Campsites and Holiday Parks

Όλα τα προϊόντα χαρτιού που χρησιμοποιούνται (π.χ. χαρτί υγείας, χαρτοπετσέτες, χαρτομάντηλα, χαρτί σάουνας, χαρτί κουζίνας κ.λπ.) πρέπει να είναι διεθνώς ή εθνικά πιστοποιημένα με οικολογικό σήμα.

Σε περίπτωση που δεν διατίθενται στην αγορά προϊόντα χαρτιού με οικολογικό σήμα, γίνεται αποδεκτό ως εναλλακτική λύση το χαρτί που δεν έχει λευκανθεί με χλώριο, υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση μπορεί να τεκμηριώσει την έλλειψη διαθεσιμότητας.

Η συμμόρφωση με το κριτήριο αποδεικνύεται βάσει των ποσοτήτων προϊόντων χαρτιού που αγοράστηκαν κατά την περίοδο αναφοράς, χρησιμοποιώντας καταγραφές αγορών ως βάση υπολογισμού. Η περίοδος αναφοράς αντιστοιχεί στους τελευταίους 24 μήνες πριν την επιθεώρηση (ή τους τελευταίους 6 μήνες για αιτούντες για πρώτη φορά).

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι οι χώροι πρασίνου και οι διακοσμητικοί κήποι συντηρούνται σύμφωνα με τις αρχές της οικολογικής διαχείρισης. Οι πρακτικές συντήρησης προσαρμόζονται στο τοπικό κλίμα, το περιβαλλοντικό πλαίσιο, και τις εποχικές μεταβολές, ενώ υποστηρίζουν την οικολογική ποικιλομορφία και αποφεύγουν τη διατάραξη της τοπικής άγριας ζωής.

Η ενέργεια (α) παρακάτω είναι πάντα υποχρεωτική, και η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να εφαρμόζει τουλάχιστον μία επιπλέον ενέργεια. Παραδείγματα πρόσθετων ενεργειών περιλαμβάνονται στα σημεία (β)–(ε):

α) αποδοτικές και στοχευμένες μέθοδοι ποτίσματος (π.χ. στάγδην άρδευση, αισθητήρες υγρασίας, πότισμα νωρίς το πρωί/βράδυ/νύχτα, ιδιαίτερα σε θερμές ή ξηρές περιοχές). Οι πρακτικές άρδευσης προσαρμόζονται στο τοπικό κλίμα, το περιβαλλοντικό πλαίσιο και την εποχικότητα για καλύτερη απόδοση και αποφυγή αχρείαστων απωλειών νερού

β) φροντίδα για την υγεία εδάφους μέσω κομποστοποίησης ή εδαφοκάλυψης με οργανικά υλικά 

γ) κλάδεμα, κοπή χόρτου και φροντίδα φυτών σε χρόνους που βελτιώνουν την ανθεκτικότητα των φυτών και μειώνουν τις ανάγκες πόρων, π.χ. διατήρηση περιοχών με υψηλότερο, αδιατάρακτο γρασίδι όπου δεν υπάρχει ανάγκη πρόσβασης· χρήση υψηλότερων ρυθμίσεων χλοοκοπτικού και προσαρμογή της συχνότητας κοπής, ανάλογα με την ανάπτυξη της βλάστησης και τη χρήση του χώρου. Ο προγραμματισμός τέτοιων δραστηριοτήτων λαμβάνει υπόψη τους κύκλους ζωής της τοπικής πανίδας, αποφεύγοντας παρεμβάσεις κατά την διάρκεια ευαίσθητων περιόδων, όπως περίοδοι φωλιάσματος ή αναπαραγωγής·

δ) χρήση φυτών προσαρμοσμένων στο τοπικό περιβάλλον και ανθεκτικών στην ξηρασία. Η επιλογή φυτών είναι ευέλικτη και προσαρμοσμένη στο τοπικό πλαίσιο, το κλίμα και τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Προωθεί επίσης την οικολογική ποικιλομορφία μέσω χρήσης τοπικών ειδών, διαφορετικών υψών και στρωμάτων βλάστησης (κάθετη διαστρωμάτωση), και διασφαλίζει ότι οι περίοδοι ανθοφορίας και καρποφορίας κλιμακώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, για την υποστήριξη των επικονιαστών και της άγριας ζωής

ε) διαχείριση της κίνησης πεζών και οχημάτων ώστε να αποφεύγεται η συμπίεση εδάφους, η απώλεια βλάστησης και η διάβρωση σε ευαίσθητες περιοχές (π.χ. χρήση καθορισμένων μονοπατιών και διαδρομών πρόσβασης, περιορισμός πρόσβασης οχημάτων σε συγκεκριμένες περιοχές, αποτροπή κίνησης εκτός μονοπατιού με σήμανση ή φυσικά εμπόδια). Όπου υπάρχουν ευαίσθητα οικοσυστήματα (π.χ. αμμοθίνες, μαγκρόβια βλάστηση, δάση, περιοχές ωοτοκίας χελωνών), συνιστάται να αναρτώνται κώδικες συμπεριφοράς, κατά προτίμηση με παραπομπή σε επίσημες πηγές όπως ο Οδηγός Υπεύθυνου Ταξιδιώτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO)

ζ) πρόληψη και έλεγχος ξενικών-εισβλητικών ειδών μέσω σωστής αναγνώρισης, παρακολούθησης και δράσης. Το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για τη συντήρηση χώρων πρασίνου εκπαιδεύεται ώστε να αναγνωρίζει ξένα είδη, να κατανοεί την οικολογική τους επίδραση και να εφαρμόζει κατάλληλα μέτρα ελέγχου. Ανάλογα με το είδος, τα μέτρα μπορεί να περιλαμβάνουν πρόληψη εξάπλωσης, περιορισμό, επιλεκτική απομάκρυνση ή στοχευμένη παρακολούθηση. Για την επιβεβαίωση της ταυτοποίησης ειδών, χρησιμοποιούνται εθνικοί και περιφερειακοί κατάλογοι ξενικών-εισβλητικών ειδών, βάσεις δεδομένων ή επίσημες οδηγίες, και τηρούνται οι νομικές υποχρεώσεις αναφοράς όπου ισχύουν.

Το κριτήριο εφαρμόζεται τόσο στους εργαζόμενους, όσο και σε εξωτερικούς συνεργάτες και εταιρείες διαμόρφωσης τοπίου, που έχουν αναλάβει με σύμβαση τη συντήρηση των χώρων πρασίνου της εγκατάστασης.

The establishment ensures fair labour practices for all employees (including subcontracted staff, outsourced staff and service providers working on-site). This includes written contracts, equal pay for equal work, and remuneration at or above the living wage for all employees and subcontracted workers. To conform with this criterion, the establishment:

• ensures that all employees are paid at least the legal minimum wage per hour or, where no legal benchmark exists, a minimum living wage calculated in accordance with the International Labour Organisation’s (ILO) principles of estimating the living wage;
• provides written employment contracts for all staff that include details on salary, working hours (or, where applicable, number of workdays per year) and job descriptions. The contracts are explained in a language or format the employee understands, with translation or verbal support provided as needed. Employees furthermore receive payslips detailing the number of hours worked or days accounted, pay received and any overtime or compensatory leave;
• guarantees equal pay for equal work, irrespective of gender, ethnicity, or disability status and ensures that pay scales are transparent (unless national legislation determines otherwise). A documented pay structure (e.g. salary matrix, pay scale or remuneration framework), reflecting factors such as experience and length of service, is recommended; and
• requires contracts with all internally managed subcontracted service providers that confirm that the same wage and fair labour principles are met. If any facilities are externally managed, the establishment formally informs and encourages them in writing to follow the same standards.

The management, the Green Key Establishment Representative and/or the Green Committee ensure a consistent flow of information and actively engage staff in sustainability efforts. Staff receive updates on both ongoing and new sustainability initiatives to help them understand their role and the impact of their actions. The briefing is delivered either in person (e.g. through staff meetings), in writing or via e-learning.

The topics typically include environmental management areas such as water, energy, waste, cleaning practices, Food & Beverages (F&B) and circular economy principles (reduce, reuse, recycle), as well as other sustainability issues such as local biodiversity and community engagement. Information about the Green Key programme is also communicated.

The management briefs staff at least 2 times per year. Consideration is given to including seasonal staff to ensure wide participation. This criterion applies to both internal and outsourced staff working on-site.

Establishments that are seasonal and/or have 5 or fewer staff members brief the staff at least 1 time per year.

For first-time applicants, at least 1 briefing has taken place prior to the audit.

Η εγκατάσταση καταγράφει τη συνολική κατανάλωση νερού της, τουλάχιστον μία φορά τον μήνα. Συνιστάται η καταγραφή να γίνεται συχνότερα από μία φορά τον μήνα ή/και να καταγράφεται η ένταση κατανάλωσης νερού (ανά διανυκτέρευση/ανά κλίνη/χώρο/επισκέπτες κ.λπ.), καθώς αυτό επιτρέπει καλύτερη παρακολούθηση της αποδοτικότητας και της πορείας των επιδόσεων.

Οι μετρήσεις είναι συστηματικές και αποθηκεύονται σε μορφή που επιτρέπει την εύκολη ανίχνευσή τους. Η μεθοδολογία συλλογής δεδομένων καταγράφεται (π.χ. δεδομένα από λογαριασμούς παρόχων, υπομετρητές, αυτοματοποιημένες διαδικτυακές ή φυσικές μετρήσεις). Αναφέρονται η πηγή και οι χρήσεις του νερού (π.χ. δημοτική παροχή με ή χωρίς μέτρηση, άντληση στις εγκαταστάσεις κ.λπ.). Αυτό επιτρέπει στην εγκατάσταση να ξεχωρίσει τις αλλαγές στην κατανάλωση και στην πηγή του νερού.

Όταν το νερό δεν παρέχεται μέσω δημόσιου παρόχου, η εγκατάσταση πρέπει να διαθέτει επίσημα έγγραφα που επιβεβαιώνουν ότι η υδροδότηση της είναι νόμιμα αδειοδοτημένη και συμμορφώνεται με τις τοπικές ή εθνικές προδιαγραφές. Σε περιοχές ή περιόδους όπου υπάρχει από τις τοπικές ή εθνικές αρμόδιες αρχές επίσημη ανακοίνωση λειψυδρίας, έλλειψης νερού ή περιορισμών άντλησης, η εγκατάσταση οφείλει να διασφαλίσει ότι η άντληση ή χρήση νερού είναι εγκεκριμένη από την αρμόδια τοπική αρχή και δεν επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον ή την τοπική παροχή.

Όταν δεν είναι άμεσα διαθέσιμα μηνιαία δεδομένα (π.χ. λόγω δομικών περιορισμών, περιορισμών χρηστικότητας, απουσίας μετρητών ή κοινόχρηστων εγκαταστάσεων), η εγκατάσταση παρέχει την πιο ακριβή δυνατή μηνιαία εκτίμηση. Αποδεκτές μέθοδοι εκτίμησης περιλαμβάνουν:
α) κατανομή βάσει επιφάνειας, πληρότητας ή συγκρίσιμων δεικτών
β) εκτιμήσεις βάσει χωρητικότητας δεξαμενών και συχνότητας ανεφοδιασμού
γ) αρχεία αντλήσεων ή παραλαβών.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνιστάται η τοποθέτηση ξεχωριστών μετρητών νερού για τη βελτίωση της ακρίβειας των δεδομένων διαχρονικά.

Εάν παρατηρηθούν σημαντικές αλλαγές ή αυξημένη κατανάλωση νερού, η εγκατάσταση διερευνά άμεσα τα αίτια και εφαρμόζει διορθωτικές ενέργειες.

Τα δεδομένα παρακολούθησης νερού που συλλέγονται βάσει του παρόντος κριτηρίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δεδομένα βάσης για την υποστήριξη των στόχων βιωσιμότητας της εγκατάστασης σύμφωνα με τα κριτήρια 1.2 και 1.3.

Η εγκατάσταση επεξεργάζεται και επαναχρησιμοποιεί τα λύματα στον χώρο της, ή χρησιμοποιεί επεξεργασμένα λύματα από εξουσιοδοτημένο εξωτερικό φορέα. Αντίστροφα, οι εγκαταστάσεις με υποδομές επεξεργασίας στον χώρο τους μπορούν να δωρίσουν ή να παρέχουν τα επεξεργασμένα λύματα σε δημοτικό ή εξουσιοδοτημένο τρίτο φορέα σύστημα, επαναχρησιμοποίησης.

Τα επαναχρησιμοποιούμενα λύματα υποβάλλονται σε επεξεργασία και χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την εθνική ή περιφερειακή νομοθεσία και τα ισχύοντα πρότυπα δημόσιας υγείας και περιβαλλοντικής ασφάλειας (π.χ. εθνικά πρότυπα επαναχρησιμοποίησης λυμάτων, οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) ή Κανονισμός ΕΕ για την Επαναχρησιμοποίηση Νερού). Χρησιμοποιούνται μόνο για μη πόσιμες χρήσεις, όπως άρδευση χώρων πρασίνου, καζανάκια ή συστήματα ψύξης, και ποτέ για ανθρώπινη κατανάλωση ή άμεση επαφή, συμπεριλαμβανομένης της άρδευσης καλλιεργειών τροφίμων ή βρώσιμων φυτών. Τα μαύρα νερά μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν μόνο εάν η εγκατάσταση διαθέτει την απαιτούμενη άδεια και ακολουθεί τις σχετικές προδιαγραφές επεξεργασίας και παρακολούθησης για τη συγκεκριμένη μη πόσιμη χρήση.

Τα συστήματα σχεδιάζονται και συντηρούνται έτσι ώστε να αποφεύγεται η μόλυνση των δικτύων πόσιμου νερού, η έκθεση σε αερολύματα ή άλλες οδούς μετάδοσης παθογόνων. Γίνεται ασφαλής χειρισμός των επαναχρησιμοποιημένων λυμάτων, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στον τοπικό πληθυσμό ή το περιβάλλον. Κατά προτίμηση, υπάρχει σαφής σήμανση και διαδικασίες ασφαλείας όπου χρησιμοποιούνται τα επεξεργασμένα λύματα.

Συνιστάται η παρακολούθηση και καταγραφή του όγκου των επαναχρησιμοποιούμενων λυμάτων (π.χ. σε κυβικά μέτρα ανά μήνα, με τη βοήθεια μετρητή νερού).

Όπου η εγκατάσταση έχει αγοράσει ηλεκτρονικές συσκευές εντός των τελευταίων 24 μηνών (για υποψηφίους που επανυποβάλουν αίτηση) ή 6 μηνών (για αιτούντες για πρώτη φορά), απαιτείται αυτές να είναι ενεργειακά αποδοτικές σύμφωνα με αναγνωρισμένο εθνικό ή περιφερειακό σύστημα ενεργειακής σήμανσης (π.χ. EU Energy Label, Energy Star, South KoreanEHS, κ.λπ.).

Όπου δεν υπάρχει σήμα ή ενεργειακή κλάση για συγκεκριμένο τύπο συσκευής, η εγκατάσταση επιλέγει μία από τις πιο ενεργειακά αποδοτικές επιλογές της τοπικής αγοράς, βάσει σύγκρισης τουλάχιστον 3 συγκρίσιμων μοντέλων.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής:  Στην Ολλανδία, αυτό το κριτήριο είναι υποχρεωτικό για όλες τις κατηγορίες.

Η εγκατάσταση τηρεί μηνιαία και ετήσια καταγραφή της ποσότητας των συνολικών αποβλήτων (όλα τα ελεγχόμενα ρεύματα μαζί), των υπολειμματικών/σύμμεικτων αποβλήτων (μη ανακυκλώσιμων) και των αποβλήτων τροφίμων. Επιπλέον συνιστάται η καταγραφή μηνιαίων και ετήσιων δεδομένων για όλα τα άλλα είδη αποβλήτων για τους οποίους εφαρμόζεται διαχωρισμός και συλλογή (βάσει του κριτηρίου 5.1) ή/και απαιτείται από τη νομοθεσία στην χώρα (π.χ. γυαλί, χαρτί, χαρτόνι, μέταλλο, πλαστικά). Η τιμή των «συνολικών αποβλήτων» πρέπει να αναφέρει σαφώς ποια ρεύματα αποβλήτων έχουν συμπεριληφθεί στον υπολογισμό. Η παρακολούθηση επικίνδυνων αποβλήτων δεν είναι υποχρεωτική, αλλά συνιστάται.

Τα δεδομένα αποβλήτων καταγράφονται με σταθερή μονάδα μέτρησης για κάθε ρεύμα αποβλήτων που έχει εντοπιστεί, είτε κατά βάρος (π.χ. κιλά ή τόνοι) είτε κατά όγκο (π.χ. λίτρα ή κυβικά μέτρα). Το λιγότερο, παρέχονται μηνιαίες και ετήσιες καταγραφές για τα δεδομένα αποβλήτων των τελευταίων 2 πλήρων ημερολογιακών ετών για τη συνολική ποσότητα αποβλήτων, τα υπολειμματικά/σύμμεικτα απόβλητα και τα απόβλητα τροφίμων. (Οι αιτούντες για πρώτη φορά υποβάλλουν δεδομένα του τελευταίου πλήρους ημερολογιακού έτους ή το λιγότερο 3 μηνών, εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμα προγενέστερα δεδομένα).

Σε περιπτώσεις όπου οι εργολάβοι αποβλήτων παρέχουν μηνιαία ή τριμηνιαία δεδομένα, αυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται. Όπου μηνιαία δεδομένα δεν είναι άμεσα διαθέσιμα (π.χ. λόγω δομικών περιορισμών, περιορισμών εργολάβων, κοινοχρήστων κτιρίων, σημείων συλλογής κοινά με τους γείτονες), η εγκατάσταση παρέχει την πιο ακριβή δυνατή εκτίμηση με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα. Αποδεκτές μεθοδολογίες περιλαμβάνουν:

α) τριμηνιαία δεδομένα εργολάβου διαιρούμενα δια του 3
β) εκτίμηση βάσει «εβδομάδων παρακολούθησης» (1 εβδομάδα ανά τρίμηνο), όπου μετρώνται πραγματικές ποσότητες αποβλήτων και γίνεται αναγωγή. Αυτό περιλαμβάνει τη συλλογή και τη μέτρηση πραγματικών δεδομένων αποβλήτων κατά την διάρκεια μιας αντιπροσωπευτικής εβδομάδας ανά τρίμηνο, και την αναγωγή των αποτελεσμάτων στο σύνολο του τριμήνου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 4 τεκμηριωμένες «εβδομάδες παρακολούθησης» ανά έτος, μία ανά τρίμηνο, πάνω στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις 
γ) παρακολούθηση βάσει αριθμού συλλογών ανά ρεύμα αποβλήτων

Εάν καμία από αυτές τις επιλογές δεν είναι εφικτή και εφόσον η εγκατάσταση δέχεται βεβαίωση από τον εργολάβο ότι τα μηνιαία ή τα τριμηνιαία δεδομένα δεν είναι διαθέσιμα, μπορούν να υποβληθούν ετήσια δεδομένα. Η χρήση εκτιμήσεων, όπως απλά η διαίρεση ενός γνωστού ετήσιου συνόλου δια 12 για παραγωγή μηνιαίων τιμών, δεν θεωρείται επαρκής.

Σε περιπτώσεις όπου οι επισκέπτες μεταφέρουν οι ίδιοι τα απόβλητα σε κοινά σημεία συλλογής με άλλες επιχειρήσεις ή κατοικίες όπως σε κάποιους χώρους κάμπινγκ ή τουριστικά πάρκα, η εγκατάσταση εξακολουθεί να είναι υπεύθυνη για την παρακολούθηση των λειτουργικών αποβλήτων που παράγονται στις δικές της υποδομές. Αυτό περιλαμβάνει, για παράδειγμα, απόβλητα κουζίνας, προσωπικού, συντήρησης και καθαρισμού.

Συνιστάται στις εγκαταστάσεις να αρχίσουν να παρακολουθούν την χρήση σε επίπεδο προϊόντος για προϊόντα υψηλής κατανάλωσης (όπως σακούλες απορριμμάτων, πλαστικές μεμβράνες τροφίμων, δοχεία καθαριστικών, παντόφλες μίας χρήσης ή πλαστικά μπουκάλια νερού μιας χρήσης). Η παρακολούθηση μονάδων που αγοράζονται ετησίως, με αντίστοιχα δεδομένα βάρους και κόστους, επιτρέπει στην εγκατάσταση να εντοπίσει τα προϊόντα που επηρεάζουν την συνολική χρήση, και να ιεραρχήσει παρεμβάσεις.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Σε Γαλλία, Πορτογαλία, Φινλανδία και Δανία, η εγκατάσταση καταγράφει τη συνολική ποσότητα αποβλήτων, τα υπολειμματικά/σύμμεικτα απόβλητα, τα απόβλητα τροφίμων και τα ανακυκλώσιμα απόβλητα. Σε Δανία και Φινλανδία, η εγκατάσταση επιπλέον αναλύει κάθε επιμέρους ρεύμα ανακυκλώσιμων αποβλήτων.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνει ενεργά το προσωπικό να μετακινείται με τρόπο που διασφαλίζει χαμηλές εκπομπές και είναι φιλικός προς την υγεία.

Η εγκατάσταση διαδραματίζει ενεργό ρόλο στο να διασφαλίσει τη συμμετοχή του προσωπικού προωθώντας αυτές τις επιλογές μέσω ενημερωτικών καμπανιών, αναβαθμίσεων υποδομών ή/και παρέχοντας κίνητρα. Παραδείγματα υποστηρικτικών μέτρων περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε:

α) γραπτή επικοινωνία (συμπεριλαμβανομένων ψηφιακών καναλιών όπως email ή πλατφόρμες προσωπικού) που στέλνεται τουλάχιστον μία φορά κάθε 6 μήνες

β) ελκυστικές και ευέλικτες αφίσες, οπτικές αναπαραστάσεις πληροφοριών ή ψηφιακό υλικό (κατά προτίμηση με χρήση προτύπων από το Green Key Toolbox)

γ) φυσικό υλικό τοποθετημένο σε εμφανή σημεία για το προσωπικό (είσοδοι, χώροι διαλείμματος, αποδυτήρια)

δ) παροχή υποδομών (π.χ. ασφαλείς και στεγασμένοι χώροι στάθμευσης ποδηλάτων, σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών 

ε) οικονομικά κίνητρα (π.χ. επιδότηση εισιτηρίων μέσων μαζικής μεταφοράς, δωρεάν στάθμευση/φόρτιση ηλεκτρικών οχημάτων, υπηρεσίες μεταφοράς με τακτικά δρομολόγια), ή οργανωμένη υποστήριξη προγραμμάτων κοινής χρήσης αυτοκινήτου (car-pooling).

Όλες οι επικοινωνίες τονίζουν τα διπλά οφέλη της βιώσιμης μετακίνησης:
• μείωση περιβαλλοντικού αποτυπώματος και
• βελτίωση προσωπικής και κοινοτικής υγείας.

Οι βιώσιμες επιλογές μετακίνησης του προσωπικού περιλαμβάνουν:
• ενεργή μετακίνηση (περπάτημα, ποδήλατο),
• μέσα μαζικής μεταφοράς (λεωφορείο, τρένο, τραμ, μετρό, πλοίο),
• ηλεκτρικά και υβριδικά οχήματα,
• προγράμματα κοινής χρήσης αυτοκινήτου (car-pooling και ride-sharing) 
• και μεταφορές με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων της εγκατάστασης.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στο Βέλγιο, το κριτήριο αυτό είναι υποχρεωτικό.

Η χρήση των απορρυπαντικών πιάτων και των υγρών ξεβγάλματος περιορίζεται στο ελάχιστο (χρησιμοποιείται η σωστή δοσολογία) και τα προϊόντα αυτά πρέπει να διαθέτουν διεθνώς ή εθνικά αναγνωρισμένο οικολογικό σήμα.

Αυτό ισχύει τόσο για τα απορρυπαντικά πλυσίματος στο χέρι όσο και για τα απορρυπαντικά πλυντηρίου και δεν περιλαμβάνει τα προϊόντα μουλιάσματος, τα προϊόντα στεγνώματος και τα προϊόντα αφαλάτωσης. 

Η συμμόρφωση με το κριτήριο αποδεικνύεται βάσει ποσοτήτων (σε όγκο ή βάρος) των προϊόντων τακτικού καθαρισμού που αγοράστηκαν κατά την περίοδο αναφοράς χρησιμοποιώντας τα αρχεία αγορών ως βάση υπολογισμού. Η περίοδος αναφοράς αντιστοιχεί στους τελευταίους 24 μήνες πριν την επιθεώρηση (ή 6 μήνες για όσους υποβάλλουν αίτηση για πρώτη φορά).