Restaurants/Cafés

Η εγκατάσταση χρησιμοποιεί το υπολογισμένο της αποτύπωμα άνθρακα, ως βάση για τον σχηματισμό στόχου για να μειώσει περαιτέρω τις εκπομπές άνθρακα κατά συγκεκριμένο ποσοστό. Η εγκατάσταση προσδιορίζει το έτος αναφοράς και το έτος στόχου, με αξίες, τα πεδία των εκπομπών και μονάδες αναφοράς των στόχων. Ο στόχος επικαιροποιείται και αξιολογείται ετησίως. Προτείνεται να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση των εκπομπών πεδίου 1 και 2, πριν εξεταστούν δράσεις που αφορούν σε εκπομπές πεδίου 3.

Η εγκατάσταση προσδιορίζει επίσης τις δράσεις που απαιτούνται για να επιτευχθεί ο στόχος, π.χ. μείωση στην κατανάλωση ενέργειας, αύξηση μέτρων αποδοτικότητας ή/και τοποθέτηση συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Δράσεις ή έγγραφα που αφορούν σε ολόκληρη την αλυσίδα, είναι δυνατόν να γίνουν δεκτά ως αποδεικτικά αν η εγκατάσταση δείξει ότι οι δράσεις εφαρμόζονται στο χώρο της και είναι κατάλληλες για το δομικό, γεωγραφικό και πολιτισμικό πλαίσιο της.

Απομακρύνσεις ή εκπομπές που έχουν αποφευχθεί δεν προσμετρώνται στις μειώσεις των αερίων του θερμοκηπίου.

Η εγκατάσταση αναθέτει υπηρεσίες πλυντηρίου σε εξωτερικό πάροχο που βρίσκεται είτε εντός 100 χλμ. από την εγκατάσταση είτε είναι οικολογικά πιστοποιημένος.

Όταν ο πάροχος επιλέγεται βάσει επαληθευμένης περιβαλλοντικής απόδοσης και όχι απόστασης, ο πάροχος διαθέτει έγκυρη σε ισχύ περιβαλλοντική πιστοποίηση ανεξάρτητου φορέα, η οποία αποδεικνύει συμμόρφωση με αναγνωρισμένα περιβαλλοντικά πρότυπα διαχείρισης σε όλες τις λειτουργίες του. 

Στην σπάνια περίπτωση όπου, λόγω της τοποθεσίας της εγκατάστασης, δεν είναι δυνατή η εύρεση παρόχου εντός 100 χλμ., χρησιμοποιείται ο πλησιέστερος διαθέσιμος πάροχος. Σε αυτές τις περιπτώσεις παρέχονται αποδεικτικά ότι πρόκειται για τον πλησιέστερο δυνατό πάροχο, και αιτιολόγηση της επιλογής (π.χ. ορεινό ανάγλυφο, νησιωτικές περιοχές, εθνικοί περιορισμοί οδικού δικτύου, μη διαθεσιμότητα υπηρεσιών). Για εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε χώρες με έκταση άνω του 1 εκατομμυρίου χλμ², η αποδεκτή μέγιστη απόσταση είναι 500 χλμ.

Παρότι οι υπηρεσίες πλυντηρίου παρέχονται εξωτερικά, η εγκατάσταση αξιολογεί περιβαλλοντικές επιπτώσεις όταν επιλέγει πάροχο. Οφείλει επίσης να παρακολουθεί συνεχώς και να επαναξιολογεί τις πρακτικές του παρόχου, διαχρονικά. Εάν η εγκατάσταση διαχειρίζεται το πλυντήριο εσωτερικά, το κριτήριο δεν είναι εφαρμόσιμο (N/A).

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στο Βέλγιο και την Πορτογαλία, εάν η υπηρεσία πλυντηρίου είναι εξωτερική, βρίσκεται εντός 50 km από την εγκατάσταση.

Όλα τα προϊόντα χαρτιού που χρησιμοποιούνται (π.χ. χαρτί υγείας, χαρτοπετσέτες, χαρτομάντηλα, χαρτί σάουνας, χαρτί κουζίνας κ.λπ.) πρέπει να είναι διεθνώς ή εθνικά πιστοποιημένα με οικολογικό σήμα.

Σε περίπτωση που δεν διατίθενται στην αγορά προϊόντα χαρτιού με οικολογικό σήμα, γίνεται αποδεκτό ως εναλλακτική λύση το χαρτί που δεν έχει λευκανθεί με χλώριο, υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση μπορεί να τεκμηριώσει την έλλειψη διαθεσιμότητας.

Η συμμόρφωση με το κριτήριο αποδεικνύεται βάσει των ποσοτήτων προϊόντων χαρτιού που αγοράστηκαν κατά την περίοδο αναφοράς, χρησιμοποιώντας καταγραφές αγορών ως βάση υπολογισμού. Η περίοδος αναφοράς αντιστοιχεί στους τελευταίους 24 μήνες πριν την επιθεώρηση (ή τους τελευταίους 6 μήνες για αιτούντες για πρώτη φορά).

Η εγκατάσταση εφαρμόζει ουσιαστικές πρωτοβουλίες, σε σχέση με την βιοποικιλότητα, που ευνοούν τις συνθήκες εντός ή γύρω από τον χώρο της (βλ. επίσης κριτήρια 1.2 και 1.3). Οι δράσεις αυτές υποστηρίζουν πάντα τοπικά είδη χλωρίδας και πανίδας και προσαρμόζονται στο πλαίσιο και την κλίμακα της εγκατάστασης.

• Εγκαταστάσεις με χώρους πρασίνου παρέχουν τουλάχιστον 2 δράσεις βιοποικιλότητας, εκ των οποίων τουλάχιστον 1 πραγματοποιείται εντός των χώρων πρασίνου της εγκατάστασης. 

• Εγκαταστάσεις σε αστικές περιοχές  με/ή χωρίς χώρους πρασίνου παρέχουν τουλάχιστον 1 δράση βιοποικιλότητας. 

Παραδείγματα δράσεων περιλαμβάνουν:

α) αποκατάσταση της άγριας φύσης σε τουλάχιστον 10% της εξωτερικής έκτασης, προσαρμοσμένη στο περιβάλλον της εγκατάστασης (π.χ. μη διαχειριζόμενες φυσικές περιοχές, εξελισσόμενοι χώροι με βλάστηση, θαμνώδεις εκτάσεις, περιοχές αναδάσωσης)

β) δημιουργία ή διατήρηση περιοχών πρασίνου, φιλικών προς επικονιαστές, που καλύπτουν τουλάχιστον το 10% της συνολικής εξωτερικής έκτασης

γ) δημιουργία ή διατήρηση πράσινων στεγών ή/και κάθετων πράσινων τοίχων που καλύπτουν τουλάχιστον το 10% της επιφάνειας στέγης ή τοίχων

δ) χρήση τοπικών ή κλιματικά προσαρμοσμένων ειδών (μη εισβλητικών ειδών) για πράσινες στέγες, πράσινους τοίχους, κήπους και λοιπούς εξωτερικούς χώρους

ε) παροχή ευνοϊκών συνθηκών για τοπικά είδη (π.χ. φωλιές πουλιών, ξενοδοχεία εντόμων (για ένα είδος), μελισσοκυψέλες, διάδρομοι και περάσματα άγριων ζώων κ.λπ.). Οι χώροι αυτοί πρέπει να είναι κατάλληλοι για τα τοπικά είδη, σωστά τοποθετημένοι και να συντηρούνται τακτικά ώστε να παραμένουν κατάλληλοι

ζ) προστασία οικοτόπων τοπικών ειδών (χερσαίων ή υδάτινων/θαλάσσιων, π.χ. περιοχές ωοτοκίας χελωνών, μαγκρόβια δάση, κοραλλιογενείς ύφαλοι, λιβάδια επικονιαστών όπως πεταλούδες, νεκρό ξύλο και άλλα φυσικά στοιχεία) εντός ή κοντά στις εγκαταστάσεις μέσω μείωσης φωτισμού και θορύβου (συμπεριλαμβανομένων εξωτερικών χώρων ευεξίας που βρίσκονται σε ή κοντά σε φυσικούς οικοτόπους). Ο οικότοπος πρέπει να έχει εντοπιστεί και να έχουν εφαρμοστεί σαφή προστατευτικά μέτρα

η) εντοπισμός και εξάλειψη πιθανών οικολογικών παγίδων στους χώρους της εγκατάστασης (π.χ. κάλυψη δομικών κοιλοτήτων, κενών ή μικρών κλειστών χώρων, που μπορεί να προσελκύσουν άγρια ζώα σε μη ασφαλείς περιοχές)

θ) υποστήριξη, το λιγότερο 1 φορά ετησίως,  τοπικής/περιφερειακής/εθνικής οργάνωσης που δραστηριοποιείται στην προστασία της βιοποικιλότητας στην περιοχή ή περιφέρεια

ι) συμμετοχή στην αποκατάσταση άγριας φύσης, συντήρηση ή ανάπλαση τοπικών πάρκων ή δημόσιων χώρων πρασίνου

κ) συνεργασία με τις τοπικές/περιφερειακές/εθνικές αρχές ή ΜΚΟ για πιο πράσινες πόλες (π.χ. δενδροφυτεύσεις, οικολογικοί διάδρομοι επικονιαστών, πράσινες στέγες)

λ) φιλοξενία ή παραχώρηση χώρου για σεμινάρια, εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης ή εργαστήρια ειδικών, που σχετίζονται με την βιοποικιλότητα. 

Σε ορισμένες περιοχές (π.χ. κάποιες αστικές περιοχές), οι κυψέλες μελισσών ή μεγάλα «ξενοδοχεία» εντόμων είναι κατάλληλα μόνο υπό συγκεκριμένες οικολογικές και κανονιστικές συνθήκες (όπου προτιμώνται μικρά, φυσικά ή διάσπαρτα στοιχεία), και θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε εναλλακτικές πρωτοβουλίες. 

Συνιστάται η εγκατάσταση να αναζητά υποστήριξη από εξωτερικούς ειδικούς οργανισμούς ή ενώσεις, για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση δράσεων βιοποικιλότητας, καθώς και οι πρωτοβουλίες αυτές να βασίζονται στην αξιολόγηση των κινδύνων και των ευκαιριών που σχετίζονται με τη βιοποικιλότητα και τη φύση (κριτήριο 7.12).

Το κριτήριο εφαρμόζεται τόσο στους εργαζόμενους όσο και σε εξωτερικούς συνεργάτες ή εταιρείες συντήρησης χώρων πρασίνου που έχουν αναλάβει σχετικές εργασίες.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στη Σουηδία ισχύουν τα εξής:

• εγκαταστάσεις με μικρούς χώρους πρασίνου (< 1000 m²) παρέχουν τουλάχιστον 2 δράσεις βιοποικιλότητας, εκ των οποίων τουλάχιστον 1 πραγματοποιείται εντός των χώρων πρασίνου της εγκατάστασης 

• εγκαταστάσεις με μεγαλύτερους χώρους πρασίνου (> 1000 m²) παρέχουν τουλάχιστον 3 δράσεις βιοποικιλότητας, εκ των οποίων τουλάχιστον 2 πραγματοποιούνται εντός των χώρων πρασίνου της εγκατάστασης 

• εγκαταστάσεις σε αστικές περιοχές με/ή χωρίς χώρους πρασίνου παρέχουν τουλάχιστον 1 δράση βιοποικιλότητας. 

The establishment actively cooperates with relevant external stakeholders on sustainable development issues, such as environmental, social, cultural, educational, economic, quality, human rights, health, risk and crisis management issues. Where relevant, cooperation with stakeholders involved in the protection and enhancement of local historical, archaeological, cultural and spiritually significant sites and traditions is encouraged. It is strongly recommended to select cooperation partners based on the local context, or issues, risks, or areas for improvement identified in criterion 1.2.

For establishments with more than 50 employees, a minimum of 2 active cooperations with relevant stakeholders are in place. Establishments with less than 50 employees have a minimum of 1 active partnership cooperation with a relevant stakeholder. At least 1 cooperation focuses on the area surrounding the establishment (regional/local); where 2 partnerships are required, the second cooperation could focus on the support of projects in other geographical areas. Cooperations may focus on environmental education or awareness-raising, social-cultural collaboration, or sustainable regional development.

Relevant stakeholders include (but are not limited to) non-governmental organisations, local community groups, local authorities, residents, local schools, management authorities of protected areas, heritage institutions, or sustainability-focused civil society organisations, etc.

To be approved, it is an active two-way cooperation between the establishment and the relevant stakeholders, providing benefits for both parties. An active cooperation is a mutually beneficial relationship involving at least 1 form of interaction during the certification period, such as: co-organisation of an event or public initiative; joint development and implementation of educational or community-based projects; employee volunteering during work hours; joint fundraising efforts or in-kind support that go beyond one-off donations. Passive support, such as donations alone without interaction, the sole purchasing of products, or one-sided communication, does not qualify as active cooperation.

If the establishment is part of a chain, collaborations may align with the broader chain’s strategic collaborations, provided that they are tailored to the specific applicant establishment.

Examples of active collaborations include:

1. protection of natural and culturally sensitive areas;
2. projects addressing the impacts of climate change;
3. creation of outdoor infrastructure (establishment of environmentally friendly boat mooring places, nature trails) that can also be used by the public;
4. activities with schools or communities working with environmental or educational initiatives;
5. activities with people with additional needs (vulnerable and/or less-resourced groups);
6. activities promoting social justice and equal rights;
7. provision of basic food, water, and energy services, as well as health and sanitation services in communities;
8. supporting museums to promote local heritage; and/or
9. cooperation with local community groups/destination management organisations/authorities on sustainable tourism planning and management in the destination, local infrastructure and social community development projects (e.g. sanitation).

Collaborations based solely on purchasing local products or supporting standalone biodiversity conservation activities do not fulfil this criterion (the latter is covered in criterion 7.11).

Η εγκατάσταση προβάλλει το πιστοποιητικό Green Key και το τυποποιημένο ενημερωτικό υλικό σχετικά με το πρόγραμμα σε χώρο με υψηλή επισκεψιμότητα και εύκολη πρόσβαση για τους επισκέπτες, όπως, ο χώρος υποδοχής ή η κύρια είσοδος. Επιπλέον αντίγραφα του πιστοποιητικού μπορούν να αναρτώνται σε εσωτερικούς χώρους προσωπικού, όπως το κυλικείο ή ο πίνακας ανακοινώσεων, για την ενίσχυση της εσωτερικής ενημέρωσης.

Οι τυποποιημένες πληροφορίες για το Green Key περιλαμβάνουν τα ίδια βασικά σημεία με το επίσημο πρότυπο που διατίθεται στην Εργαλειοθήκη του Green Key (Toolbox), ενώ επιτρέπεται η προσαρμογή του σχεδιασμού ώστε να ευθυγραμμίζεται με τις κατευθυντήριες γραμμές εταιρικής ταυτότητας της εγκατάστασης. Το λογότυπο Green Key, στη συμφωνημένη και επίσημα εγκεκριμένη μορφή του, προβάλλεται ως μέρος των πληροφοριών. Εάν περιλαμβάνεται πρόσθετο περιεχόμενο παράλληλα με τις τυποποιημένες πληροφορίες, η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι όλο το υλικό επικοινωνίας που σχετίζεται με τη βιωσιμότητα (έντυπο, προφορικό ή ψηφιακό) αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τις τρέχουσες πρακτικές και δεν υπερβάλλει σε ισχυρισμούς.

Πληροφορίες σχετικά με το Green Key μπορούν να διατίθενται σε επιπλέον σημεία επαφής με τους επισκέπτες, όπως οι κοινόχρηστοι χώροι (π.χ. χώρος υποδοχής, ανελκυστήρες), δωμάτια ή αίθουσες συναντήσεων, τηλεοπτικές ή ψηφιακές οθόνες, έντυπα φυλλάδια ή/και εφαρμογές για τους επισκέπτες.

Εάν το πιστοποιητικό Green Key της εγκατάστασης ανασταλεί, αποσυρθεί ή δεν ανανεωθεί, το πιστοποιητικό και οι σχετικές πληροφορίες για το Green Key απομακρύνονται άμεσα από δημόσια προβολή ώστε να αποφευχθεί παραπλανητική επικοινωνία.

Η εγκατάσταση τοποθετεί τουλάχιστον 2 επιπλέον ξεχωριστούς υδρομετρητές (ή συσκευές με παρόμοια λειτουργία σε αξιοποιήσιμη κλίμακα, π.χ. έξυπνες κεφαλές ντους που καταγράφουν κατανάλωση), σε χώρους υψηλής κατανάλωσης νερού ή όπου η επί μέρους μέτρηση υποστηρίζει ουσιαστικούς στόχους μείωσης κατανάλωσης νερού. Σε μεγάλη εγκατάσταση με πολλούς χώρους επισκεπτών και συνεδρίων, μπορούν να τοποθετηθούν ξεχωριστοί υδρομετρητές για διαφορετικά τμήματα ή ακόμα και ανά δωμάτιο της εγκατάστασης.

Όταν έχουν τοποθετηθεί περισσότεροι υδρομετρητές, η κατανάλωση κάθε υδρομετρητή καταγράφεται συστηματικά. Ιδανικά, η κατανάλωση νερού από τους διάφορους μετρητές καταγράφεται συχνότερα από μία φορά το μήνα, ώστε να παρέχονται πιο λεπτομερείς πληροφορίες.

Τα δεδομένα επί μέρους μέτρησης εντάσσονται στο συνολικό σύστημα παρακολούθησης νερού (κριτήριο 3.1) για να βοηθήσουν την ολοκληρωμένη ανάλυση. Η παροχή ακριβέστερων πληροφοριών για τη χρήση νερού μέσω επιπλέον ξεχωριστών υδρομετρητών επιτρέπει στην εγκατάσταση να θέτει καλύτερους στόχους μείωσης κατανάλωσης νερού. Τα δεδομένα παρακολούθησης νερού που συλλέγονται στο πλαίσιο αυτού του κριτηρίου μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως βασικά δεδομένα για την υποστήριξη των στόχων βιωσιμότητας της εγκατάστασης στο πλαίσιο του κριτηρίου 1.2.

Η εγκατάσταση τοποθετεί πρόσθετους ή ξεχωριστούς μετρητές για ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο ή άλλες τοπικά σχετικές πηγές ενέργειας (π.χ. τηλεθέρμανση), ιδίως σε περιοχές με υψηλή ενεργειακή κατανάλωση (π.χ. κουζίνες, θερμαινόμενες πισίνες, γυμναστήρια και spa, ανεξάρτητες επιχειρήσεις κ.λπ.).

Αναγνωρίζοντας ότι ορισμένες πηγές ενέργειας, όπως το φυσικό αέριο, ενδέχεται να μην είναι σχετικές ή ευρέως χρησιμοποιούμενες σε όλες τις χώρες, η έμφαση πρέπει να δίνεται στις τοπικά εφαρμόσιμες πηγές ενέργειας βάσει του πλαισίου της εγκατάστασης.

Όπου εγκαθίστανται πρόσθετοι μετρητές, απαιτείται η συλλογή και καταγραφή των δεδομένων κατανάλωσης από κάθε μετρητή. Εάν οι μετρήσεις από διαφορετικούς μετρητές μπορούν να συλλέγονται συχνότερα από μία φορά τον μήνα, παρέχουν πιο λεπτομερή εικόνα της κατανάλωσης.

Η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα σύμφωνα με την εθνική και τοπική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 3 ανακυκλώσιμες κατηγορίες. Οι κατηγορίες διαχωρισμού αποβλήτων μπορούν να περιλαμβάνουν χαρτί, χαρτόνι, μέταλλο, μεταλλικά κουτιά, γυαλί, πλαστικό, φιάλες με επιστροφή χρημάτων, οργανικά απόβλητα, κηπευτικά απόβλητα, έλαια μαγειρέματος, ξύλο, υφάσματα, ηλεκτρονικά απόβλητα κ.λπ. Άλλα απόβλητα, τα γενικά απόβλητα και τα επικίνδυνα απόβλητα δεν θεωρούνται ως κατηγορία (τα επικίνδυνα απόβλητα καλύπτονται στο κριτήριο 5.4). Όπου η εθνική νομοθεσία απαιτεί τη συλλογή πολλαπλών ειδών αποβλήτων σε έναν ενιαίο κάδο, και τον διαχωρισμό τους εκτός εγκατάστασης, η συλλογή αυτή υπολογίζεται ως 1 ανακυκλώσιμη κατηγορία.

Όλα τα απόβλητα αποθηκεύονται με ασφάλεια σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική και τοπική νομοθεσία, και η τάξη και καθαριότητα στον χώρο αποβλήτων είναι υποχρεωτικές. Οι σταθμοί διαλογής είναι εύκολα προσβάσιμοι από το προσωπικό και σαφώς σηματοδοτημένοι με οδηγίες και σήμανση που υποδεικνύουν τον σωστό τρόπο διαχωρισμού των αποβλήτων. Αυτές περιλαμβάνουν τόσο γραπτές επεξηγήσεις όσο και εικονίδια ή απεικονίσεις για τη διευκόλυνση της κατανόησης. Συνιστάται οι επεξηγήσεις να παρέχονται και σε γραφή Braille. Πριν από την επιθεώρηση, υποβάλλονται φωτογραφίες των σημείων διαλογής αποβλήτων που αποδεικνύουν σαφώς ότι γίνεται διαχωρισμός σε τουλάχιστον 3 ανακυκλώσιμες κατηγορίες (ή όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία), με τις αντίστοιχες ετικέτες, σημάνσεις και οδηγίες, αποτυπώνοντας το σύστημα στην πραγματική του λειτουργία.

Επιπλέον των κύριων σταθμών διαλογής, το προσωπικό πρέπει να είναι σε θέση να διαχωρίζει τα απόβλητα σε τουλάχιστον 3 από τις ίδιες κατηγορίες σε 1 επιπλέον βοηθητικό χώρο. Συνιστάται οι σταθμοί διαλογής να εγκαθίστανται σε όλους τους χώρους με υψηλή παραγωγή αποβλήτων. Για εγκαταστάσεις με κουζίνες, η προτεινόμενη τοποθεσία για αυτόν τον πρόσθετο σταθμό είναι εντός ή κοντά στην κουζίνα. Επιπλέον, εάν οι επισκέπτες μπορούν να διαχωρίζουν τα απόβλητα στα δωμάτια, το προσωπικό καθαριότητας πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διαχωρίζει τα απόβλητα που παράγονται στα δωμάτια (π.χ. μέσω ειδικών διαμερισμάτων ή δοχείων στα καροτσάκια καθαρισμού).

Όπου οι τοπικές υποδομές περιορίζουν τη δυνατότητα διαχωρισμού όλων των ρευμάτων αποβλήτων, η εγκατάσταση εξετάζει ποια είδη αποβλήτων είναι περιβαλλοντικά, και βάσει περιεχομένου, πιο σημαντικά προς διαχωρισμό (λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η επίπτωση του υλικού στη φύση, η τοπική έλλειψη πόρων ή η απόσταση που απαιτείται για την μεταφορά υλικών προς αντικατάσταση), και χρησιμοποιεί αυτή την ανάλυση για να ιεραρχήσει τις προσπάθειες διαχωρισμού και να ενημερώσει το προσωπικό και τους επισκέπτες. Όπου είναι δυνατόν, η εγκατάσταση δίνει προτεραιότητα στην επαναχρησιμοποίηση έναντι της ανακύκλωσης, εντοπίζοντας ευκαιρίες ώστε υλικά όπως χαρτόνι, γυαλί ή δοχεία να συλλέγονται από τρίτους για άμεση επαναχρησιμοποίηση, μεταπώληση ή συστήματα επιστροφής. Το παρόν κριτήριο αφορά κυρίως στον διαχωρισμό αποβλήτων εντός της εγκατάστασης, ενώ ο χειρισμός και η μεταφορά των αποβλήτων μετά τον διαχωρισμό εξετάζονται στο κριτήριο 5.2.

Εάν, λόγω εθνικής ή τοπικής νομοθεσίας, ορισμένα είδη αποβλήτων συλλέγονται σε έναν κάδο και στη συνέχεια διαχωρίζονται από τις υποδομές διαχείρισης αποβλήτων, ο επιτόπιος διαχωρισμός αυτών των ειδών αποβλήτων δεν είναι υποχρεωτικός. Έτσι κι αλλιώς όμως, το προσωπικό πρέπει να λαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τις πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στη Δανία, η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 10 ανακυκλώσιμες κατηγορίες. Στη Γαλλία, η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 6 ανακυκλώσιμες κατηγορίες.

Τουλάχιστον το 75% των οχημάτων και των μέσων μεταφοράς που ανήκουν, ενοικιάζονται ή μισθώνονται από την εγκατάσταση είναι ηλεκτρικά οχήματα ή ποδήλατα μεταφοράς (είτε ηλεκτρικά είτε μηχανοκίνητα).

Το κριτήριο εφαρμόζεται σε όλα τα οχήματα που ανήκουν, ενοικιάζονται, μισθώνονται ή βρίσκονται υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο της επιχείρησης, όπως αυτοκίνητα, σκούτερ, οχήματα που χρησιμοποιούνται για εσωτερικές μετακινήσεις, μεταφορά επισκεπτών ή προσωπικού και παραδόσεις τροφίμων και ποτών.

Το κριτήριο δεν εφαρμόζεται σε υπηρεσίες ταξί, ανεξάρτητους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών shuttle ή παρόχους δημόσιων συγκοινωνιών, εκτός εάν η υπηρεσία έχει ανατεθεί αποκλειστικά από την εγκατάσταση μέσω επαναλαμβανόμενης σύμβασης. Πάντως, σε αυτές τις περιπτώσεις, η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να προτιμά παρόχους με στόλους χαμηλών ή μηδενικών εκπομπών, όπου αυτό είναι εφικτό.