήσια καταγραφή της ποσότητας των συνολικών αποβλήτων (όλα τα ελεγχόμενα ρεύματα μαζί), των υπολειμματικών/σύμμεικτων αποβλήτων (μη ανακυκλώσιμων) και των αποβλήτων τροφίμων. Επιπλέον συνιστάται η καταγραφή μηνιαίων και ετήσιων δεδομένων για όλα τα άλλα είδη αποβλήτων για τους οποίους εφαρμόζεται διαχωρισμός και συλλογή (βάσει του κριτηρίου 5.1) ή/και απαιτείται από τη νομοθεσία στην χώρα (π.χ. γυαλί, χαρτί, χαρτόνι, μέταλλο, πλαστικά). Η τιμή των «συνολικών αποβλήτων» πρέπει να αναφέρει σαφώς ποια ρεύματα αποβλήτων έχουν συμπεριληφθεί στον υπολογισμό. Η παρακολούθηση επικίνδυνων αποβλήτων δεν είναι υποχρεωτική, αλλά συνιστάται.

Τα δεδομένα αποβλήτων καταγράφονται με σταθερή μονάδα μέτρησης για κάθε ρεύμα αποβλήτων που έχει εντοπιστεί, είτε κατά βάρος (π.χ. κιλά ή τόνοι) είτε κατά όγκο (π.χ. λίτρα ή κυβικά μέτρα). Το λιγότερο, παρέχονται μηνιαίες και ετήσιες καταγραφές για τα δεδομένα αποβλήτων των τελευταίων 2 πλήρων ημερολογιακών ετών για τη συνολική ποσότητα αποβλήτων, τα υπολειμματικά/σύμμεικτα απόβλητα και τα απόβλητα τροφίμων. (Οι αιτούντες για πρώτη φορά υποβάλλουν δεδομένα του τελευταίου πλήρους ημερολογιακού έτους ή το λιγότερο 3 μηνών, εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμα προγενέστερα δεδομένα).

Σε περιπτώσεις όπου οι εργολάβοι αποβλήτων παρέχουν μηνιαία ή τριμηνιαία δεδομένα, αυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται. Όπου μηνιαία δεδομένα δεν είναι άμεσα διαθέσιμα (π.χ. λόγω δομικών περιορισμών, περιορισμών εργολάβων, κοινοχρήστων κτιρίων, σημείων συλλογής κοινά με τους γείτονες), η εγκατάσταση παρέχει την πιο ακριβή δυνατή εκτίμηση με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα. Αποδεκτές μεθοδολογίες περιλαμβάνουν:

α) τριμηνιαία δεδομένα εργολάβου διαιρούμενα δια του 3
β) εκτίμηση βάσει «εβδομάδων παρακολούθησης» (1 εβδομάδα ανά τρίμηνο), όπου μετρώνται πραγματικές ποσότητες αποβλήτων και γίνεται αναγωγή. Αυτό περιλαμβάνει τη συλλογή και τη μέτρηση πραγματικών δεδομένων αποβλήτων κατά την διάρκεια μιας αντιπροσωπευτικής εβδομάδας ανά τρίμηνο, και την αναγωγή των αποτελεσμάτων στο σύνολο του τριμήνου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 4 τεκμηριωμένες «εβδομάδες παρακολούθησης» ανά έτος, μία ανά τρίμηνο, πάνω στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις 
γ) παρακολούθηση βάσει αριθμού συλλογών ανά ρεύμα αποβλήτων

Εάν καμία από αυτές τις επιλογές δεν είναι εφικτή και εφόσον η εγκατάσταση δέχεται βεβαίωση από τον εργολάβο ότι τα μηνιαία ή τα τριμηνιαία δεδομένα δεν είναι διαθέσιμα, μπορούν να υποβληθούν ετήσια δεδομένα. Η χρήση εκτιμήσεων, όπως απλά η διαίρεση ενός γνωστού ετήσιου συνόλου δια 12 για παραγωγή μηνιαίων τιμών, δεν θεωρείται επαρκής.

Σε περιπτώσεις όπου οι επισκέπτες μεταφέρουν οι ίδιοι τα απόβλητα σε κοινά σημεία συλλογής με άλλες επιχειρήσεις ή κατοικίες όπως σε κάποιους χώρους κάμπινγκ ή τουριστικά πάρκα, η εγκατάσταση εξακολουθεί να είναι υπεύθυνη για την παρακολούθηση των λειτουργικών αποβλήτων που παράγονται στις δικές της υποδομές. Αυτό περιλαμβάνει, για παράδειγμα, απόβλητα κουζίνας, προσωπικού, συντήρησης και καθαρισμού.

Συνιστάται στις εγκαταστάσεις να αρχίσουν να παρακολουθούν την χρήση σε επίπεδο προϊόντος για προϊόντα υψηλής κατανάλωσης (όπως σακούλες απορριμμάτων, πλαστικές μεμβράνες τροφίμων, δοχεία καθαριστικών, παντόφλες μίας χρήσης ή πλαστικά μπουκάλια νερού μιας χρήσης). Η παρακολούθηση μονάδων που αγοράζονται ετησίως, με αντίστοιχα δεδομένα βάρους και κόστους, επιτρέπει στην εγκατάσταση να εντοπίσει τα προϊόντα που επηρεάζουν την συνολική χρήση, και να ιεραρχήσει παρεμβάσεις.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Σε Γαλλία, Πορτογαλία, Φινλανδία και Δανία, η εγκατάσταση καταγράφει τη συνολική ποσότητα αποβλήτων, τα υπολειμματικά/σύμμεικτα απόβλητα, τα απόβλητα τροφίμων και τα ανακυκλώσιμα απόβλητα. Σε Δανία και Φινλανδία, η εγκατάσταση επιπλέον αναλύει κάθε επιμέρους ρεύμα ανακυκλώσιμων αποβλήτων.

Για τη διασφάλιση της ασφαλούς απόρριψης ειδών υγιεινής από τους επισκέπτες, ένας κάδος απορριμμάτων είναι διαθέσιμος σε απόσταση έως 1 μέτρο από κάθε λεκάνη. Αυτό ισχύει για λεκάνες που βρίσκονται στο μπάνιο ή σε ξεχωριστό χώρο τουαλέτας στα δωμάτια επισκεπτών, στις τουαλέτες προσωπικού και στις κοινόχρηστες τουαλέτες.

Συνιστάται να τοποθετείται σήμανση κοντά στην λεκάνη, ή να παρέχονται σαφείς πληροφορίες στον χώρο του δωματίου ή της τουαλέτας, που να ενημερώνουν τους χρήστες να μην απορρίπτουν είδη υγιεινής ή άλλα ακατάλληλα αντικείμενα στη λεκάνη, αλλά να απορρίπτονται στον κοντινό κάδο.

Η εγκατάσταση διαθέτει κατάλογο των ειδών επικίνδυνων αποβλήτων που συνήθως παράγει και διασφαλίζει ότι:

• όλα τα επικίνδυνα χημικά και απόβλητα απαιτούν ιδιαίτερα προσεκτικό χειρισμό σύμφωνα με την εθνική/τοπική νομοθεσία και τις συστάσεις ασφαλείας των Δελτίων Δεδομένων Ασφαλείας 
• τα επικίνδυνα απόβλητα αποθηκεύονται σε σφραγισμένα, δοχεία ή κάδους, με σαφή σήμανση, κατασκευασμένους από συμβατά υλικά, διαχωρισμένα ανά είδος ώστε να εμποδίζονται αρνητικές αντιδράσεις. Είναι τοποθετημένα σε δίσκους συλλογής διαρροών ή δευτερογενείς δεξαμενές συγκράτησης, όπου απαιτείται. Ανάλογα με το χημικό απόβλητο και τους τοπικούς κανονισμούς, αυτά μπορούν να βρίσκονται σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους, υπό την προϋπόθεση ότι αποτρέπουν την περιβαλλοντική ρύπανση
• τα δοχεία και οι χώροι αποθήκευσης επιθεωρούνται τακτικά όπως ορίζεται εσωτερικά για διαρροές ή φθορές, με διορθωτικές ενέργειες όταν απαιτείται. Οι επιθεωρήσεις αυτές μπορούν να τεκμηριώνονται στην Τυποποιημένη Διαδικασία Λειτουργίας της εγκατάστασης για την διατήρηση της ασφάλειας
• συνιστάται τα επικίνδυνα χημικά και απόβλητα να αποθηκεύονται σε κλειδωμένο, κατάλληλα αεριζόμενο χώρο, απομονωμένο από άλλα υλικά/απόβλητα, ώστε να αποφεύγονται κίνδυνοι στην υγεία και ασφάλεια τους προσωπικού που μπαίνει στον χώρο. Η τοποθέτηση διαχωριστών υδρογονανθράκων σε ακάλυπτους χώρους στάθμευσης, συνιστάται για την αποτροπή ρύπανσης απορροών, και
• τα επικίνδυνα χημικά και απόβλητα μεταφέρονται με ασφάλεια σε εγκεκριμένη υποδομή παραλαβής σύμφωνα με την εθνική/τοπική νομοθεσία. Δημόσιες αρχές ή ιδιωτικές εταιρείες εγκεκριμένες για μεταφορά επικίνδυνων αποβλήτων, αναλαμβάνουν κατά προτίμηση τη μεταφορά των επικίνδυνων αποβλήτων στην πλησιέστερη κατάλληλη υποδομή. Εναλλακτικά, η εγκατάσταση μπορεί να επιβλέπει τη μεταφορά των επικίνδυνων αποβλήτων εφόσον αυτό γίνεται με τρόπο ασφαλή για το περιβάλλον και την υγεία, και σύμφωνα με την εθνική/τοπική νομοθεσία για την μεταφορά των επικίνδυνων αποβλήτων.

Στον τομέα της φιλοξενίας και του τουρισμού, κοινά παραδείγματα επικίνδυνων χημικών περιλαμβάνουν καθαριστικά όπως απορρυπαντικά, απολυμαντικά ή καθαριστικά φούρνων που περιέχουν αμμωνία ή λευκαντικό· χημικά πισίνας όπως χλώριο και άλλα απολυμαντικά· φυτοφάρμακα/παρασιτοκτόνα που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των παρασίτων μέσα και γύρω από τις εγκαταστάσεις (αυτά επιτρέπονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις – βλ. κριτήριο 7.8)· γυαλιστικά, κεριά και αρωματικά χώρου που συχνά περιλαμβάνουν Πτητικές Οργανικές Ενώσεις· χρώματα και διαλύτες περιλαμβάνοντας διαλυτικά και υλικά αφαίρεσης· υγρά λίπη και έλαια όπως μαγειρικό λάδι, βενζίνη, πετρέλαιο και λιπαντικά, και όποια άλλα χημικά που επισημαίνονται με το σύμβολο «Κίνδυνος», συμβολίζοντας την επικινδυνότητά τους.

Τυπικά παραδείγματα στερεών επικίνδυνων αποβλήτων στις εγκαταστάσεις τουρισμού και φιλοξενίας περιλαμβάνουν χρησιμοποιημένες μπαταρίες (π.χ. από τηλεχειριστήρια, φορητούς φακούς μπαταρίας ή άλλες παροχές για τους επισκέπτες)· λαμπτήρες φθορισμού, χρησιμοποιημένα τόνερ και μελάνια εκτυπωτών (μπορεί να περιλαμβάνουν τοξικά κατάλοιπα και μικροπλαστικά)· στερεά λίπη και έλαια (όπως απόβλητα που έχουν αφαιρεθεί από σχάρες, σωλήνες αποστράγγισης και λιποσυλλέκτες, απόβλητα ελαίων και φίλτρα λαδιού)· ηλεκτρονικά απόβλητα που περιλαμβάνουν επικίνδυνες ουσίες (όπως άχρηστες συσκευές που περιλαμβάνουν μπαταρίες)· φαρμακευτικά απόβλητα (π.χ. ληγμένα ή μη χρησιμοποιημένα φάρμακα)· υπολείμματα βερνικιών και κόλλας· δοχεία ψεκασμού· και εμποτισμένο ξύλο.

Παρακαλώ σημειώστε ότι οι παραπάνω λίστες δεν είναι πλήρης και πρέπει να αξιολογούνται σύμφωνα με την εθνική/τοπική νομοθεσία και τις συγκεκριμένες λειτουργίες της εγκατάστασης.

Σε συγκεκριμένες χώρες, όπου, λόγω τοπικών περιορισμών, πιθανά είδη επικίνδυνων αποβλήτων, π.χ. λαμπτήρες, δεν διαχωρίζονται από άλλα είδη αποβλήτων μετά τη συλλογή, η εγκατάσταση παρέχει αποδεικτικά τέτοιων περιορισμών και τεκμηριώνει περαιτέρω, ότι οι απαραίτητες προσπάθειες για άλλες διαθέσιμες επιλογές έχουν διερευνηθεί. Επιπλέον, η εγκατάσταση διασφαλίζει ασφαλής αποθήκευση πριν την απόρριψη και παραμένει ενεργά ενημερωμένη για νέες εξελίξεις στην αγορά. Είναι επίσης δυνατόν να συνεργαστεί με άλλες εγκαταστάσεις για κοινή μεταφορά των διαχωρισμένων επικίνδυνων αποβλήτων, εφόσον γίνεται με ασφάλεια και χωρίς να καταλήγει σε συμβιβασμό ως προς την επακόλουθη μεταχείριση τέτοιων αποβλήτων.

Συνιστάται η διερεύνηση εναλλακτικών, πιο βιώσιμων λύσεων για τα επικίνδυνα προϊόντα (π.χ. μπαταρίες, υγρά χημικά, τόνερ και μελάνια με οικολογικό σήμα). Οι εγκαταστάσεις ενθαρρύνονται περαιτέρω, για τακτική αξιολόγηση των ειδών και ποσοτήτων επικίνδυνων χημικών που χρησιμοποιούνται, και των αποβλήτων που παράγονται. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορεί να εντοπίσει τι μπορεί να αποφεύγεται ή να αντικατασταθεί με λιγότερο βλαβερές εναλλακτικές, ή και να μειώσει τη συχνότητα αποκομιδής μέσω πιο αποδοτικής χρήσης. 

Η εγκατάσταση προσφέρει στους επισκέπτες μια σαφή και εύκολη δυνατότητα διαχωρισμού των αποβλήτων τους. Τα απόβλητα που διαχωρίζονται από τους επισκέπτες συλλέγονται σωστά, και τελικά τοποθετούνται στους αντίστοιχους κάδους αποβλήτων, στους σταθμούς διαχείρισης. Είναι σημαντικό το σύστημα που απευθύνεται στους επισκέπτες να ευθυγραμμίζεται με τις πρακτικές της διαχείρισης αποβλήτων της εγκατάστασης (κριτήριο 5.1).

Η δυνατότητα διαχωρισμού αποβλήτων παρέχεται σε τουλάχιστον 1 στρατηγικό κύριο κοινόχρηστο χώρο, όπως η αίθουσα υποδοχής, αίθουσες/χώροι συνεδρίων, διάδρομοι, εστιατόρια. Κατ’ ελάχιστον, διατίθενται 3 κατηγορίες αποβλήτων προς διαχωρισμό, με τα γενικά απόβλητα να αποτελούν 1 από αυτές τις κατηγορίες. Ο διαχωρισμός των αποβλήτων μπορεί να γίνεται μέσω ξεχωριστών κάδων για διαφορετικά είδη αποβλήτων ή μέσω ενός κάδου με εσωτερικές υποδιαιρέσεις. Απαιτείται να υπάρχει σαφή σήμανση με κείμενο και εικονίδια ή απεικονίσεις, που να υποδεικνύουν τους διαφορετικούς κάδους/διαμερίσματα, για τα διαφορετικά είδη αποβλήτων.

Συνιστάται επίσης η παροχή δυνατοτήτων διαλογής αποβλήτων στα δωμάτια των επισκεπτών, καθώς και σε πρόσθετους κοινόχρηστους χώρους, όπως κοινόχρηστες τουαλέτες ή χώρους στάθμευσης. Εναλλακτικά, είναι δυνατό να εφαρμόζεται σύστημα όπου οι επισκέπτες τοποθετούν διαχωρισμένα απόβλητα σε ευδιάκριτα σημεία (π.χ. χαρτί και εφημερίδες στο τραπέζι, μπουκάλια και κουτάκια δίπλα στον κάδο και λοιπά απόβλητα εντός του κάδου) στα δωμάτια των επισκεπτών. Ωστόσο, σε τέτοια συστήματα πρέπει να είναι σαφές στον επισκέπτη ποιο απόβλητο τοποθετείται πού, και (εφόσον επιτρέπεται από τη νομοθεσία), το προσωπικό να ελέγχει επιπλέον εάν ο διαχωρισμός έχει γίνει σωστά, πριν τη μεταφορά στους κεντρικούς κάδους. Σε περιπτώσεις υψηλότερης παραγωγής αποβλήτων από τους επισκέπτες (π.χ. σε μονάδες με ιδιωτική κουζίνα όπως εξοχικές κατοικίες ή διαμερίσματα), παρέχεται διαχωρισμός αποβλήτων εντός της μονάδας.

Οι πληροφορίες προς τους επισκέπτες σχετικά με τις δυνατότητες διαλογής αποβλήτων περιλαμβάνονται στις πληροφορίες για τις γενικές περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της εγκατάστασης (μέσω φακέλων στα δωμάτια των επισκεπτών, οθονών TV στα δωμάτια ή σε κοινόχρηστους χώρους, ή μέσω πληροφοριών σε κοινόχρηστους χώρους / αίθουσες συνεδρίων κ.λπ.) (βλ. κριτήριο 2.3). Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι αυτή η ενημέρωση είναι ακριβής, σαφής και εύκολα κατανοητή.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στη Δανία και τη Γαλλία, δεδομένου ότι η νομοθεσία απαιτεί από τις εγκαταστάσεις να διαχωρίζουν περισσότερες από τρεις (3) κατηγορίες αποβλήτων, στους επισκέπτες παρέχονται οι ίδιες επιλογές διαχωρισμού.

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι όλα τα διαχωρισμένα ρεύματα αποβλήτων υπόκεινται σε ξεχωριστή και σωστή διαχείριση μετά τη συλλογή. Η ακόλουθη διαχείριση αποβλήτων περιλαμβάνει (όπου ενδείκνυται) περαιτέρω διαχωρισμό, ανακύκλωση και διάθεση και εφαρμόζεται ανάλογα με το είδος των αποβλήτων.

Για τη συλλογή και ακόλουθη διαχείριση των διαχωρισμένων αποβλήτων, η εγκατάσταση μπορεί να συνάπτει συμφωνία με δημόσιες εθνικές/τοπικές αρχές διαχείρισης αποβλήτων ή/και ιδιωτικές εταιρείες. Η εγκατάσταση μπορεί επίσης να διαθέτει δικές της υποδομές για την επεξεργασία ορισμένων ειδών αποβλήτων (π.χ. κομποστοποίηση οργανικών ή κηπευτικών αποβλήτων, βλέπε κριτήριο 5.7) ή να χρησιμοποιεί εξοπλισμό για τη μείωση του όγκου των αποβλήτων πριν τη συλλογή, όπως συμπιεστές χαρτονιού.

Εάν τα απόβλητα υπόκεινται σε διαχείριση από δημόσιο φορέα, παρέχονται τιμολόγια ή συμβάσεις που αποδεικνύουν ότι τα ρεύματα αποβλήτων συλλέγονται και μεταφέρονται ξεχωριστά από τον φορέα αυτό. Εάν τα απόβλητα υπόκεινται σε διαχείριση από ιδιωτική εταιρεία, παρέχονται τιμολόγια μαζί με ένα από τα ακόλουθα έγγραφα:
α) σύμβαση που επιβεβαιώνει ότι τα ρεύματα αποβλήτων συλλέγονται και μεταφέρονται ξεχωριστά για περαιτέρω διαχείριση, ή
β) γραπτή βεβαίωση από τον ιδιωτικό φορέα διαχείρισης αποβλήτων ότι τα απόβλητα συλλέγονται και υπόκεινται σε διαχείριση, σύμφωνα με περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα.

Εάν η εγκατάσταση επεξεργάζεται τα απόβλητα στον χώρο της, πρέπει να συμμορφώνεται με την ισχύουσα νομοθεσία. Όπου συγκεκριμένες απαιτήσεις δεν καλύπτονται από τη νομοθεσία, η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι:
• έχει πραγματοποιηθεί εκτίμηση κινδύνου που επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν αρνητικές περιβαλλοντικές ή υγειονομικές επιπτώσεις και
• τα απόβλητα πράγματι ανακυκλώνονται ή επεξεργάζονται κατάλληλα.

Η ευθύνη για τη διασφάλιση ότι τα απόβλητα συλλέγονται και μεταφέρονται ξεχωριστά, ισχύει επίσης για οποιοδήποτε είδος αποβλήτων αποστέλλεται στο εξωτερικό, είτε από το σημείο δημιουργίας στην εγκατάσταση, είτε μέσω μίας υποδομής διαχείρισης αποβλήτων.

Σε περιπτώσεις όπου οι επιλογές διαχείρισης αποβλήτων είναι περιορισμένες (λόγω της τοποθεσίας της εγκατάστασης ή έλλειψης τοπικών υποδομών), και εφόσον δεν απαγορεύεται από τη νομοθεσία, συνιστάται η εγκατάσταση να διερευνά εναλλακτικές λύσεις, όπως επεξεργασία στον χώρο της, συνεργασία με ιδιώτες ή συνεργασίες με άλλους οργανισμούς για την ανάπτυξη κοινών συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων. Για συνεργασίες με ιδιώτες ή άλλους οργανισμούς, η εγκατάσταση συνάπτει συμφωνία που κατοχυρώνει τα δικαιώματα των εμπλεκομένων μερών, και περιλαμβάνει οικονομικές αποζημιώσεις/συμφωνίες, τεκμηρίωση που εξηγεί τον τρόπο χρήσης των συλλεγόμενων αποβλήτων, καθώς και άλλους θεσμικούς κανόνες της συνεργασίας.

Η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα σύμφωνα με την εθνική και τοπική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 3 ανακυκλώσιμες κατηγορίες. Οι κατηγορίες διαχωρισμού αποβλήτων μπορούν να περιλαμβάνουν χαρτί, χαρτόνι, μέταλλο, μεταλλικά κουτιά, γυαλί, πλαστικό, φιάλες με επιστροφή χρημάτων, οργανικά απόβλητα, κηπευτικά απόβλητα, έλαια μαγειρέματος, ξύλο, υφάσματα, ηλεκτρονικά απόβλητα κ.λπ. Άλλα απόβλητα, τα γενικά απόβλητα και τα επικίνδυνα απόβλητα δεν θεωρούνται ως κατηγορία (τα επικίνδυνα απόβλητα καλύπτονται στο κριτήριο 5.4). Όπου η εθνική νομοθεσία απαιτεί τη συλλογή πολλαπλών ειδών αποβλήτων σε έναν ενιαίο κάδο, και τον διαχωρισμό τους εκτός εγκατάστασης, η συλλογή αυτή υπολογίζεται ως 1 ανακυκλώσιμη κατηγορία.

Όλα τα απόβλητα αποθηκεύονται με ασφάλεια σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική και τοπική νομοθεσία, και η τάξη και καθαριότητα στον χώρο αποβλήτων είναι υποχρεωτικές. Οι σταθμοί διαλογής είναι εύκολα προσβάσιμοι από το προσωπικό και σαφώς σηματοδοτημένοι με οδηγίες και σήμανση που υποδεικνύουν τον σωστό τρόπο διαχωρισμού των αποβλήτων. Αυτές περιλαμβάνουν τόσο γραπτές επεξηγήσεις όσο και εικονίδια ή απεικονίσεις για τη διευκόλυνση της κατανόησης. Συνιστάται οι επεξηγήσεις να παρέχονται και σε γραφή Braille. Πριν από την επιθεώρηση, υποβάλλονται φωτογραφίες των σημείων διαλογής αποβλήτων που αποδεικνύουν σαφώς ότι γίνεται διαχωρισμός σε τουλάχιστον 3 ανακυκλώσιμες κατηγορίες (ή όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία), με τις αντίστοιχες ετικέτες, σημάνσεις και οδηγίες, αποτυπώνοντας το σύστημα στην πραγματική του λειτουργία.

Επιπλέον των κύριων σταθμών διαλογής, το προσωπικό πρέπει να είναι σε θέση να διαχωρίζει τα απόβλητα σε τουλάχιστον 3 από τις ίδιες κατηγορίες σε 1 επιπλέον βοηθητικό χώρο. Συνιστάται οι σταθμοί διαλογής να εγκαθίστανται σε όλους τους χώρους με υψηλή παραγωγή αποβλήτων. Για εγκαταστάσεις με κουζίνες, η προτεινόμενη τοποθεσία για αυτόν τον πρόσθετο σταθμό είναι εντός ή κοντά στην κουζίνα. Επιπλέον, εάν οι επισκέπτες μπορούν να διαχωρίζουν τα απόβλητα στα δωμάτια, το προσωπικό καθαριότητας πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διαχωρίζει τα απόβλητα που παράγονται στα δωμάτια (π.χ. μέσω ειδικών διαμερισμάτων ή δοχείων στα καροτσάκια καθαρισμού).

Όπου οι τοπικές υποδομές περιορίζουν τη δυνατότητα διαχωρισμού όλων των ρευμάτων αποβλήτων, η εγκατάσταση εξετάζει ποια είδη αποβλήτων είναι περιβαλλοντικά, και βάσει περιεχομένου, πιο σημαντικά προς διαχωρισμό (λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η επίπτωση του υλικού στη φύση, η τοπική έλλειψη πόρων ή η απόσταση που απαιτείται για την μεταφορά υλικών προς αντικατάσταση), και χρησιμοποιεί αυτή την ανάλυση για να ιεραρχήσει τις προσπάθειες διαχωρισμού και να ενημερώσει το προσωπικό και τους επισκέπτες. Όπου είναι δυνατόν, η εγκατάσταση δίνει προτεραιότητα στην επαναχρησιμοποίηση έναντι της ανακύκλωσης, εντοπίζοντας ευκαιρίες ώστε υλικά όπως χαρτόνι, γυαλί ή δοχεία να συλλέγονται από τρίτους για άμεση επαναχρησιμοποίηση, μεταπώληση ή συστήματα επιστροφής. Το παρόν κριτήριο αφορά κυρίως στον διαχωρισμό αποβλήτων εντός της εγκατάστασης, ενώ ο χειρισμός και η μεταφορά των αποβλήτων μετά τον διαχωρισμό εξετάζονται στο κριτήριο 5.2.

Εάν, λόγω εθνικής ή τοπικής νομοθεσίας, ορισμένα είδη αποβλήτων συλλέγονται σε έναν κάδο και στη συνέχεια διαχωρίζονται από τις υποδομές διαχείρισης αποβλήτων, ο επιτόπιος διαχωρισμός αυτών των ειδών αποβλήτων δεν είναι υποχρεωτικός. Έτσι κι αλλιώς όμως, το προσωπικό πρέπει να λαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τις πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στη Δανία, η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 10 ανακυκλώσιμες κατηγορίες. Στη Γαλλία, η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 6 ανακυκλώσιμες κατηγορίες.