Attractions

Η εγκατάσταση δεν χρησιμοποιεί κανένα προϊόν πλύσης, καθαρισμού ή φροντίδας δωματίων που περιέχει άρωμα ή αρωματικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων ψεκαστήρων, απορρυπαντικών και καθαριστικών επιφανειών.

Το κριτήριο αυτό εφαρμόζεται σε όλους τους χώρους της εγκατάστασης (συμπεριλαμβανομένων των δωματίων επισκεπτών, των χώρων πλυντηρίου, των κοινοχρήστων χώρων και των αιθουσών συνεδριάσεων), ανεξάρτητα από το εάν το προσωπικό της εγκατάστασης εκτελεί το πλύσιμο και τον καθαρισμό, ή αν η εργασία έχει ανατεθεί σε εξωτερικό συνεργάτη.

The management and staff of the establishment (e.g. under supervision of the Green Key Establishment Representative) formulates strategic sustainability targets that are more ambitious than compliance with legislation and serve as commitment to continuous improvement, tracking progress/monitoring and guiding decision-making. The targets focus on long-term direction rather than specific actions or how to handle them (this is covered in criterion 1.3).

Strategic sustainability targets specify a timeline for review, are formulated up to maximum 6 years into the future and are assessed every certification period (every 2 years) to ensure continued relevance and ambition. The targets are directly linked to the annual action plan (criterion 1.3) and are used to evaluate the success of the action plan and the establishment’s overall sustainability performance.

For establishments with more than 50 employees, a minimum of 4 strategic targets, and for establishments with less than 50 employees, a minimum of 2 strategic targets are formulated. Establishments may choose which areas to focus on, provided that the targets cover at least 2 different areas, for example energy, water, waste, social sustainability/CSR (e.g. staff equity, inclusion, community engagement etc.), biodiversity protection, sustainable procurement, risk and crisis management, etc.

The targets are grounded in actual performance data or assessments from a clearly defined baseline period and directly respond to identified issues, risks, or areas for improvement. Examples of underlying data include energy, water, waste or carbon data; water risk or biodiversity assessments; or guest and staff feedback on CSR performance (e.g. from criteria 3.1, 4.1, 5.6, 7.12). Where available, it is encouraged that regional benchmarks are taken into account to ensure relevance and ambition.

First-time applicants who may not yet have complete annual data should base their targets on the most accurate and representative data available (for example, based on the minimum 3 months of data that must be submitted for other criteria).

Examples for strategic targets include:

1. reducing greenhouse gas emissions (Scope 1 and 2) by at least 20% by 20XX compared to baseline year 20XX, equivalent to approximately a 5% annual reduction in line with the Paris Agreement;
2. restoring at least 20% of the premises (by area) to natural or semi-natural habitat by 20XX (for further examples, see criterion 7.11), or any other biodiversity targets, for example following the Nature Positive Tourism approach of protecting local or international biodiversity;
3. reducing energy consumption for heating and cooling by 15% by 20XX, compared to baseline year 20XX;
4. eliminating all single-use plastic items by the end of 20XX;
5. reducing total water consumption per guest night by 10% by 20XX, compared to baseline year 20XX performance data;
6. achieving gender balance in management positions (at least 40% women) by 20XX;
7. conducting annual anti-harassment and safeguarding training for all staff, with special focus on protecting children, women and vulnerable groups;
8. contributing at least 1% of annual profits or revenue to local community projects or partnerships; and/or
9. adopting a local hiring target: ensure at least 60% of permanent staff are residents of the local area.

Strategic sustainability targets are co-developed by management and staff, ensuring that both groups contribute to the identification and prioritisation of sustainability ambitions. Management is responsible for the accuracy of targets, their implementation, and follow-up. If a target is not met, a critical reflection of the reasons for lack of fulfilment is provided and if justified, the establishment may continue working on the same target in the next period. Targets are communicated to staff (e.g. during onboarding) and may be made accessible to guests, where appropriate (e.g. website, lobby, in-room materials). To strengthen local relevance, it is recommended that they are co-created with other relevant stakeholders such as community members.

When preparing the strategic sustainability targets, the Green Key criteria can serve as inspiration. It is recommended that the establishment also formulates a sustainability vision and mission statement. Targets should support and be consistent with this long-term direction.

If the establishment is part of a chain, collective chain-level strategic targets may serve as inspiration, provided that these are translated into specific individual/local targets. If adopted without modification, the establishment justifies their relevance (e.g. timeframe, focus, percentage goals). Chain-wide documents can be accepted as evidence if the establishment demonstrates that the actions are implemented at their property and appropriate for their structural, geographical and cultural context.

The establishment provides access for people with additional accessibility needs. Recognising that establishments may not be able to cover all types of disabilities, the establishment focuses its accessibility improvements on minimum 2 specific category of need: physical mobility, visual impairment or cognitive/hearing impairment.

To reach conformity, the following minimum accessibility elements are in place when focusing on physical accessibility:

• at least 1 accessible entrance with ramp or level access (meeting slope and width standards);
• at least 1 accessible toilet in public/common areas;
• at least 1 accessible guest room including bathroom (if accommodation is provided);
• accessible restaurant seating or common dining area; and
• 1 accessible meeting/conference room, if applicable.

It is furthermore recommended that resting points (e.g. benches) are provided for guests with limited mobility throughout longer walking areas. The slope and width of entrances, signage, and handrail availability are verified in accordance with national accessibility guidelines or, where available, UN/WHO accessibility recommendations.

To reach conformity, the following minimum accessibility elements are in place when focusing on visual accessibility:

• high-contrast signage and/or tactile floor markers and/or adequate lighting and glare reduction in key areas (e.g. entrance, reception, toilets, corridors) according to visual impairment needs;
• at least 1 accessible toilet in public/common areas;
• at least 1 accessible guest room including bathroom (if accommodation is provided);
• accessible restaurant seating; reception or service desk, and either auditory cues or verbal guidance or braille/large-print menus/information guides; and
• 1 accessible meeting/conference room, if applicable.

For cognitive disabilities or hearing impairment, the following minimum accessibility elements are in place to reach conformity:

• an accessibility plan outlining how cognitive or sensory needs (hearing impairments) are addressed; and
• at least 2 implemented tangible actions focusing on either cognitive disabilities and/or hearing impairments:
  • examples of actions focusing on cognitive accessibility include simplified and pictogram-based instructions in key areas (reception, dining, safety information); quiet check-in or queue-free service for guests who need it; staff training focusing on the sensibilisation of needs for people with cognitive disabilities; availability of sensory-friendly maps or simple orientation guides; predictable routines for activities communicated clearly to guests.
  • examples of actions for hearing impairments include availability of portable hearing loops at reception or meeting rooms; captioned videos and visual alarms in key areas (if feasible); staff training focusing on the sensibilisation of needs for people with hearing impairments (e.g. trained in international sign language).

For the actions to be approved, the improvements are substantial, functional and clearly documented in the accessibility plan. The establishment also informs about the minimum accessibility elements in place on their website.

Even if pets are generally not allowed in the establishment, service animals (e.g. guide dogs) are always permitted. This aspect is respected by all staff. The level of access is clearly and accurately communicated on the establishment’s website. Descriptions specify accessible facilities (e.g. room layout, grab bars, step-free access, high-contras signage, visual alarms, etc.) and whether the establishment complies with specific standards (e.g. local building codes or accessibility certifications).

Where applicable, the establishment is encouraged to consult with or seek approval from national or local disability organisations when planning accessibility features. During the onboarding, all staff are trained and informed about the establishment’s accessibility provisions, regulations and the rights of guests with disabilities. Management and other relevant guest-facing staff receive additional follow-up training regarding the available equipment in the establishment.

Η εγκατάσταση προσφέρει ή διευκολύνει την πρόσβαση σε μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς για τους επισκέπτες. Αυτό περιλαμβάνει είτε:

α) την παροχή δυνατότητας δανεισμού ή ενοικίασης ποδηλάτων ή άλλων μορφών μη μηχανοκίνητης μετακίνησης (π.χ. κανό, έλκηθρα χωρίς μηχανή, χιονοπέδιλα, σκι αντοχής) απευθείας από την εγκατάσταση· 
β) την παραπομπή των επισκεπτών σε αξιόπιστη εξωτερική υπηρεσία ενοικίασης, όταν η άμεση παροχή δεν είναι εφικτή.

Τα ηλεκτρικά ποδήλατα και τα ηλεκτρικά πατίνια δεν πληρούν το παρόν κριτήριο (βλ. κριτήριο 2.5).

Οι πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς είναι προσβάσιμες στους επισκέπτες σε σημεία όπως η ρεσεψιόν, το γραφείο εξυπηρέτησης των επισκεπτών, η περιβαλλοντική γωνιά, τηλεοπτικές οθόνες, ή μέσω εφαρμογών, κωδικών QR ή σε φακέλους εντός των δωματίων των επισκεπτών/αιθουσών συναντήσεων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στο Βέλγιο, το κριτήριο αυτό είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση παρακολουθεί, καταγράφει και κατανοεί τη χρήση της ενέργειάς της. Η κατανάλωση ενέργειας καταγράφεται τουλάχιστον μία φορά τον μήνα ανά πηγή ενέργειας (π.χ. ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο, τηλεθέρμανση, καύσιμα, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας). Οι μετρήσεις πραγματοποιούνται συστηματικά και αποθηκεύονται σε ιχνηλάσιμη μορφή. Οι φωτογραφίες ή στιγμιότυπα οθόνης δεν αποτελούν αποδεκτή μορφή τεκμηρίωσης, και μπορεί να ζητηθεί συγκεκριμένο αρχείο για την παροχή δεδομένων, όπως αναφέρεται στο Γλωσσάρι. Η μεθοδολογία συλλογής δεδομένων τεκμηριώνεται (π.χ. δεδομένα από λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, συστήματα διαχείρισης κτιρίων, υπομετρητές ή χειροκίνητες καταγραφές).

Όπου τα μηνιαία δεδομένα δεν είναι άμεσα διαθέσιμα (π.χ. λόγω δομικών περιορισμών, περιορισμών παρόχων κοινής ωφέλειας, τοποθεσιών χωρίς υποδομή μέτρησης ή κτιρίων κοινής χρήσης), η εγκατάσταση παρέχει την ακριβέστερη δυνατή εκτίμηση της μηνιαίας κατανάλωσης ενέργειας. Αποδεκτές μεθοδολογίες περιλαμβάνουν κατανομή βάσει επιφάνειας, πληρότητας ή καθορισμένων δεικτών αναφοράς. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνιστάται η τοποθέτηση ξεχωριστών ενεργειακών μετρητών για τη βελτίωση της ακρίβειας των δεδομένων με την πάροδο του χρόνου.

Τα δεδομένα παρακολούθησης ενέργειας που συλλέγονται στο πλαίσιο του παρόντος κριτηρίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βασικά δεδομένα αναφοράς για τη στήριξη των στόχων βιωσιμότητας της εγκατάστασης στο πλαίσιο των κριτηρίων 1.2 και 1.3.

Σε περίπτωση σημαντικών αλλαγών ή αυξημένης κατανάλωσης ενέργειας, η εγκατάσταση διερευνά άμεσα την αιτία και εφαρμόζει διορθωτικά μέτρα.

Όπου έχουν εγκατασταθεί ξεχωριστοί μετρητές ενέργειας σε διαφορετικές περιοχές του κτιρίου, συνιστάται η ανάλυση των μετρήσεων για την ολοκληρωμένη κατανόηση των σχετικών δράσεων και στόχων που πρέπει να τεθούν στο πλαίσιο των κριτηρίων 1.2 και 1.3.

Κανένας εξοπλισμός ψύξης, αερισμού, θέρμανσης, και δροσισμού, (π.χ. ψυκτικά συγκροτήματα, αντλίες θερμότητας, κλιματιστικά με δυο ξεχωριστές μονάδες, επαγγελματικά/οί ψυγεία/καταψύκτες) αγορασμένα από την εγκατάσταση κατά τους τελευταίους 24 μήνες (για τους υποψηφίους που επανυποβάλουν αίτηση) ή 6 μήνες (για τους αιτούντες για πρώτη φορά) δεν περιλαμβάνει ενώσεις HCFC (υδροχλωροφθοράνθρακες), συμπεριλαμβανομένων ψυκτικών υγρών όπως R-22 και R 123, καθώς αυτά περιέχουν αέρια του θερμοκηπίου και συμβάλλουν στην καταστροφή του όζοντος.

Όταν αγοράζεται μεταχειρισμένος εξοπλισμός δεν πρέπει να περιλαμβάνει CFC ψυκτικά υγρά.

Όλος ο εξοπλισμός τηρεί την εθνική και τοπική νομοθεσία που έχει σχέση με την σταδιακή κατάργηση ψυκτικών υγρών και την περιβαλλοντική ασφάλεια.

Η εγκατάσταση δεν χρησιμοποιεί είδη μίας χρήσης για υπηρεσίες τροφίμων και ποτών (περιλαμβάνονται όλα τα αναλώσιμα είδη που χρησιμοποιούνται για εσωτερικές υπηρεσίες εστίασης), όπως ποτήρια, πιάτα, μαχαιροπίρουνα, καλαμάκια, αναδευτήρες καφέ κ.λπ. Η αναφορά είναι, μεταξύ άλλων, για οποιαδήποτε είδη μίας χρήσης που χρησιμοποιούνται σε εστιατόρια, μπαρ, χώρους συνεδρίων, snack bars, υπηρεσία δωματίου, ψύκτες νερού, δωμάτια επισκεπτών, μπάνια, σημεία για τσάι/καφέ ή άλλους χώρους όπου μπορούν να παρέχονται τέτοια είδη μιας χρήσης.

Είδη μίας χρήσης επιτρέπεται να παρέχονται μόνο για υπηρεσίες φαγητού/ποτού σε πακέτο, (π.χ. υπηρεσίες για καφέ/τσάι/φαγητό προς μεταφορά, για πακέτα πρωινού, για μπουφέ ορθίων με περισσότερους από 100 επισκέπτες και σε έκτακτες περιπτώσεις όπου λόγοι ασφάλειας ή τοπικοί κανονισμοί ασφάλειας απαιτούν την χρήση τους (όπως σε χώρους πισίνας, και περιβάλλοντα υψηλών υγειονομικών απαιτήσεων). Αυτά τα είδη μιας χρήσης που προορίζονται για προϊόντα υπηρεσιών τροφίμων και ποτών, δεν πρέπει να είναι από συμβατικό πλαστικό. Η εγκατάσταση οφείλει να χρησιμοποιεί πιστοποιημένα βιοδιασπώμενα ή κομποστοποιήσιμα πλαστικά υποκατάστατα (πιστοποιημένα από ανεξάρτητο φορέα πιστοποίησης) ή μη πλαστικά υλικά όπως χαρτί (κατά προτίμηση χωρίς πλαστική επικάλυψη), χαρτόνι, ξύλο, άμυλο καλαμποκιού ή άλλα φυτικής προέλευσης υλικά. Συνιστάται όλα τα εναλλακτικά υλικά που χρησιμοποιούνται να είναι επίσης πιστοποιημένα ως βιοδιασπώμενα ή κομποστοποιήσιμα.

Τα είδη μιας χρήσης για υπηρεσίες φαγητού/ποτού σε πακέτο δεν πρέπει να αποτελούν την προεπιλεγμένη ή μοναδική επιλογή· η εγκατάσταση οφείλει να περιορίζει ενεργά τη χρήση τους, για παράδειγμα αποφεύγοντας την ανοιχτή προβολή ποτηριών ή καπακιών μίας χρήσης.

Για τα είδη φαγητού/ποτού σε πακέτο ή σε περιπτώσεις όπου η χρήση ειδών μίας χρήσης είναι αναπόφευκτη για λόγους ασφάλειας, συνιστάται η εγκατάσταση να εφαρμόζει συστήματα ποσοτικής ιχνηλασίας και παρακολούθησης, συμπεριλαμβάνοντας:

• ετήσια μείωση του αριθμού ειδών μίας χρήσης για υπηρεσίες τροφίμων και ποτών 
• τον μακροπρόθεσμο στόχο της σταδιακής κατάργησης όλων των ειδών μίας χρήσης, ακόμη και κομποστοποιήσιμων 
• τον έλεγχο εξαιρέσεων (π.χ. καταγράφοντας πόσα είδη μιας χρήσης χρησιμοποιούνται ακόμα σε χώρους πισίνας ή συναφή χώρους).

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Σουηδία και την Γαλλία, δεν χρησιμοποιούνται πιστοποιημένα βιοδιασπώμενα ή κομποστοποιήσιμα πλαστικά υποκατάστατα (ακόμη και αν είναι πιστοποιημένα από ανεξάρτητο φορέα πιστοποίησης). Τα είδη φαγητού/ποτού σε πακέτο κατασκευάζονται αποκλειστικά από μη πλαστικά υλικά όπως χαρτί (κατά προτίμηση χωρίς πλαστική επικάλυψη), χαρτόνι, ξύλο, άμυλο καλαμποκιού ή άλλα φυτικής προέλευσης, βιοδιασπώμενα υλικά.

Τουλάχιστον 1 χορτοφαγικό ορεκτικό, 1 χορτοφαγικό κυρίως πιάτο και είτε 1 αυστηρά χορτοφαγικό ορεκτικό είτε 1 αυστηρά χορτοφαγικό κυρίως πιάτο προσφέρονται σε όλους τους τύπους υπηρεσιών τροφίμων (π.χ. πρωινό, μεσημεριανό, δείπνο) και σε όλα τα εσωτερικά διαχειριζόμενα εστιατόρια, κυλικεία, και μπαρ. Οι επιλογές αυτές επισημαίνονται σαφώς στο μενού ή στον μπουφέ μέσω εικονιδίων ή άλλων κατανοητών μέσων.

Χορτοφαγικά και αυστηρά χορτοφαγικά πιάτα διατίθενται επίσης κατόπιν αιτήματος στο εστιατόριο προσωπικού.

Για εστιατόρια που λειτουργούν με εβδομαδιαία μενού, προσφέρονται καθημερινές επιλογές χορτοφαγικών/ αυστηρά χορτοφαγικών πιάτων, οι οποίες διαφοροποιούνται εβδομαδιαίως για να εξασφαλίσουν ποικιλία και θρεπτική ισορροπία. Για τα εστιατόρια με σταθερό μενού (π.χ. εκείνα που προσφέρουν μενού πολλών πιάτων), διατίθενται και παρουσιάζονται χορτοφαγικές επιλογές.

Ενθαρρύνονται εναλλακτικά συστήματα μενού, όπως:
• προεπιλεγμένα χορτοφαγικά μενού με προαιρετική προσθήκη κρέατος/ψαριού, ή
• πιάτα διαθέσιμα σε είτε χορτοφαγική ή μη χορτοφαγική εκδοχή.

Τα εστιατόρια ενθαρρύνονται να συμπεριλάβουν μια σύντομη δήλωση στο μενού σχετικά με τα περιβαλλοντικά και υγειονομικά οφέλη της φυτικής διατροφής.

Συνιστάται επίσης τα χορτοφαγικά πιάτα να ακολουθούν ισορροπημένες διατροφικές αρχές: Περίπου
• 1/3 όσπρια ή άλλες πηγές πρωτεΐνης (π.χ. τόφου, τέμπε, φασόλια, φακές, φύκια),
• 1/3 δημητριακά ολικής άλεσης και,
• 1/3 λαχανικά ή φρούτα.

Ενθαρρύνεται η χρήση φυσικών τροφών και ελάχιστα επεξεργασμένων υλικών, ώστε να μειωθεί η επεξεργασία που απαιτεί μεγάλη κατανάλωση πόρων.

Οι εσωτερικοί χώροι εστιατορίων είναι χώροι μη καπνιζόντων. Οι υπόλοιποι κοινόχρηστοι χώροι είναι είτε χώροι μη καπνιζόντων, είτε η ζώνη μη καπνιζόντων (εσωτερική και εξωτερική) είναι διαχωρισμένη από τη ζώνη καπνίσματος, έτσι ώστε τα άτομα που κάθονται στη ζώνη μη καπνιζόντων, να μην επηρεάζονται από τους καπνιστές.

Ο φυσικός διαχωρισμός μπορεί να περιλαμβάνει δομικά εμπόδια (π.χ. τοίχους, διαχωριστικά, φράχτες), μια σταθερή και οριοθετημένη ζώνη καπνίσματος σε κατάλληλη απόσταση, ή άλλα μέτρα που αποτρέπουν τους καπνιστές από το να κάθονται ή να στέκονται δίπλα σε μη καπνιστές. Οι ζώνες μη καπνιζόντων και καπνίσματος επισημαίνονται σαφώς με κατανοητές πινακίδες.

Επιπλέον, η εγκατάσταση παρέχει, στις καθορισμένες ζώνες καπνίσματος, σταχτοδοχεία ή πυρασφαλείς κάδους για αποτσίγαρα με σαφή σήμανση. Συνιστάται η ζώνη μη καπνιζόντων να είναι μεγαλύτερη από τη ζώνη καπνίσματος.

The establishment formulates an action plan that outlines specific steps to implement its strategic sustainability targets (criterion 1.2). The action plan is a central operational tool of the establishment’s sustainability management system that reflects relevance to the specific context of the property. For example, if water scarcity is a regional concern, the action plan places greater emphasis on water-saving initiatives.

The action plan covers the entire certification period (24 months), with actions clearly divided by year to track progress and enable annual updates.

For establishments with more than 50 employees the plan includes a minimum of 4 actions per certification period. For establishments with less than 50 employees, a minimum of 2 actions per certification period are included.

Actions cover at least 2 Green Key areas, for example energy, water, waste, social sustainability/CSR (e.g. staff equity, inclusion, community engagement etc.), biodiversity protection, sustainable procurement, risk and crisis management, etc., and each action relates to at least 1 strategic sustainability target. If developed as part of criterion 1.2., the plan also reflects the vision, mission and thematic priorities of the targets, ensuring a coherent and goal-driven approach.

When preparing the annual action plan, it is recommended to use the Green Key criteria for inspiration, both regarding conformity with guideline criteria not yet implemented and to further improve engagement in already implemented imperative and guideline criteria. Actions that are already fulfilled are not included in the annual action plan, and listing a Green Key guideline criterion as an action is not sufficient. However, it is acceptable to include supporting actions that contribute to the future implementation of a guideline criterion (e.g. conducting a feasibility study in preparation for meeting a specific guideline criterion).

All actions are measurable (e.g. number, percentage, quantity or completed task). For each action, the following is clearly documented:

• a description of the action, its timeline and the intended outcome;
• the responsible department or staff members; and
• the link to the strategic sustainability target/s it supports.

The actions are co-developed by management and staff (e.g under supervision of the Green Key Establishment Representative) ensuring that both groups contribute to the identification and prioritisation of actions. Management is responsible for the accuracy of actions, their implementation, and follow-up. If an action has not been fulfilled, the establishment provides a clear and documented justification explaining the reasons (e.g. financial, structural, contextual, timing constraints) and present a concrete plan of action for either completing the same action in the next certification period or replacing it with a more feasible alternative.

If the establishment is part of a chain, collective chain-level actions may serve as inspiration, provided that these are translated into specific individual/local actions. If adopted without modification, the establishment justifies their relevance. Chain-wide actions/documents can be accepted as evidence if the establishment demonstrates that the actions are implemented at their property and appropriate for their structural, geographical and cultural context.