Campsites and Holiday Parks

Η εγκατάσταση χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές (π.χ. φωτοβολταϊκά, αιολική ενέργεια, βιομάζα, βιοαέριο από οργανικά απόβλητα, υδροηλεκτρική ή γεωθερμική ενέργεια, κ.λπ.) για τουλάχιστον 50% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να παράγεται στον χώρο της εγκατάστασης ή να προμηθεύεται εξωτερικά, κατά προτίμηση από κοντινό πάροχο.

Αποδεκτές εναλλακτικές έναντι των συστημάτων που βασίζονται στα ορυκτά καύσιμα και στην πυρηνική τεχνολογία περιλαμβάνουν:

α) φωτοβολταϊκά συστήματα
β) αιολική ενέργεια
γ) υδροηλεκτρική ενέργεια που παράγεται σύμφωνα με τους ισχύοντες περιβαλλοντικούς κανονισμούς και η οποία έχει σχεδιαστεί και λειτουργεί με τρόπο που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στα υδάτινα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα
δ) γεωθερμική ενέργεια
ε) ηλεκτρική ενέργεια από βιοαέριο ή βιοδιασπώμενο κλάσμα βιομάζας
ζ) ηλεκτρική ενέργεια από πιστοποιημένη βιώσιμη βιομάζα 
η) ηλεκτρική ενέργεια που παρέχεται μέσω συμβάσεων ανανεώσιμης ενέργειας με ανεξάρτητη πιστοποίηση (π.χ. ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική ή άλλες ανανεώσιμες πηγές).

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να καλύπτει το σύνολο της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ωστόσο για τη συμμόρφωση με το κριτήριο αυτό, απαιτείται τουλάχιστον 50% της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην εγκατάσταση να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές.

Όπου είναι διαθέσιμο, η εγκατάσταση ενθαρρύνεται επίσης να προμηθεύεται ηλεκτρική ενέργεια με ανεξάρτητη πιστοποίηση, που ενσωματώνει αναγνωρισμένα κριτήρια βιωσιμότητας (π.χ. παράγοντες βιοποικιλότητας, κοινωνική επίδραση ή συμβολή/επένδυση σε ανανεώσιμες υποδομές), όπως η διεθνής ή η εθνική ηλεκτρική ενέργεια με οικολογική σήμανση. Οι πηγές αυτές έχουν σημαντικά χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με τα ορυκτά καύσιμα και ευθυγραμμίζονται με την Οδηγία Ανανεώσιμης Ενέργειας της ΕΕ (red II / red III) και αντίστοιχα διεθνή πλαίσια.

Η εγκατάσταση χρησιμοποιεί αυτοματοποιημένους ελέγχους φωτισμού σε κοινόχρηστες περιοχές και στις περιοχές του προσωπικού (αίθουσα υποδοχής, διάδρομοι, δωμάτια προσωπικού, κουζίνες, βοηθητικούς χώρους, περιοχές αποθήκευσης κ.λπ.), οπουδήποτε είναι ασφαλές και νόμιμο να το κάνει. Τα φώτα μπορούν να σβήσουν ή να μειωθούν όταν οι άνθρωποι δεν είναι παρόντες. Όλες οι υποδομές φωτισμού σε κοινόχρηστες περιοχές και στις περιοχές του προσωπικού στην εγκατάσταση είναι εφοδιασμένες με αισθητήρες κίνησης, χρονοδιακόπτες, ή αυτόματους ρυθμιστές μείωσης φωτεινότητας.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω παθητικών υπέρυθρων (PIR) αισθητήρων, υπερηχητικών αισθητήρων, αισθητήρων διπλής τεχνολογίας, συστημάτων έξυπνου ελέγχου, ή προγραμματισμένων χρονοδιακοπτών. Μια εναλλακτική λύση είναι εκείνη κατά την οποία ο φωτισμός σε κοινόχρηστες περιοχές μειώνεται, ή η ένταση του φωτισμού μειώνεται όταν οι άνθρωποι δεν είναι παρόντες.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να επεκτείνει βαθμιαία τα συστήματα φωτισμού που βασίζονται στην κίνηση ή στον έξυπνο έλεγχο, σε πρόσθετες περιοχές πέραν των ορίων αυτού του κριτηρίου.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Γαλλία, αυτό το κριτήριο είναι υποχρεωτικό για HH, CHP και R, σε κοινόχρηστους διαδρόμους, κοινόχρηστες σκάλες και κοινόχρηστα μπάνια, οπουδήποτε είναι ασφαλές, νόμιμο, τεχνικά και οικονομικά δυνατό.

Εκτός εάν απαγορεύεται από τη νομοθεσία, η εγκατάσταση προσφέρει 1 από τις ακόλουθες επιλογές επαναχρησιμοποιούμενων ή επιστρεφόμενων δοχείων για φαγητό/ποτό σε πακέτο εντός και εκτός των χώρων της εγκατάστασης:

α) επιτρέπεται στους επισκέπτες να φέρνουν και να χρησιμοποιούν τα δικά τους επαναχρησιμοποιούμενα δοχεία· ή

β) παρέχεται σύστημα επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων που λειτουργεί με βάση επιστρεφόμενη εγγύηση, π.χ. γυάλινα βάζα, ανοξείδωτα κουτιά ή άλλα ανθεκτικά υλικά.

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι η δυνατότητα αυτή προβάλλεται εμφανώς μέσω κατάλληλων καναλιών, όπως αφίσες, μενού ή ψηφιακές πλατφόρμες.

Παρότι το κριτήριο αυτό αφορά ιδιαιτέρως τα ξενοδοχεία all-inclusive, τα κάμπινγκ και τα παραθεριστικά πάρκα με κιόσκια ή χώρους εστίασης, όπου η διάθεση γευμάτων σε πακέτο είναι συχνή και ο όγκος των αποβλήτων συσκευασίας μπορεί να είναι υψηλός, εφαρμόζεται γενικά σε όλες τις εγκαταστάσεις που προσφέρουν τρόφιμα και ποτά σε πακέτο, είτε εντός είτε εκτός του χώρου της εγκατάστασης.

Για την ενθάρρυνση της συμμετοχής των επισκεπτών, συνιστάται η εγκατάσταση να εφαρμόζει συστήματα εγγύησης, συνεργασίες με δίκτυα επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων ή να προσφέρει ψηφιακά κουπόνια για εκπτώσεις σε επισκέπτες που φέρνουν τα δικά τους δοχεία.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Γαλλία και την Ολλανδία, το παρόν κριτήριο είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση εφαρμόζει τουλάχιστον 2 δράσεις που να εστιάζουν στην μείωση της σπατάλης τροφίμων.

Τα Ξενοδοχεία (ΗΗ), τα Κάμπινγκ και πάρκα διακοπών (CHP), τα Συνεδριακά κέντρα (CC), τα Εστιατόρια (R), και τα Αξιοθέατα (Α), προετοιμάζουν και εφαρμόζουν σχέδιο μείωσης σπατάλης τροφίμων, το οποίο:
• εντοπίζει τις κύριες πηγές σπατάλης τροφίμων στην εγκατάσταση 
• παρουσιάζει συγκεκριμένες δράσεις μείωσης της σπατάλης τροφίμων στα διαφορετικά στάδια προετοιμασίας της τροφής και της διαδικασίας σερβιρίσματος.

Το σχέδιο περιλαμβάνει τόσο προληπτικές στρατηγικές όσο και στρατηγικές επαναχρησιμοποίησης ή αναδιανομής.

Για Μικρά Καταλύματα (SA), συνιστάται αλλά δεν είναι υποχρεωτική η ανάπτυξη τέτοιου σχεδίου.

Το σχέδιο εξετάζει μια σειρά ζητημάτων όπως:
α) μπορούν οι ποσότητες και οι τύποι των τροφίμων να ρυθμιστούν;
β) μπορούν τα πιάτα να είναι μικρότερα, ή μπορούν να προσφέρονται μισές μερίδες σε χαμηλότερη τιμή;
γ) μπορεί το φαγητό να αποθηκεύεται και να σερβίρεται με καλύτερο τρόπο για να διαρκεί περισσότερο; 
δ) μπορεί το σερβίρισμα να αλλάξει από μπουφέ (που γεμίζει συνέχεια) σε μερίδες;
ε)μπορεί η τροφή που έμεινε να ξαναχρησιμοποιηθεί ή να δωριστεί;

Συνιστάται ότι το σχέδιο περιλαμβάνει σύστημα παρακολούθησης που καταγράφει την ποσότητα, το είδος και το κόστος της σπατάλης τροφίμων, το οποίο θα πρέπει να λειτουργεί ως εργαλείο για την αξιολόγηση της επιτυχίας ορισμένων δράσεων.

Η εγκατάσταση μπορεί να επικεντρωθεί σε τουλάχιστον 2 από τα ακόλουθα παραδείγματα των προληπτικών και επακόλουθων δράσεων στη διαχείριση τροφίμων:

α) στρατηγικές ελέγχου μερίδων (π.χ. μικρότερα πιάτα ή προσφορά μισών μερίδων σε χαμηλότερη τιμή)
β) πρόβλεψη ζήτησης, λαμβάνοντας υπόψη τους δείκτες πληρότητας, advance check in, ή τις ομαδικές κρατήσεις
γ) καλύτερος προγραμματισμός μενού για σωστή χρήση των ευπαθών συστατικών και αποφυγή υπερπαραγωγής
δ) συστήματα κυκλικής εναλλαγής αποθεμάτων, όπως FIFO (First In First Out) για μείωση αλλοίωσης

 ε) εκπαίδευση προσωπικού στην αποθήκευση των τροφίμων, την προετοιμασία και διαχείριση αποθεμάτων, ειδική ενότητα για τον σχεδιασμό menu που επιτρέπει μείωση αποβλήτων, και δημιουργική χρήση συστατικών για άλλο σκοπό. 

Συνιστάται επίσης οι ομάδες κουζίνας να εκπαιδευτούν σχετικά με τις πρακτικές για τη μηδενική σπατάλη τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της παρασκευής πιάτων από υπολείμματα και απομεινάρια, της σωστής συσκευασίας και των έξυπνων τεχνικών διαχείρισης αποθεμάτων.

Παραδείγματα δράσεων μετά την προετοιμασία τροφής (downstream) περιλαμβάνουν:
α) επαναχρησιμοποίηση υπολειμμάτων συστατικών ή μαγειρεμένης τροφής σε άλλα πιάτα (π.χ. σούπες, μαγειρευτά φαγητά, ή αρτοσκευάσματα) 
β) δωρεά περισσευμάτων τροφίμων σε εξωτερικούς οργανισμούς, όπως τράπεζες τροφίμων ή φιλανθρωπικούς οργανισμούς (σύμφωνα με την τοπική νομοθεσία για την ασφάλεια τροφίμων) 
γ) προώθηση πιάτων «κατά της σπατάλης», παρασκευασμένων από περισσεύματα συστατικών
δ) προσφορά εκπτώσεων για την ενθάρρυνση των επισκεπτών να αγοράσουν πιάτα που δεν έχουν πωληθεί (π.χ. σάντουιτς παρασκευασμένα από υπολείμματα του πρωϊνού) 
ε) παροχή περισσευμάτων τροφίμων στο προσωπικό, όπου είναι εφικτό 
ζ) προσφορά στους επισκέπτες της επιλογής να πάρουν μαζί τους φαγητό που περίσσεψε, εφόσον αυτό συμφωνεί με τις απαιτήσεις του κριτηρίου 5.8.και επιτρέπεται υγειονομικά.

Ενθαρρύνεται η ενημέρωση και συμμετοχή των επισκεπτών στην προσπάθεια μείωσης της σπατάλης τροφίμων. Η εγκατάσταση παρέχει σαφή υλικό επικοινωνίας, για παράδειγμα μέσω πινακίδων στο μπουφέ ενθαρρύνοντας τους επισκέπτες να πάρουν μόνο ότι μπορούν να φάνε, πληροφορίες στο μενού επισημαίνοντας τις επιλογές μερίδων ή επιλογές κατά της σπατάλης, μηνύματα βιωσιμότητας στα δωμάτια των επισκεπτών ή στους χώρους πρωϊνού, σκιαγραφώντας τις προσπάθειες της εγκατάστασης και προσκαλώντας τους επισκέπτες να συμμετέχουν στον κοινό στόχο.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Σε Σουηδία, Φινλανδία και Ολλανδία, η εγκατάσταση εφαρμόζει κατ’ ελάχιστον 5 δράσεις που να εστιάζουν στην μείωση σπατάλης τροφίμων.

Οι εσωτερικοί χώροι εστιατορίων είναι χώροι μη καπνιζόντων. Οι υπόλοιποι κοινόχρηστοι χώροι είναι είτε χώροι μη καπνιζόντων, είτε η ζώνη μη καπνιζόντων (εσωτερική και εξωτερική) είναι διαχωρισμένη από τη ζώνη καπνίσματος, έτσι ώστε τα άτομα που κάθονται στη ζώνη μη καπνιζόντων, να μην επηρεάζονται από τους καπνιστές.

Ο φυσικός διαχωρισμός μπορεί να περιλαμβάνει δομικά εμπόδια (π.χ. τοίχους, διαχωριστικά, φράχτες), μια σταθερή και οριοθετημένη ζώνη καπνίσματος σε κατάλληλη απόσταση, ή άλλα μέτρα που αποτρέπουν τους καπνιστές από το να κάθονται ή να στέκονται δίπλα σε μη καπνιστές. Οι ζώνες μη καπνιζόντων και καπνίσματος επισημαίνονται σαφώς με κατανοητές πινακίδες.

Επιπλέον, η εγκατάσταση παρέχει, στις καθορισμένες ζώνες καπνίσματος, σταχτοδοχεία ή πυρασφαλείς κάδους για αποτσίγαρα με σαφή σήμανση. Συνιστάται η ζώνη μη καπνιζόντων να είναι μεγαλύτερη από τη ζώνη καπνίσματος.

The establishment provides access for people with additional accessibility needs. Recognising that establishments may not be able to cover all types of disabilities, the establishment focuses its accessibility improvements on minimum 1 specific category of need: physical mobility, visual impairment or cognitive/hearing impairment.

To reach conformity, the following minimum accessibility elements are in place when focusing on physical accessibility:

• at least 1 accessible entrance with ramp or level access (meeting slope and width standards);
• at least 1 accessible toilet in public/common areas;
• at least 1 accessible guest room including bathroom (if accommodation is provided);
• accessible restaurant seating or common dining area; and
• 1 accessible meeting/conference room, if applicable.

It is furthermore recommended that resting points (e.g. benches) are provided for guests with limited mobility throughout longer walking areas. The slope and width of entrances, signage, and handrail availability are verified in accordance with national accessibility guidelines or, where available, UN/WHO accessibility recommendations.

To reach conformity, the following minimum accessibility elements are in place when focusing on visual accessibility:

• high-contrast signage and/or tactile floor markers and/or adequate lighting and glare reduction in key areas (e.g. entrance, reception, toilets, corridors) according to visual impairment needs;
• at least 1 accessible toilet in public/common areas;
• at least 1 accessible guest room including bathroom (if accommodation is provided);
• accessible restaurant seating; reception or service desk, and either auditory cues or verbal guidance or braille/large-print menus/information guides; and
• 1 accessible meeting/conference room, if applicable.

For cognitive disabilities or hearing impairment, the following minimum accessibility elements are in place to reach conformity:

• an accessibility plan outlining how cognitive or sensory needs (hearing impairments) are addressed; and
• at least 2 implemented tangible actions focusing on either cognitive disabilities and/or hearing impairments:
  • examples of actions focusing on cognitive accessibility include simplified and pictogram-based instructions in key areas (reception, dining, safety information); quiet check-in or queue-free service for guests who need it; staff training focusing on the sensibilisation of needs for people with cognitive disabilities; availability of sensory-friendly maps or simple orientation guides; predictable routines for activities communicated clearly to guests.
  • examples of actions for hearing impairments include availability of portable hearing loops at reception or meeting rooms; captioned videos and visual alarms in key areas (if feasible); staff training focusing on the sensibilisation of needs for people with hearing impairments (e.g. trained in international sign language).

For the actions to be approved, the improvements are substantial, functional and clearly documented in the accessibility plan. The establishment also informs about the minimum accessibility elements in place on their website.

Even if pets are generally not allowed in the establishment, service animals (e.g. guide dogs) are always permitted. This aspect is respected by all staff. The level of access is clearly and accurately communicated on the establishment’s website. Descriptions specify accessible facilities (e.g. room layout, grab bars, step-free access, high-contras signage, visual alarms, etc.) and whether the establishment complies with specific standards (e.g. local building codes or accessibility certifications).

The establishment is encouraged to consult with or seek approval from national or local disability organisations when planning accessibility features. During the onboarding, all staff are trained and informed about the establishment’s accessibility provisions, regulations and the rights of guests with disabilities. Management and other guest-facing staff receive additional follow-up training regarding the available equipment in the establishment.

Η εγκατάσταση παρουσιάζει ακριβείς, σαφείς και εύκολα κατανοητές πληροφορίες σχετικά με τις πρωτοβουλίες βιωσιμότητάς της. Οι πληροφορίες αυτές προβάλλονται με συνέπεια σε πολλαπλά σημεία διεπαφής προσβάσιμα στους επισκέπτες, όπως οι κοινόχρηστοι χώροι (π.χ. χώρος υποδοχής, ανελκυστήρες), δωμάτια επισκεπτών ή αίθουσες συναντήσεων, τηλεοπτικές και ψηφιακές οθόνες, κωδικοί QR, έντυπα φυλλάδια ή/και εφαρμογές για τους επισκέπτες. Ως «ορατές» νοούνται οι πληροφορίες που τοποθετούνται εντός της μονάδας, σε σημεία όπου οι επισκέπτες είναι πιθανό να τις δουν και να αλληλεπιδράσουν με αυτές (π.χ. στους χώρους υποδοχής, σε φακέλους καλωσορίσματος εντός δωματίου ή σε επιβεβαιώσεις κρατήσεων μέσω κινητού).

Πέρα από την περιγραφή των πολιτικών και επιτευγμάτων βιωσιμότητας της εγκατάστασης, το υλικό καλεί σαφώς και ενθαρρύνει τους επισκέπτες να συμμετέχουν σε συγκεκριμένες δράσεις βιωσιμότητας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει εξοικονόμηση νερού και ενέργειας, διαλογή και ανακύκλωση αποβλήτων, μείωση σπατάλης τροφίμων, υποστήριξη τοπικών δράσεων προστασίας της βιοποικιλότητας ή συνεισφορά σε κοινωνικές ή περιβαλλοντικές οργανώσεις. Η προτροπή για δράση είναι σαφής και παροτρυντική, περιγράφοντας απλά βήματα που μπορούν να ακολουθήσουν οι επισκέπτες και τη θετική επίδραση που αυτά μπορούν να έχουν.

Συνιστάται οι πληροφορίες να είναι διαθέσιμες σε περισσότερες από μία γλώσσες, βάσει της σύνθεσης των επισκεπτών, και να παρουσιάζονται σε ελκυστική μορφή που προσελκύει την προσοχή και είναι εύκολα κατανοητή. Για περαιτέρω ενίσχυση της συμμετοχής, η εγκατάσταση μπορεί να εφαρμόζει σύστημα επιβράβευσης ή διάκρισης των επισκεπτών που συμμετέχουν στις υπεύθυνες πρακτικές της εγκατάστασης κατά τη διάρκεια της διαμονής τους, υπό την προϋπόθεση ότι τα κίνητρα είναι τα ίδια βιώσιμα και δεν ενθαρρύνουν την υπερκατανάλωση.

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι όλη η επικοινωνία που σχετίζεται με τη βιωσιμότητα (έντυπη, προφορική ή ψηφιακή) αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τις τρέχουσες πρακτικές, δεν υπερβάλλει σε ισχυρισμούς και διατηρείται επικαιροποιημένη.

Η εγκατάσταση τοποθετεί τουλάχιστον 2 επιπλέον ξεχωριστούς υδρομετρητές (ή συσκευές με παρόμοια λειτουργία σε αξιοποιήσιμη κλίμακα, π.χ. έξυπνες κεφαλές ντους που καταγράφουν κατανάλωση), σε χώρους υψηλής κατανάλωσης νερού ή όπου η επί μέρους μέτρηση υποστηρίζει ουσιαστικούς στόχους μείωσης κατανάλωσης νερού. Σε μεγάλη εγκατάσταση με πολλούς χώρους επισκεπτών και συνεδρίων, μπορούν να τοποθετηθούν ξεχωριστοί υδρομετρητές για διαφορετικά τμήματα ή ακόμα και ανά δωμάτιο της εγκατάστασης.

Όταν έχουν τοποθετηθεί περισσότεροι υδρομετρητές, η κατανάλωση κάθε υδρομετρητή καταγράφεται συστηματικά. Ιδανικά, η κατανάλωση νερού από τους διάφορους μετρητές καταγράφεται συχνότερα από μία φορά το μήνα, ώστε να παρέχονται πιο λεπτομερείς πληροφορίες.

Τα δεδομένα επί μέρους μέτρησης εντάσσονται στο συνολικό σύστημα παρακολούθησης νερού (κριτήριο 3.1) για να βοηθήσουν την ολοκληρωμένη ανάλυση. Η παροχή ακριβέστερων πληροφοριών για τη χρήση νερού μέσω επιπλέον ξεχωριστών υδρομετρητών επιτρέπει στην εγκατάσταση να θέτει καλύτερους στόχους μείωσης κατανάλωσης νερού. Τα δεδομένα παρακολούθησης νερού που συλλέγονται στο πλαίσιο αυτού του κριτηρίου μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως βασικά δεδομένα για την υποστήριξη των στόχων βιωσιμότητας της εγκατάστασης στο πλαίσιο του κριτηρίου 1.2.

Η εγκατάσταση χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές (π.χ. φωτοβολταϊκά, αιολική ενέργεια, βιομάζα, βιοαέριο από οργανικά απόβλητα, υδροηλεκτρική ή γεωθερμική ενέργεια κ.λπ.) για το 100% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να παράγεται στον χώρο της εγκατάστασης ή να προμηθεύεται εξωτερικά, κατά προτίμηση από κοντινό πάροχο.

Αποδεκτές εναλλακτικές έναντι συστημάτων βασισμένων σε ορυκτά καύσιμα και πυρηνική ενέργεια περιλαμβάνουν:

α) φωτοβολταϊκά συστήματα
β) αιολική ενέργεια
γ) υδροηλεκτρική ενέργεια που παράγεται σύμφωνα με τους ισχύοντες περιβαλλοντικούς κανονισμούς και η οποία έχει σχεδιαστεί και λειτουργεί με τρόπο που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στα υδάτινα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα
δ) γεωθερμική ενέργεια
ε) ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από βιοαέριο ή από το βιοδιασπώμενο κλάσμα βιομάζας
ζ) ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από πιστοποιημένη βιομάζα βιώσιμης προέλευσης 
η) ηλεκτρική ενέργεια που παρέχεται μέσω συμβάσεων ανανεώσιμης ενέργειας με ανεξάρτητη πιστοποίηση (π.χ. ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική ή άλλες ανανεώσιμες πηγές).

Όπου είναι διαθέσιμο, η εγκατάσταση ενθαρρύνεται επίσης να προμηθεύεται ηλεκτρική ενέργεια με ανεξάρτητη πιστοποίηση με αναγνωρισμένες απαιτήσεις βιωσιμότητας (π.χ. παράγοντες βιοποικιλότητας, συμβολή σε υποδομές ανανεώσιμων πηγών ή θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία), όπως η διεθνής ή η εθνική με οικολογική σήμανση ηλεκτρική ενέργεια. Οι πηγές αυτές έχουν σημαντικά χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με τα ορυκτά καύσιμα και είναι συμβατές με τους ορισμούς της Οδηγίας Ανανεώσιμης Ενέργειας της ΕΕ (RED II / RED III) και αντίστοιχα διεθνή πλαίσια.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στη Σουηδία, το κριτήριο αυτό είναι υποχρεωτικό για όλες τις κατηγορίες. Στη Νορβηγία, το κριτήριο είναι υποχρεωτικό για ξενοδοχεία και ξενώνες (HH).

Η εγκατάσταση προσφέρει τη δυνατότητα φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. Οι σταθμοί φόρτισης βρίσκονται εντός του χώρου της εγκατάστασης ή, όταν η εγκατάσταση έχει λιγότερα από δέκα δικά της σημεία στάθμευσης, οι σταθμοί φόρτισης μπορεί να βρίσκονται σε περίμετρο 200 μέτρων, υπό τον όρο ότι είναι προσβάσιμοι στους επισκέπτες της εγκατάστασης. Οι εγκαταστάσεις με δέκα ή περισσότερα σημεία στάθμευσης έχουν τουλάχιστον 1 σταθμό φόρτισης διαθέσιμο για ηλεκτρικά οχήματα εντός του χώρου της εγκατάστασης. 

Η εγκατάσταση εξασφαλίζει ότι οι υποδομές φόρτισης συμφωνούν με την σχετική εθνική νομοθεσία και ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο από τους επισκέπτες όσο και από το προσωπικό (βλέπε κριτήριο 6.9). Πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για φορτιστές που να είναι συμβατοί με πολλαπλές μάρκες οχημάτων.