Hotels and Hostels

Η εγκατάσταση αναπτύσσει ένα σχέδιο δράσης που προσδιορίζει δυνατότητες μείωσης χρήσης χαρτιού και περιγράφει τις πρωτοβουλίες που θα εφαρμοστούν. Από το σχέδιο δράσης, η εγκατάσταση εφαρμόζει τουλάχιστον 2 πρωτοβουλίες, στη ρεσεψιόν, στα γραφεία, στα δωμάτια επισκεπτών ή/και στις αίθουσες συσκέψεων:

α) Παραδείγματα μέτρων σε δωμάτια επισκεπτών και αίθουσες συσκέψεων:
• περιορισμός της διαθεσιμότητας χαρτιού (π.χ. μικρότερο μέγεθος όπως Α5, λιγότερα φύλλα ή διαθέσιμο μόνο κατόπιν αιτήματος)·
• παροχή χαρτιού μόνο σε κεντρικό τραπέζι στις αίθουσες συσκέψεων 
• παροχή στυλό και χαρτιού μόνο κατόπιν αιτήματος

β) Παραδείγματα μέτρων στη ρεσεψιόν:
• έκδοση τιμολογίων και αποδείξεων μόνο κατόπιν αιτήματος 
• αποφυγή χρήσης φακέλων για εκτυπωμένο υλικό

γ) Παραδείγματα μέτρων σε γραφεία και βοηθητικούς χώρους:
• ενθάρρυνση εκτύπωσης διπλής όψης
• ρύθμιση εκτυπωτών σε προεπιλεγμένες οικολογικές ρυθμίσεις
• επαναχρησιμοποίηση χαρτιού για σημειώσεις 
• περιορισμός άσκοπων εκτυπώσεων μέσω ψηφιακής διανομής εγγράφων.

Ως πρώτο βήμα, συνιστάται η εγκατάσταση να πραγματοποιήσει απογραφή του πού και πώς χρησιμοποιείται το χαρτί (π.χ. στη ρεσεψιόν, στα δωμάτια επισκεπτών, για διοικητικές εργασίες ή σε αίθουσες συσκέψεων), ώστε να εντοπίσει τις πιο σημαντικές δυνατότητες μείωσης. Η απογραφή αυτή μπορεί να βασίζεται στην ίδια λίστα ή μορφή που χρησιμοποιείται στο κριτήριο 6.3.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται επίσης να θέσει προαιρετικό στόχο μείωσης. Για παράδειγμα, μείωση κατά 10-15% των ποσοτήτων που αγοράζονται σε περίοδο 24 μηνών σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο πιστοποίησης (για τους υποψηφίους που επανυποβάλουν αίτηση).

Το προσωπικό όλων των σχετικών τμημάτων ενημερώνεται και συμμετέχει στην εφαρμογή του σχεδίου και των μέτρων μείωσης χρήσης χαρτιού.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Ολλανδία, η εγκατάσταση εφαρμόζει τουλάχιστον 6 πρωτοβουλίες για τη μείωση της χρήσης χαρτιού στη ρεσεψιόν, στα γραφεία ή/και στα δωμάτια επισκεπτών/αίθουσες συσκέψεων.

Η εγκατάσταση προσφέρει τουλάχιστον 1 αυστηρά χορτοφαγικό ορεκτικό, 1 αυστηρά χορτοφαγικό κυρίως πιάτο, και 1 αυστηρά χορτοφαγικό επιδόρπιο. Αυτό ισχύει για όλα τα εσωτερικά διαχειριζόμενα εστιατόρια και μπουφέδες, και συνιστάται η εφαρμογή και στις καντίνες προσωπικού.

Οι αυστηρά χορτοφαγικές επιλογές πρέπει να επισημαίνονται σαφώς στο μενού ή στον μπουφέ με εικονίδια. Η εγκατάσταση υποχρεούται να υποβάλει φωτογραφία μενού ως αποδεικτικό συμμόρφωσης με αυτό το κριτήριο. Η ένδειξη γίνεται με την χρήση εικόνων ή άλλων εύκολα κατανοητών μέσων επικοινωνίας.

Συνιστάται η παροχή επιπλέον αυστηρά χορτοφαγικών πιάτων/επιλογών στον πρωινό μπουφέ.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στην Ολλανδία, η εγκατάσταση παρέχει τουλάχιστον 2 αυστηρά χορτοφαγικά ορεκτικά, 2 αυστηρά χορτοφαγικά κυρίως πιάτα, και 2 αυστηρά χορτοφαγικά επιδόρπια. 

Η εγκατάσταση ενσωματώνει κατάλληλες και βιώσιμες τοπικές πρακτικές και υλικά στη λειτουργία της ή κατά την ανακαίνιση ή κατασκευή. Έμφαση δίνεται στον σεβασμό και στην ενσωμάτωση αυθεντικών στοιχείων της παραδοσιακής ή σύγχρονης τοπικής κουλτούρας, της κοινωνικής ή πολιτιστικής κληρονομιάς, της τοπικής χειροτεχνίας, της καλλιτεχνικής έκφρασης, και των σχεδιαστικών παραδόσεων που είναι χαρακτηριστικές της περιοχής.

Τόσο τα απτά στοιχεία (π.χ. υλικά, μέθοδοι κατασκευής) όσο και τα άυλα στοιχεία (π.χ. παραδοσιακή γνώση, πολιτιστική έκφραση) της κληρονομιάς είναι σημαντικά. Πρέπει να τηρείται η περιβαλλοντική βιωσιμότητα των εργασιών ανακαίνισης ή κατασκευής, χωρίς να χάνονται τα οφέλη που προκύπτουν για την πολιτιστική και κοινωνική κληρονομιά.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να συνεργάζεται και να αξιοποιεί την τοπική εκπαίδευση, γνώση και τεχνογνωσία, σχετικά με τη χρήση υλικών, τεχνολογιών και εργαλείων για βιώσιμες ανακαινίσεις ή κατασκευές. Όταν χρησιμοποιούνται πολιτιστικά στοιχεία, η εγκατάσταση ζητά επιβεβαίωση από τους αρμόδιους τοπικούς φορείς ή εμπειρογνώμονες ότι η χρήση αυτή είναι κατάλληλη και γίνεται με σεβασμό. Η εγκατάσταση συμμορφώνεται πάντα με την εθνική και τοπική νομοθεσία και κανονισμούς σχετικά με ανακαινίσεις ή την κατασκευή νέων κτιρίων.

Επιπλέον, λαμβάνεται υπόψη η ανθεκτικότητα των υλικών και των κατασκευαστικών έργων, διασφαλίζοντας ότι οι πρακτικές δεν σέβονται μόνο την κληρονομιά, αλλά ενισχύουν και την ανθεκτικότητα και την μακροχρόνια βιωσιμότητα. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κριτήριο εστιάζει στις πολιτιστικές και κοινωνικές πτυχές βιωσιμότητας της φυσικής παρουσίας και των λειτουργικών πρακτικών της εγκατάστασης, ενώ η περιβαλλοντική βιωσιμότητα (π.χ. ενεργειακή απόδοση, εξοικονόμηση νερού) καλύπτεται ξεχωριστά.

The establishment formulates an action plan that outlines specific steps to implement its strategic sustainability targets (criterion 1.2). The action plan is a central operational tool of the establishment’s sustainability management system that reflects relevance to the specific context of the property. For example, if water scarcity is a regional concern, the action plan places greater emphasis on water-saving initiatives.

The action plan covers the entire certification period (24 months), with actions clearly divided by year to track progress and enable annual updates.

For establishments with more than 50 employees the plan includes a minimum of 4 actions per certification period. For establishments with less than 50 employees, a minimum of 2 actions per certification period are included.

Actions cover at least 2 Green Key areas, for example energy, water, waste, social sustainability/CSR (e.g. staff equity, inclusion, community engagement etc.), biodiversity protection, sustainable procurement, risk and crisis management, etc., and each action relates to at least 1 strategic sustainability target. If developed as part of criterion 1.2., the plan also reflects the vision, mission and thematic priorities of the targets, ensuring a coherent and goal-driven approach.

When preparing the annual action plan, it is recommended to use the Green Key criteria for inspiration, both regarding conformity with guideline criteria not yet implemented and to further improve engagement in already implemented imperative and guideline criteria. Actions that are already fulfilled are not included in the annual action plan, and listing a Green Key guideline criterion as an action is not sufficient. However, it is acceptable to include supporting actions that contribute to the future implementation of a guideline criterion (e.g. conducting a feasibility study in preparation for meeting a specific guideline criterion).

All actions are measurable (e.g. number, percentage, quantity or completed task). For each action, the following is clearly documented:

• a description of the action, its timeline and the intended outcome;
• the responsible department or staff members; and
• the link to the strategic sustainability target/s it supports.

The actions are co-developed by management and staff (e.g under supervision of the Green Key Establishment Representative) ensuring that both groups contribute to the identification and prioritisation of actions. Management is responsible for the accuracy of actions, their implementation, and follow-up. If an action has not been fulfilled, the establishment provides a clear and documented justification explaining the reasons (e.g. financial, structural, contextual, timing constraints) and present a concrete plan of action for either completing the same action in the next certification period or replacing it with a more feasible alternative.

If the establishment is part of a chain, collective chain-level actions may serve as inspiration, provided that these are translated into specific individual/local actions. If adopted without modification, the establishment justifies their relevance. Chain-wide actions/documents can be accepted as evidence if the establishment demonstrates that the actions are implemented at their property and appropriate for their structural, geographical and cultural context.

The establishment offers local micro or small entrepreneurs the possibility to sell sustainable products that are based on the nature, history and culture of the local area. This can be in the form of a small shop or stand within the premises of the establishment. Alternatively, the establishment purchases and offers such local products to its guests.

The focus of this criterion is on products and services offered to guests that are not part of the regular service operations (e.g. standard restaurant service) but rather provide added value through showcasing local culture, craftsmanship, or heritage. Products produced within 100 km from the establishment are considered as locally produced.

The definition of local micro or small entrepreneurs follows national standards. If these do not exist, 1 of the following conditions applies:

1. micro enterprise: fewer than 10 employees; or
2. small enterprise: fewer than 50 employees.

Sustainable products and services are defined as those that are:

• produced in a manner that respects environmental, social and cultural sustainability principles;
• based on the local area’s nature, history and culture;
• manufactured without the use of internationally recognised threatened or protected species; and
• free from non-durable, unsustainable materials such as single-use plastics or other disposable materials.

Η εγκατάσταση προσφέρει ή διευκολύνει την πρόσβαση σε μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς για τους επισκέπτες. Αυτό περιλαμβάνει είτε:

α) την παροχή δυνατότητας δανεισμού ή ενοικίασης ποδηλάτων ή άλλων μορφών μη μηχανοκίνητης μετακίνησης (π.χ. κανό, έλκηθρα χωρίς μηχανή, χιονοπέδιλα, σκι αντοχής) απευθείας από την εγκατάσταση· 
β) την παραπομπή των επισκεπτών σε αξιόπιστη εξωτερική υπηρεσία ενοικίασης, όταν η άμεση παροχή δεν είναι εφικτή.

Τα ηλεκτρικά ποδήλατα και τα ηλεκτρικά πατίνια δεν πληρούν το παρόν κριτήριο (βλ. κριτήριο 2.5).

Οι πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μη μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς είναι προσβάσιμες στους επισκέπτες σε σημεία όπως η ρεσεψιόν, το γραφείο εξυπηρέτησης των επισκεπτών, η περιβαλλοντική γωνιά, τηλεοπτικές οθόνες, ή μέσω εφαρμογών, κωδικών QR ή σε φακέλους εντός των δωματίων των επισκεπτών/αιθουσών συναντήσεων.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στο Βέλγιο, το κριτήριο αυτό είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση διαθέτει τουλάχιστον 1 λιποσυλλέκτη που εξυπηρετεί όλα τα σχετικά σημεία αποχέτευσης όπου είναι πιθανή η εκροή λιπών, ελαίων και λίγδας, όπως νεροχύτες, πλυντήρια πιάτων ή σιφώνια δαπέδων στις περιοχές παρασκευής τροφίμων. Αυτό ισχύει μόνο για εγκαταστάσεις με επαγγελματική ή εμπορική κουζίνα.

Οι λιποσυλλέκτες αδειάζονται και συντηρούνται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και την ισχύουσα εθνική ή τοπική νομοθεσία. Καθαρίζονται σε τακτικά διαστήματα για να εξασφαλίζεται η λειτουργικότητα και να αποτρέπονται οσμές ή υπερχείλιση, όπως απαιτείται από τα εθνικά πρότυπα ή με βάση τον όγκο χρήσης. Όπου είναι κατάλληλο, μπορούν να εγκατασταθούν συστήματα ειδοποίησης ή αισθητήρες.

Η διαχείριση των συλλεγόμενων αποβλήτων λιπών, ελαίων και λίγδας γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κριτηρίου 5.4.

Η εγκατάσταση εφαρμόζει σύστημα περιορισμού κατανάλωσης ενέργειας για τον εξωτερικό φωτισμό.

Η εγκατάσταση ελαχιστοποιεί την κατανάλωση ενέργειας του εξωτερικού φωτισμού

• είτε σβήνοντας τα φώτα σε καθορισμένες νυχτερινές ώρες, ή/και 
• με την τοποθέτηση αισθητήρων κίνησης που ενεργοποιούν τον φωτισμό μόνο όταν ανιχνεύουν κίνηση.

Τα συστήματα φωτισμού προσαρμόζονται στην συγκεκριμένη λειτουργία και τις απαιτήσεις ασφάλειας των διαφορετικών εξωτερικών περιοχών, ενώ ελαχιστοποιούν αχρείαστη χρήση.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να ευθυγραμμίσει τις στρατηγικές της, σε ότι αφορά τον φωτισμό, με τα εθνικά και διεθνή πρότυπα ενεργειακής απόδοσης κτιρίων (π.χ. IEA Energy Efficiency Policies for Buildings), τα οποία αναγνωρίζουν ότι οι ψηφιακοί έλεγχοι όπως χρονοδιακόπτες και συστήματα έξυπνου φωτισμού μπορούν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας έως 40%. Ιδιαίτερη μέριμνα δίδεται στον σχεδιασμό φωτισμού με συνείδηση της βιοποικιλότητας, ιδιαίτερα σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές. Η φωτορύπανση μετριάζεται μέσω:

α) θωρακισμένων φωτιστικών που κατευθύνουν το φως προς τα κάτω 

β) χρήσης χαμηλής έντασης θερμού φωτός (<3000K) 

γ) αποφυγής φωτισμού κοντά σε φυσικούς βιότοπους ή σε χώρους αναπαραγωγής

δ) οδικού φωτισμού βασιζόμενου σε αισθητήρες

ε) άλλων σχετικών μεθοδολογιών.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Στη Γαλλία, ο εξωτερικός φωτισμός απενεργοποιείται την ημέρα όπου είναι ασφαλές και νόμιμο, ο διακοσμητικός φωτισμός απενεργοποιείται σε νυχτερινές ώρες χαμηλής ζήτησης, και ο φωτισμός μονοπατιών ρυθμίζεται με αισθητήρες ή χρονοδιακόπτες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις ασφάλειας.

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι όλα τα διαχωρισμένα ρεύματα αποβλήτων υπόκεινται σε ξεχωριστή και σωστή διαχείριση μετά τη συλλογή. Η ακόλουθη διαχείριση αποβλήτων περιλαμβάνει (όπου ενδείκνυται) περαιτέρω διαχωρισμό, ανακύκλωση και διάθεση και εφαρμόζεται ανάλογα με το είδος των αποβλήτων.

Για τη συλλογή και ακόλουθη διαχείριση των διαχωρισμένων αποβλήτων, η εγκατάσταση μπορεί να συνάπτει συμφωνία με δημόσιες εθνικές/τοπικές αρχές διαχείρισης αποβλήτων ή/και ιδιωτικές εταιρείες. Η εγκατάσταση μπορεί επίσης να διαθέτει δικές της υποδομές για την επεξεργασία ορισμένων ειδών αποβλήτων (π.χ. κομποστοποίηση οργανικών ή κηπευτικών αποβλήτων, βλέπε κριτήριο 5.7) ή να χρησιμοποιεί εξοπλισμό για τη μείωση του όγκου των αποβλήτων πριν τη συλλογή, όπως συμπιεστές χαρτονιού.

Εάν τα απόβλητα υπόκεινται σε διαχείριση από δημόσιο φορέα, παρέχονται τιμολόγια ή συμβάσεις που αποδεικνύουν ότι τα ρεύματα αποβλήτων συλλέγονται και μεταφέρονται ξεχωριστά από τον φορέα αυτό. Εάν τα απόβλητα υπόκεινται σε διαχείριση από ιδιωτική εταιρεία, παρέχονται τιμολόγια μαζί με ένα από τα ακόλουθα έγγραφα:
α) σύμβαση που επιβεβαιώνει ότι τα ρεύματα αποβλήτων συλλέγονται και μεταφέρονται ξεχωριστά για περαιτέρω διαχείριση, ή
β) γραπτή βεβαίωση από τον ιδιωτικό φορέα διαχείρισης αποβλήτων ότι τα απόβλητα συλλέγονται και υπόκεινται σε διαχείριση, σύμφωνα με περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα.

Εάν η εγκατάσταση επεξεργάζεται τα απόβλητα στον χώρο της, πρέπει να συμμορφώνεται με την ισχύουσα νομοθεσία. Όπου συγκεκριμένες απαιτήσεις δεν καλύπτονται από τη νομοθεσία, η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι:
• έχει πραγματοποιηθεί εκτίμηση κινδύνου που επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν αρνητικές περιβαλλοντικές ή υγειονομικές επιπτώσεις και
• τα απόβλητα πράγματι ανακυκλώνονται ή επεξεργάζονται κατάλληλα.

Η ευθύνη για τη διασφάλιση ότι τα απόβλητα συλλέγονται και μεταφέρονται ξεχωριστά, ισχύει επίσης για οποιοδήποτε είδος αποβλήτων αποστέλλεται στο εξωτερικό, είτε από το σημείο δημιουργίας στην εγκατάσταση, είτε μέσω μίας υποδομής διαχείρισης αποβλήτων.

Σε περιπτώσεις όπου οι επιλογές διαχείρισης αποβλήτων είναι περιορισμένες (λόγω της τοποθεσίας της εγκατάστασης ή έλλειψης τοπικών υποδομών), και εφόσον δεν απαγορεύεται από τη νομοθεσία, συνιστάται η εγκατάσταση να διερευνά εναλλακτικές λύσεις, όπως επεξεργασία στον χώρο της, συνεργασία με ιδιώτες ή συνεργασίες με άλλους οργανισμούς για την ανάπτυξη κοινών συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων. Για συνεργασίες με ιδιώτες ή άλλους οργανισμούς, η εγκατάσταση συνάπτει συμφωνία που κατοχυρώνει τα δικαιώματα των εμπλεκομένων μερών, και περιλαμβάνει οικονομικές αποζημιώσεις/συμφωνίες, τεκμηρίωση που εξηγεί τον τρόπο χρήσης των συλλεγόμενων αποβλήτων, καθώς και άλλους θεσμικούς κανόνες της συνεργασίας.

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι τουλάχιστον 1 κατηγορία υφασμάτινων προϊόντων (π.χ. πετσέτες, σεντόνια, μαξιλαροθήκες, παπλωματοθήκες, τραπεζομάντιλα, υφασμάτινες πετσέτες φαγητού, στολές καθαριότητας, στολές κουζίνας/F&B, στολές υποδοχής, κουρτίνες, άλλα υφασμάτινα προϊόντα) που αγοράστηκαν ή ενοικιάστηκαν κατά τους τελευταίους 24 μήνες (για τους υποψηφίους που επανυποβάλουν αίτηση) ή 6 μήνες (για τους αιτούντες για πρώτη φορά) φέρουν διεθνώς ή εθνικά αναγνωρισμένη πιστοποίηση προϊόντος που αφορά σε περιβαλλοντικές ή κοινωνικές πτυχές βιωσιμότητας.

Οι πιστοποιήσεις αφορούν στα ίδια τα υφασμάτινα προϊόντα (όχι μόνο στο εργοστάσιο ή την εγκατάσταση παραγωγής) και καλύπτουν 1 ή περισσότερες από τις ακόλουθες πτυχές:
α) πρώτη ύλη (π.χ. βιολογική, ανακυκλωμένη, δίκαιο εμπόριο)
β) διαδικασία παραγωγής (π.χ. μειωμένη χρήση ενέργειας ή χημικών)
γ) συνθήκες εργασίας (π.χ. ηθικά εργασιακά πρότυπα)

Στο πλαίσιο της υπεύθυνης διαχείρισης υφασμάτων, η εγκατάσταση λαμβάνει υπόψη τον πλήρη κύκλο ζωής των υφασμάτων: προμήθεια (π.χ. υψηλή ποιότητα και μεγάλη διάρκεια ζωής), φάση χρήσης (π.χ. αντοχή στο πλύσιμο, αποβολή ινών) και επιλογές κατά το τέλος της ζωής τους (π.χ. δυνατότητα εύκολης ανακύκλωσης όπου υπάρχουν τοπικές επιλογές). Η εγκατάσταση αποφεύγει επίσης υφάσματα που έχουν υποστεί επιβλαβείς χημικές επεξεργασίες (π.χ. επιβραδυντικά φλόγας), εκτός εάν αυτό απαιτείται από τη νομοθεσία. Όπου απαιτείται τέτοια επεξεργασία, προτιμώνται ίνες εγγενώς ανθεκτικές στη φωτιά ή πιστοποιημένες επεξεργασίες χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος.

Τα μεταχειρισμένα, ανακαινισμένα ή επαναχρησιμοποιημένα υφάσματα γίνονται επίσης αποδεκτά, υπό την προϋπόθεση ότι είναι ασφαλή, κατάλληλα για χρήση και δεν αυξάνουν τις μακροπρόθεσμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Σε περίπτωση που η εγκατάσταση διαθέτει έγκυρη σύμβαση μίσθωσης ή παροχής υπηρεσιών για υφασμάτινα είδη, που είχε συναφθεί πριν από την εισαγωγή του παρόντος κριτηρίου, το κριτήριο αυτό θεωρείται κατευθυντήριο (Κ) έως τη λήξη της σύμβασης, και το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027. Με την ανανέωση της σύμβασης, και σε κάθε περίπτωση από την 1η Ιανουαρίου 2028, τα υφασμάτινα είδη που αγοράζονται ή μισθώνονται πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παρόντος κριτηρίου.