Hotels and Hostels

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι τουλάχιστον το 80% του συνόλου των λαμπτήρων που χρησιμοποιούνται σε δωμάτια επισκεπτών, κοινόχρηστους χώρους (συμπεριλαμβανομένων των χώρων υποδοχής, εστιατορίων, αιθουσών συνεδριάσεων, διαδρόμων), και χώρους προσωπικού, είναι είτε λαμπτήρες τεχνολογίας LED ή εναλλακτικών τεχνολογιών φωτισμού με ισοδύναμη ή ανώτερη ενεργειακή απόδοση, φωτεινή απόδοση (φωτεινή ροή /lumens ανά Watt) και ονομαστική διάρκεια ζωής.

Συστήνεται κατά τις αγορές νέων λαμπτήρων η εγκατάσταση να επιλέξει τους πιο ενεργειακά αποδοτικούς διαθέσιμους λαμπτήρες της αγοράς.

Τεχνολογίες όπως λαμπτήρες πυρακτώσεως, αλογόνου ή CFL δεν εκπληρούν αυτό το σημείο αναφοράς και αποσύρονται σταδιακά. 

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στην Δανία, την Ολλανδία, και την Πορτογαλία, τουλάχιστον το 90% όλων των λαμπτήρων στην εγκατάσταση είναι LED ή έχουν ισοδύναμη ή ανώτερη απόδοση, σε ότι αφορά την ενεργειακή απόδοση, την φωτεινή απόδοση και την διάρκεια ζωής. Στην Γαλλία, τουλάχιστον το 80% όλων των λαμπτήρων στην εγκατάσταση είναι LED ή έχουν ισοδύναμη ή ανώτερη απόδοση σε ότι αφορά την ενεργειακή απόδοση, την φωτεινή απόδοση, και την διάρκεια ζωής και κατατάσσονται ως ενεργειακά αποδοτικοί από τις εθνικές αρχές.

Η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα σύμφωνα με την εθνική και τοπική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 3 ανακυκλώσιμες κατηγορίες. Οι κατηγορίες διαχωρισμού αποβλήτων μπορούν να περιλαμβάνουν χαρτί, χαρτόνι, μέταλλο, μεταλλικά κουτιά, γυαλί, πλαστικό, φιάλες με επιστροφή χρημάτων, οργανικά απόβλητα, κηπευτικά απόβλητα, έλαια μαγειρέματος, ξύλο, υφάσματα, ηλεκτρονικά απόβλητα κ.λπ. Άλλα απόβλητα, τα γενικά απόβλητα και τα επικίνδυνα απόβλητα δεν θεωρούνται ως κατηγορία (τα επικίνδυνα απόβλητα καλύπτονται στο κριτήριο 5.4). Όπου η εθνική νομοθεσία απαιτεί τη συλλογή πολλαπλών ειδών αποβλήτων σε έναν ενιαίο κάδο, και τον διαχωρισμό τους εκτός εγκατάστασης, η συλλογή αυτή υπολογίζεται ως 1 ανακυκλώσιμη κατηγορία.

Όλα τα απόβλητα αποθηκεύονται με ασφάλεια σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική και τοπική νομοθεσία, και η τάξη και καθαριότητα στον χώρο αποβλήτων είναι υποχρεωτικές. Οι σταθμοί διαλογής είναι εύκολα προσβάσιμοι από το προσωπικό και σαφώς σηματοδοτημένοι με οδηγίες και σήμανση που υποδεικνύουν τον σωστό τρόπο διαχωρισμού των αποβλήτων. Αυτές περιλαμβάνουν τόσο γραπτές επεξηγήσεις όσο και εικονίδια ή απεικονίσεις για τη διευκόλυνση της κατανόησης. Συνιστάται οι επεξηγήσεις να παρέχονται και σε γραφή Braille. Πριν από την επιθεώρηση, υποβάλλονται φωτογραφίες των σημείων διαλογής αποβλήτων που αποδεικνύουν σαφώς ότι γίνεται διαχωρισμός σε τουλάχιστον 3 ανακυκλώσιμες κατηγορίες (ή όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία), με τις αντίστοιχες ετικέτες, σημάνσεις και οδηγίες, αποτυπώνοντας το σύστημα στην πραγματική του λειτουργία.

Επιπλέον των κύριων σταθμών διαλογής, το προσωπικό πρέπει να είναι σε θέση να διαχωρίζει τα απόβλητα σε τουλάχιστον 3 από τις ίδιες κατηγορίες σε 1 επιπλέον βοηθητικό χώρο. Συνιστάται οι σταθμοί διαλογής να εγκαθίστανται σε όλους τους χώρους με υψηλή παραγωγή αποβλήτων. Για εγκαταστάσεις με κουζίνες, η προτεινόμενη τοποθεσία για αυτόν τον πρόσθετο σταθμό είναι εντός ή κοντά στην κουζίνα. Επιπλέον, εάν οι επισκέπτες μπορούν να διαχωρίζουν τα απόβλητα στα δωμάτια, το προσωπικό καθαριότητας πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διαχωρίζει τα απόβλητα που παράγονται στα δωμάτια (π.χ. μέσω ειδικών διαμερισμάτων ή δοχείων στα καροτσάκια καθαρισμού).

Όπου οι τοπικές υποδομές περιορίζουν τη δυνατότητα διαχωρισμού όλων των ρευμάτων αποβλήτων, η εγκατάσταση εξετάζει ποια είδη αποβλήτων είναι περιβαλλοντικά, και βάσει περιεχομένου, πιο σημαντικά προς διαχωρισμό (λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η επίπτωση του υλικού στη φύση, η τοπική έλλειψη πόρων ή η απόσταση που απαιτείται για την μεταφορά υλικών προς αντικατάσταση), και χρησιμοποιεί αυτή την ανάλυση για να ιεραρχήσει τις προσπάθειες διαχωρισμού και να ενημερώσει το προσωπικό και τους επισκέπτες. Όπου είναι δυνατόν, η εγκατάσταση δίνει προτεραιότητα στην επαναχρησιμοποίηση έναντι της ανακύκλωσης, εντοπίζοντας ευκαιρίες ώστε υλικά όπως χαρτόνι, γυαλί ή δοχεία να συλλέγονται από τρίτους για άμεση επαναχρησιμοποίηση, μεταπώληση ή συστήματα επιστροφής. Το παρόν κριτήριο αφορά κυρίως στον διαχωρισμό αποβλήτων εντός της εγκατάστασης, ενώ ο χειρισμός και η μεταφορά των αποβλήτων μετά τον διαχωρισμό εξετάζονται στο κριτήριο 5.2.

Εάν, λόγω εθνικής ή τοπικής νομοθεσίας, ορισμένα είδη αποβλήτων συλλέγονται σε έναν κάδο και στη συνέχεια διαχωρίζονται από τις υποδομές διαχείρισης αποβλήτων, ο επιτόπιος διαχωρισμός αυτών των ειδών αποβλήτων δεν είναι υποχρεωτικός. Έτσι κι αλλιώς όμως, το προσωπικό πρέπει να λαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τις πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στη Δανία, η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 10 ανακυκλώσιμες κατηγορίες. Στη Γαλλία, η εγκατάσταση διαχωρίζει τα απόβλητα όπως απαιτείται από την εθνική νομοθεσία και, σε κάθε περίπτωση, σε τουλάχιστον 6 ανακυκλώσιμες κατηγορίες.

Η εγκατάσταση αναπτύσσει ένα σχέδιο δράσης που προσδιορίζει δυνατότητες μείωσης χρήσης χαρτιού και περιγράφει τις πρωτοβουλίες που θα εφαρμοστούν. Από το σχέδιο δράσης, η εγκατάσταση εφαρμόζει τουλάχιστον 2 πρωτοβουλίες, στη ρεσεψιόν, στα γραφεία, στα δωμάτια επισκεπτών ή/και στις αίθουσες συσκέψεων:

α) Παραδείγματα μέτρων σε δωμάτια επισκεπτών και αίθουσες συσκέψεων:
• περιορισμός της διαθεσιμότητας χαρτιού (π.χ. μικρότερο μέγεθος όπως Α5, λιγότερα φύλλα ή διαθέσιμο μόνο κατόπιν αιτήματος)·
• παροχή χαρτιού μόνο σε κεντρικό τραπέζι στις αίθουσες συσκέψεων 
• παροχή στυλό και χαρτιού μόνο κατόπιν αιτήματος

β) Παραδείγματα μέτρων στη ρεσεψιόν:
• έκδοση τιμολογίων και αποδείξεων μόνο κατόπιν αιτήματος 
• αποφυγή χρήσης φακέλων για εκτυπωμένο υλικό

γ) Παραδείγματα μέτρων σε γραφεία και βοηθητικούς χώρους:
• ενθάρρυνση εκτύπωσης διπλής όψης
• ρύθμιση εκτυπωτών σε προεπιλεγμένες οικολογικές ρυθμίσεις
• επαναχρησιμοποίηση χαρτιού για σημειώσεις 
• περιορισμός άσκοπων εκτυπώσεων μέσω ψηφιακής διανομής εγγράφων.

Ως πρώτο βήμα, συνιστάται η εγκατάσταση να πραγματοποιήσει απογραφή του πού και πώς χρησιμοποιείται το χαρτί (π.χ. στη ρεσεψιόν, στα δωμάτια επισκεπτών, για διοικητικές εργασίες ή σε αίθουσες συσκέψεων), ώστε να εντοπίσει τις πιο σημαντικές δυνατότητες μείωσης. Η απογραφή αυτή μπορεί να βασίζεται στην ίδια λίστα ή μορφή που χρησιμοποιείται στο κριτήριο 6.3.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται επίσης να θέσει προαιρετικό στόχο μείωσης. Για παράδειγμα, μείωση κατά 10-15% των ποσοτήτων που αγοράζονται σε περίοδο 24 μηνών σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο πιστοποίησης (για τους υποψηφίους που επανυποβάλουν αίτηση).

Το προσωπικό όλων των σχετικών τμημάτων ενημερώνεται και συμμετέχει στην εφαρμογή του σχεδίου και των μέτρων μείωσης χρήσης χαρτιού.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Ολλανδία, η εγκατάσταση εφαρμόζει τουλάχιστον 6 πρωτοβουλίες για τη μείωση της χρήσης χαρτιού στη ρεσεψιόν, στα γραφεία ή/και στα δωμάτια επισκεπτών/αίθουσες συσκέψεων.

Η εγκατάσταση προσφέρει τουλάχιστον 1 αυστηρά χορτοφαγικό ορεκτικό, 1 αυστηρά χορτοφαγικό κυρίως πιάτο, και 1 αυστηρά χορτοφαγικό επιδόρπιο. Αυτό ισχύει για όλα τα εσωτερικά διαχειριζόμενα εστιατόρια και μπουφέδες, και συνιστάται η εφαρμογή και στις καντίνες προσωπικού.

Οι αυστηρά χορτοφαγικές επιλογές πρέπει να επισημαίνονται σαφώς στο μενού ή στον μπουφέ με εικονίδια. Η εγκατάσταση υποχρεούται να υποβάλει φωτογραφία μενού ως αποδεικτικό συμμόρφωσης με αυτό το κριτήριο. Η ένδειξη γίνεται με την χρήση εικόνων ή άλλων εύκολα κατανοητών μέσων επικοινωνίας.

Συνιστάται η παροχή επιπλέον αυστηρά χορτοφαγικών πιάτων/επιλογών στον πρωινό μπουφέ.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στην Ολλανδία, η εγκατάσταση παρέχει τουλάχιστον 2 αυστηρά χορτοφαγικά ορεκτικά, 2 αυστηρά χορτοφαγικά κυρίως πιάτα, και 2 αυστηρά χορτοφαγικά επιδόρπια. 

Η εγκατάσταση ενσωματώνει κατάλληλες και βιώσιμες τοπικές πρακτικές και υλικά στη λειτουργία της ή κατά την ανακαίνιση ή κατασκευή. Έμφαση δίνεται στον σεβασμό και στην ενσωμάτωση αυθεντικών στοιχείων της παραδοσιακής ή σύγχρονης τοπικής κουλτούρας, της κοινωνικής ή πολιτιστικής κληρονομιάς, της τοπικής χειροτεχνίας, της καλλιτεχνικής έκφρασης, και των σχεδιαστικών παραδόσεων που είναι χαρακτηριστικές της περιοχής.

Τόσο τα απτά στοιχεία (π.χ. υλικά, μέθοδοι κατασκευής) όσο και τα άυλα στοιχεία (π.χ. παραδοσιακή γνώση, πολιτιστική έκφραση) της κληρονομιάς είναι σημαντικά. Πρέπει να τηρείται η περιβαλλοντική βιωσιμότητα των εργασιών ανακαίνισης ή κατασκευής, χωρίς να χάνονται τα οφέλη που προκύπτουν για την πολιτιστική και κοινωνική κληρονομιά.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να συνεργάζεται και να αξιοποιεί την τοπική εκπαίδευση, γνώση και τεχνογνωσία, σχετικά με τη χρήση υλικών, τεχνολογιών και εργαλείων για βιώσιμες ανακαινίσεις ή κατασκευές. Όταν χρησιμοποιούνται πολιτιστικά στοιχεία, η εγκατάσταση ζητά επιβεβαίωση από τους αρμόδιους τοπικούς φορείς ή εμπειρογνώμονες ότι η χρήση αυτή είναι κατάλληλη και γίνεται με σεβασμό. Η εγκατάσταση συμμορφώνεται πάντα με την εθνική και τοπική νομοθεσία και κανονισμούς σχετικά με ανακαινίσεις ή την κατασκευή νέων κτιρίων.

Επιπλέον, λαμβάνεται υπόψη η ανθεκτικότητα των υλικών και των κατασκευαστικών έργων, διασφαλίζοντας ότι οι πρακτικές δεν σέβονται μόνο την κληρονομιά, αλλά ενισχύουν και την ανθεκτικότητα και την μακροχρόνια βιωσιμότητα. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κριτήριο εστιάζει στις πολιτιστικές και κοινωνικές πτυχές βιωσιμότητας της φυσικής παρουσίας και των λειτουργικών πρακτικών της εγκατάστασης, ενώ η περιβαλλοντική βιωσιμότητα (π.χ. ενεργειακή απόδοση, εξοικονόμηση νερού) καλύπτεται ξεχωριστά.

The establishment formulates an action plan that outlines specific steps to implement its strategic sustainability targets (criterion 1.2). The action plan is a central operational tool of the establishment’s sustainability management system that reflects relevance to the specific context of the property. For example, if water scarcity is a regional concern, the action plan places greater emphasis on water-saving initiatives.

The action plan covers the entire certification period (24 months), with actions clearly divided by year to track progress and enable annual updates.

For establishments with more than 50 employees the plan includes a minimum of 4 actions per certification period. For establishments with less than 50 employees, a minimum of 2 actions per certification period are included.

Actions cover at least 2 Green Key areas, for example energy, water, waste, social sustainability/CSR (e.g. staff equity, inclusion, community engagement etc.), biodiversity protection, sustainable procurement, risk and crisis management, etc., and each action relates to at least 1 strategic sustainability target. If developed as part of criterion 1.2., the plan also reflects the vision, mission and thematic priorities of the targets, ensuring a coherent and goal-driven approach.

When preparing the annual action plan, it is recommended to use the Green Key criteria for inspiration, both regarding conformity with guideline criteria not yet implemented and to further improve engagement in already implemented imperative and guideline criteria. Actions that are already fulfilled are not included in the annual action plan, and listing a Green Key guideline criterion as an action is not sufficient. However, it is acceptable to include supporting actions that contribute to the future implementation of a guideline criterion (e.g. conducting a feasibility study in preparation for meeting a specific guideline criterion).

All actions are measurable (e.g. number, percentage, quantity or completed task). For each action, the following is clearly documented:

• a description of the action, its timeline and the intended outcome;
• the responsible department or staff members; and
• the link to the strategic sustainability target/s it supports.

The actions are co-developed by management and staff (e.g under supervision of the Green Key Establishment Representative) ensuring that both groups contribute to the identification and prioritisation of actions. Management is responsible for the accuracy of actions, their implementation, and follow-up. If an action has not been fulfilled, the establishment provides a clear and documented justification explaining the reasons (e.g. financial, structural, contextual, timing constraints) and present a concrete plan of action for either completing the same action in the next certification period or replacing it with a more feasible alternative.

If the establishment is part of a chain, collective chain-level actions may serve as inspiration, provided that these are translated into specific individual/local actions. If adopted without modification, the establishment justifies their relevance. Chain-wide actions/documents can be accepted as evidence if the establishment demonstrates that the actions are implemented at their property and appropriate for their structural, geographical and cultural context.

The establishment offers local micro or small entrepreneurs the possibility to sell sustainable products that are based on the nature, history and culture of the local area. This can be in the form of a small shop or stand within the premises of the establishment. Alternatively, the establishment purchases and offers such local products to its guests.

The focus of this criterion is on products and services offered to guests that are not part of the regular service operations (e.g. standard restaurant service) but rather provide added value through showcasing local culture, craftsmanship, or heritage. Products produced within 100 km from the establishment are considered as locally produced.

The definition of local micro or small entrepreneurs follows national standards. If these do not exist, 1 of the following conditions applies:

1. micro enterprise: fewer than 10 employees; or
2. small enterprise: fewer than 50 employees.

Sustainable products and services are defined as those that are:

• produced in a manner that respects environmental, social and cultural sustainability principles;
• based on the local area’s nature, history and culture;
• manufactured without the use of internationally recognised threatened or protected species; and
• free from non-durable, unsustainable materials such as single-use plastics or other disposable materials.

Η εγκατάσταση προσφέρει ή διευκολύνει την πρόσβαση σε μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς για τους επισκέπτες. Αυτό περιλαμβάνει είτε:

α) την παροχή δυνατότητας δανεισμού ή ενοικίασης ποδηλάτων ή άλλων μορφών μη μηχανοκίνητης μετακίνησης (π.χ. κανό, έλκηθρα χωρίς μηχανή, χιονοπέδιλα, σκι αντοχής) απευθείας από την εγκατάσταση· 
β) την παραπομπή των επισκεπτών σε αξιόπιστη εξωτερική υπηρεσία ενοικίασης, όταν η άμεση παροχή δεν είναι εφικτή.

Τα ηλεκτρικά ποδήλατα και τα ηλεκτρικά πατίνια δεν πληρούν το παρόν κριτήριο (βλ. κριτήριο 2.5).

Οι πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς είναι προσβάσιμες στους επισκέπτες σε σημεία όπως η ρεσεψιόν, το γραφείο εξυπηρέτησης των επισκεπτών, η περιβαλλοντική γωνιά, τηλεοπτικές οθόνες, ή μέσω εφαρμογών, κωδικών QR ή σε φακέλους εντός των δωματίων των επισκεπτών/αιθουσών συναντήσεων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στο Βέλγιο, το κριτήριο αυτό είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση διαθέτει τουλάχιστον 1 λιποσυλλέκτη που εξυπηρετεί όλα τα σχετικά σημεία αποχέτευσης όπου είναι πιθανή η εκροή λιπών, ελαίων και λίγδας, όπως νεροχύτες, πλυντήρια πιάτων ή σιφώνια δαπέδων στις περιοχές παρασκευής τροφίμων. Αυτό ισχύει μόνο για εγκαταστάσεις με επαγγελματική ή εμπορική κουζίνα.

Οι λιποσυλλέκτες αδειάζονται και συντηρούνται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και την ισχύουσα εθνική ή τοπική νομοθεσία. Καθαρίζονται σε τακτικά διαστήματα για να εξασφαλίζεται η λειτουργικότητα και να αποτρέπονται οσμές ή υπερχείλιση, όπως απαιτείται από τα εθνικά πρότυπα ή με βάση τον όγκο χρήσης. Όπου είναι κατάλληλο, μπορούν να εγκατασταθούν συστήματα ειδοποίησης ή αισθητήρες.

Η διαχείριση των συλλεγόμενων αποβλήτων λιπών, ελαίων και λίγδας γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κριτηρίου 5.4.

Η εγκατάσταση εφαρμόζει σύστημα περιορισμού κατανάλωσης ενέργειας για τον εξωτερικό φωτισμό.

Η εγκατάσταση ελαχιστοποιεί την κατανάλωση ενέργειας του εξωτερικού φωτισμού

• είτε σβήνοντας τα φώτα σε καθορισμένες νυχτερινές ώρες, ή/και 
• με την τοποθέτηση αισθητήρων κίνησης που ενεργοποιούν τον φωτισμό μόνο όταν ανιχνεύουν κίνηση.

Τα συστήματα φωτισμού προσαρμόζονται στην συγκεκριμένη λειτουργία και τις απαιτήσεις ασφάλειας των διαφορετικών εξωτερικών περιοχών, ενώ ελαχιστοποιούν αχρείαστη χρήση.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να ευθυγραμμίσει τις στρατηγικές της, σε ότι αφορά τον φωτισμό, με τα εθνικά και διεθνή πρότυπα ενεργειακής απόδοσης κτιρίων (π.χ. IEA Energy Efficiency Policies for Buildings), τα οποία αναγνωρίζουν ότι οι ψηφιακοί έλεγχοι όπως χρονοδιακόπτες και συστήματα έξυπνου φωτισμού μπορούν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας έως 40%. Ιδιαίτερη μέριμνα δίδεται στον σχεδιασμό φωτισμού με συνείδηση της βιοποικιλότητας, ιδιαίτερα σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές. Η φωτορύπανση μετριάζεται μέσω:

α) θωρακισμένων φωτιστικών που κατευθύνουν το φως προς τα κάτω 

β) χρήσης χαμηλής έντασης θερμού φωτός (<3000K) 

γ) αποφυγής φωτισμού κοντά σε φυσικούς βιότοπους ή σε χώρους αναπαραγωγής

δ) οδικού φωτισμού βασιζόμενου σε αισθητήρες

ε) άλλων σχετικών μεθοδολογιών.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στη Γαλλία, ο εξωτερικός φωτισμός απενεργοποιείται την ημέρα όπου είναι ασφαλές και νόμιμο, ο διακοσμητικός φωτισμός απενεργοποιείται σε νυχτερινές ώρες χαμηλής ζήτησης, και ο φωτισμός μονοπατιών ρυθμίζεται με αισθητήρες ή χρονοδιακόπτες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις ασφάλειας.