Small Accommodations

Η εγκατάσταση ορίζει μία ιδανική θερμοκρασία για ψύξη και θέρμανση στα δωμάτια, με έμφαση στους χώρους επισκεπτών και στις αίθουσες συναντήσεων. Για Εστιατόρια, Αξιοθέατα και Συνεδριακά Κέντρα, αυτό εφαρμόζεται σε ολόκληρο τον χώρο.

Ως γενικό πρότυπο: εάν η εξωτερική θερμοκρασία είναι υψηλότερη από 22°C, η θερμοκρασία ψύξης στο χώρο δεν πρέπει να είναι χαμηλότερη από 22°C. Εάν η εξωτερική θερμοκρασία είναι χαμηλότερη από 22°C, η θερμοκρασία θέρμανσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 22°C. Όπου είναι εφαρμόσιμο, τοπικοί ενεργειακοί κανονισμοί ή οδηγίες κλιματικής ζώνης μπορεί να απαιτούν προσαρμοσμένα όρια. Οι ρυθμίσεις θερμοκρασίας παραμένουν εντός αποδεκτών ορίων άνεσης (π.χ. ISO 7730, ASHRAE 55), ενώ ενθαρρύνεται η χρήση προσέγγισης εύρους θερμοκρασίας.

Η ιδανική θερμοκρασία ορίζεται είτε αυτόματα από κεντρικό σύστημα είτε χειροκίνητα σε κάθε δωμάτιο.

Οι επισκέπτες μπορούν να προσαρμόζουν τη θερμοκρασία στους χώρους των δωματίων τους ή στους χώρους συναντήσεων χειροκίνητα ή να απευθύνονται στη ρεσεψιόν. Ωστόσο, συνιστάται οι χειροκίνητες προσαρμογές να περιορίζονται σε μέγιστη απόκλιση 3°C από την ιδανική θερμοκρασία.

Ενθαρρύνεται η χρήση δυναμικών συστημάτων ελέγχου όπως προγραμματιζόμενοι θερμοστάτες, αισθητήρες παρουσίας ή Συστήματα Διαχείρισης Ενέργειας Κτιρίων (BEMS), ώστε να βελτιώνεται η ενεργειακή απόδοση και η άνεση των επισκεπτών. Συνιστάται επίσης η αναφορά σε εθνικούς κώδικες ενεργειακής απόδοσης κτιρίων, ή οδηγίες όπου υπάρχουν.

Ο αερισμός, η θέρμανση ή/και τα συστήματα ψύξης ρυθμίζονται αυτόματα από αισθητήρες σύμφωνα με την τρέχουσα ζήτηση για να εξοικονομήσουν περαιτέρω ενέργεια.

Για τον ρυθμιζόμενο βάσει ζήτησης αερισμό, ο έλεγχος θα μπορούσε να βασίζεται σε:

α) αυξανόμενη ροή αέρα όταν τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) υπερβούν τα 1200 ppm 

β) ρυθμιζόμενο αερισμό βάσει σχετικής υγρασίας άνω του 70%, ή/και

γ) παρουσία επισκεπτών στα δωμάτια (π.χ. αισθητήρες κίνησης).

Για θέρμανση ή ψύξη ρυθμιζόμενη βάσει ζήτησης, ο έλεγχος βασίζεται στην διατήρηση των θερμοκρασιών εντός +/- 3οC του πρότυπου σημείου ρύθμισης για την σχετική κλιματική ζώνη και εποχή.

Ρυθμίσεις βάσει χρόνου (π.χ. ρυθμισμένα on/off προγράμματα) δεν είναι αποδεκτές, καθώς οι χρονο-εξαρτώμενες ρυθμίσεις λειτουργούν βάσει προγνωστικών, σταθερών παραδοχών, ενώ τα συστήματα DCV (Demand Controlled Ventilation) ανταποκρίνονται στην πραγματική πληρότητα και ποιότητα αέρα, οδηγώντας σε πιο ακριβείς ρυθμίσεις, μεγαλύτερες αποταμιεύσεις ενέργειας και καλύτερη αίσθηση για τους επισκέπτες. 

Εκτός εάν απαγορεύεται από τη νομοθεσία, η εγκατάσταση προσφέρει 1 από τις ακόλουθες επιλογές επαναχρησιμοποιούμενων ή επιστρεφόμενων δοχείων για φαγητό/ποτό σε πακέτο εντός και εκτός των χώρων της εγκατάστασης:

α) επιτρέπεται στους επισκέπτες να φέρνουν και να χρησιμοποιούν τα δικά τους επαναχρησιμοποιούμενα δοχεία· ή

β) παρέχεται σύστημα επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων που λειτουργεί με βάση επιστρεφόμενη εγγύηση, π.χ. γυάλινα βάζα, ανοξείδωτα κουτιά ή άλλα ανθεκτικά υλικά.

Η εγκατάσταση διασφαλίζει ότι η δυνατότητα αυτή προβάλλεται εμφανώς μέσω κατάλληλων καναλιών, όπως αφίσες, μενού ή ψηφιακές πλατφόρμες.

Παρότι το κριτήριο αυτό αφορά ιδιαιτέρως τα ξενοδοχεία all-inclusive, τα κάμπινγκ και τα παραθεριστικά πάρκα με κιόσκια ή χώρους εστίασης, όπου η διάθεση γευμάτων σε πακέτο είναι συχνή και ο όγκος των αποβλήτων συσκευασίας μπορεί να είναι υψηλός, εφαρμόζεται γενικά σε όλες τις εγκαταστάσεις που προσφέρουν τρόφιμα και ποτά σε πακέτο, είτε εντός είτε εκτός του χώρου της εγκατάστασης.

Για την ενθάρρυνση της συμμετοχής των επισκεπτών, συνιστάται η εγκατάσταση να εφαρμόζει συστήματα εγγύησης, συνεργασίες με δίκτυα επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων ή να προσφέρει ψηφιακά κουπόνια για εκπτώσεις σε επισκέπτες που φέρνουν τα δικά τους δοχεία.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Γαλλία και την Ολλανδία, το παρόν κριτήριο είναι υποχρεωτικό.

Η εγκατάσταση εφαρμόζει τουλάχιστον 2 δράσεις που να εστιάζουν στην μείωση της σπατάλης τροφίμων.

Τα Ξενοδοχεία (ΗΗ), τα Κάμπινγκ και πάρκα διακοπών (CHP), τα Συνεδριακά κέντρα (CC), τα Εστιατόρια (R), και τα Αξιοθέατα (Α), προετοιμάζουν και εφαρμόζουν σχέδιο μείωσης σπατάλης τροφίμων, το οποίο:
• εντοπίζει τις κύριες πηγές σπατάλης τροφίμων στην εγκατάσταση 
• παρουσιάζει συγκεκριμένες δράσεις μείωσης της σπατάλης τροφίμων στα διαφορετικά στάδια προετοιμασίας της τροφής και της διαδικασίας σερβιρίσματος.

Το σχέδιο περιλαμβάνει τόσο προληπτικές στρατηγικές όσο και στρατηγικές επαναχρησιμοποίησης ή αναδιανομής.

Για Μικρά Καταλύματα (SA), συνιστάται αλλά δεν είναι υποχρεωτική η ανάπτυξη τέτοιου σχεδίου.

Το σχέδιο εξετάζει μια σειρά ζητημάτων όπως:
α) μπορούν οι ποσότητες και οι τύποι των τροφίμων να ρυθμιστούν;
β) μπορούν τα πιάτα να είναι μικρότερα, ή μπορούν να προσφέρονται μισές μερίδες σε χαμηλότερη τιμή;
γ) μπορεί το φαγητό να αποθηκεύεται και να σερβίρεται με καλύτερο τρόπο για να διαρκεί περισσότερο; 
δ) μπορεί το σερβίρισμα να αλλάξει από μπουφέ (που γεμίζει συνέχεια) σε μερίδες;
ε)μπορεί η τροφή που έμεινε να ξαναχρησιμοποιηθεί ή να δωριστεί;

Συνιστάται ότι το σχέδιο περιλαμβάνει σύστημα παρακολούθησης που καταγράφει την ποσότητα, το είδος και το κόστος της σπατάλης τροφίμων, το οποίο θα πρέπει να λειτουργεί ως εργαλείο για την αξιολόγηση της επιτυχίας ορισμένων δράσεων.

Η εγκατάσταση μπορεί να επικεντρωθεί σε τουλάχιστον 2 από τα ακόλουθα παραδείγματα των προληπτικών και επακόλουθων δράσεων στη διαχείριση τροφίμων:

α) στρατηγικές ελέγχου μερίδων (π.χ. μικρότερα πιάτα ή προσφορά μισών μερίδων σε χαμηλότερη τιμή)
β) πρόβλεψη ζήτησης, λαμβάνοντας υπόψη τους δείκτες πληρότητας, advance check in, ή τις ομαδικές κρατήσεις
γ) καλύτερος προγραμματισμός μενού για σωστή χρήση των ευπαθών συστατικών και αποφυγή υπερπαραγωγής
δ) συστήματα κυκλικής εναλλαγής αποθεμάτων, όπως FIFO (First In First Out) για μείωση αλλοίωσης

 ε) εκπαίδευση προσωπικού στην αποθήκευση των τροφίμων, την προετοιμασία και διαχείριση αποθεμάτων, ειδική ενότητα για τον σχεδιασμό menu που επιτρέπει μείωση αποβλήτων, και δημιουργική χρήση συστατικών για άλλο σκοπό. 

Συνιστάται επίσης οι ομάδες κουζίνας να εκπαιδευτούν σχετικά με τις πρακτικές για τη μηδενική σπατάλη τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της παρασκευής πιάτων από υπολείμματα και απομεινάρια, της σωστής συσκευασίας και των έξυπνων τεχνικών διαχείρισης αποθεμάτων.

Παραδείγματα δράσεων μετά την προετοιμασία τροφής (downstream) περιλαμβάνουν:
α) επαναχρησιμοποίηση υπολειμμάτων συστατικών ή μαγειρεμένης τροφής σε άλλα πιάτα (π.χ. σούπες, μαγειρευτά φαγητά, ή αρτοσκευάσματα) 
β) δωρεά περισσευμάτων τροφίμων σε εξωτερικούς οργανισμούς, όπως τράπεζες τροφίμων ή φιλανθρωπικούς οργανισμούς (σύμφωνα με την τοπική νομοθεσία για την ασφάλεια τροφίμων) 
γ) προώθηση πιάτων «κατά της σπατάλης», παρασκευασμένων από περισσεύματα συστατικών
δ) προσφορά εκπτώσεων για την ενθάρρυνση των επισκεπτών να αγοράσουν πιάτα που δεν έχουν πωληθεί (π.χ. σάντουιτς παρασκευασμένα από υπολείμματα του πρωϊνού) 
ε) παροχή περισσευμάτων τροφίμων στο προσωπικό, όπου είναι εφικτό 
ζ) προσφορά στους επισκέπτες της επιλογής να πάρουν μαζί τους φαγητό που περίσσεψε, εφόσον αυτό συμφωνεί με τις απαιτήσεις του κριτηρίου 5.8.και επιτρέπεται υγειονομικά.

Ενθαρρύνεται η ενημέρωση και συμμετοχή των επισκεπτών στην προσπάθεια μείωσης της σπατάλης τροφίμων. Η εγκατάσταση παρέχει σαφή υλικό επικοινωνίας, για παράδειγμα μέσω πινακίδων στο μπουφέ ενθαρρύνοντας τους επισκέπτες να πάρουν μόνο ότι μπορούν να φάνε, πληροφορίες στο μενού επισημαίνοντας τις επιλογές μερίδων ή επιλογές κατά της σπατάλης, μηνύματα βιωσιμότητας στα δωμάτια των επισκεπτών ή στους χώρους πρωϊνού, σκιαγραφώντας τις προσπάθειες της εγκατάστασης και προσκαλώντας τους επισκέπτες να συμμετέχουν στον κοινό στόχο.

Σημείωση εθνικής προσαρμογής: Σε Σουηδία, Φινλανδία και Ολλανδία, η εγκατάσταση εφαρμόζει κατ’ ελάχιστον 5 δράσεις που να εστιάζουν στην μείωση σπατάλης τροφίμων.

Η εγκατάσταση δεν χρησιμοποιεί κανένα προϊόν πλύσης, καθαρισμού ή φροντίδας δωματίων που περιέχει άρωμα ή αρωματικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων ψεκαστήρων, απορρυπαντικών και καθαριστικών επιφανειών.

Το κριτήριο αυτό εφαρμόζεται σε όλους τους χώρους της εγκατάστασης (συμπεριλαμβανομένων των δωματίων επισκεπτών, των χώρων πλυντηρίου, των κοινοχρήστων χώρων και των αιθουσών συνεδριάσεων), ανεξάρτητα από το εάν το προσωπικό της εγκατάστασης εκτελεί το πλύσιμο και τον καθαρισμό, ή αν η εργασία έχει ανατεθεί σε εξωτερικό συνεργάτη.

The establishment provides access for people with additional accessibility needs. Recognising that establishments may not be able to cover all types of disabilities, the establishment focuses its accessibility improvements on minimum 2 specific category of need: physical mobility, visual impairment or cognitive/hearing impairment.

To reach conformity, the following minimum accessibility elements are in place when focusing on physical accessibility:

• at least 1 accessible entrance with ramp or level access (meeting slope and width standards);
• at least 1 accessible toilet in public/common areas;
• at least 1 accessible guest room including bathroom (if accommodation is provided);
• accessible restaurant seating or common dining area; and
• 1 accessible meeting/conference room, if applicable.

It is furthermore recommended that resting points (e.g. benches) are provided for guests with limited mobility throughout longer walking areas. The slope and width of entrances, signage, and handrail availability are verified in accordance with national accessibility guidelines or, where available, UN/WHO accessibility recommendations.

To reach conformity, the following minimum accessibility elements are in place when focusing on visual accessibility:

• high-contrast signage and/or tactile floor markers and/or adequate lighting and glare reduction in key areas (e.g. entrance, reception, toilets, corridors) according to visual impairment needs;
• at least 1 accessible toilet in public/common areas;
• at least 1 accessible guest room including bathroom (if accommodation is provided);
• accessible restaurant seating; reception or service desk, and either auditory cues or verbal guidance or braille/large-print menus/information guides; and
• 1 accessible meeting/conference room, if applicable.

For cognitive disabilities or hearing impairment, the following minimum accessibility elements are in place to reach conformity:

• an accessibility plan outlining how cognitive or sensory needs (hearing impairments) are addressed; and
• at least 2 implemented tangible actions focusing on either cognitive disabilities and/or hearing impairments:
  • examples of actions focusing on cognitive accessibility include simplified and pictogram-based instructions in key areas (reception, dining, safety information); quiet check-in or queue-free service for guests who need it; staff training focusing on the sensibilisation of needs for people with cognitive disabilities; availability of sensory-friendly maps or simple orientation guides; predictable routines for activities communicated clearly to guests.
  • examples of actions for hearing impairments include availability of portable hearing loops at reception or meeting rooms; captioned videos and visual alarms in key areas (if feasible); staff training focusing on the sensibilisation of needs for people with hearing impairments (e.g. trained in international sign language).

For the actions to be approved, the improvements are substantial, functional and clearly documented in the accessibility plan. The establishment also informs about the minimum accessibility elements in place on their website.

Even if pets are generally not allowed in the establishment, service animals (e.g. guide dogs) are always permitted. This aspect is respected by all staff. The level of access is clearly and accurately communicated on the establishment’s website. Descriptions specify accessible facilities (e.g. room layout, grab bars, step-free access, high-contras signage, visual alarms, etc.) and whether the establishment complies with specific standards (e.g. local building codes or accessibility certifications).

Where applicable, the establishment is encouraged to consult with or seek approval from national or local disability organisations when planning accessibility features. During the onboarding, all staff are trained and informed about the establishment’s accessibility provisions, regulations and the rights of guests with disabilities. Management and other relevant guest-facing staff receive additional follow-up training regarding the available equipment in the establishment.

Η εγκατάσταση παρακολουθεί ενεργά τις παροχές νερού και επισκευάζει τις διαρροές χωρίς καθυστέρηση. Εφαρμόζεται γραπτή Τυποποιημένη Διαδικασία Λειτουργίας (Standard Operating Procedure-SOP), η οποία καθορίζει τακτικούς ελέγχους και διαδικασίες επισκευής για εμφανείς διαρροές νερού.

Η Τυποποιημένη Διαδικασία Λειτουργίας καθορίζει τη συχνότητα ελέγχων ανάλογα με τον τύπο και τη χρήση της παροχής, ως ακολούθως:
• παροχές υψηλής χρήσης ή υψηλού κινδύνου (π.χ. δημόσιες τουαλέτες, δωμάτια επισκεπτών υποδομές πισίνας, εξωτερικές βρύσες) ελέγχονται τουλάχιστον κάθε φορά που καθαρίζεται ο χώρος
• παροχές μέσης χρήσης (π.χ. τουαλέτες προσωπικού, «πίσω» κουζίνες που δεν είναι ορατές στους επισκέπτες) ελέγχονται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα
• παροχές χαμηλής ή σπάνιας χρήσης (π.χ. εποχιακά εξωτερικά ντους, βοηθητικοί νεροχύτες) ελέγχονται τουλάχιστον μία φορά τον μήνα ή πριν την αναμενόμενη χρήση.

Όταν εντοπίζονται διαρροές, εφαρμόζονται από την εγκατάσταση διορθωτικές ενέργειες για να επισκευαστούν. Οι διαρροές που εντοπίζονται και οι αντίστοιχες διορθωτικές δράσεις καταγράφονται σε αρχείο συμβάντων ή συντήρησης. Το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για επιθεωρήσεις (π.χ. συνεργείο καθαρισμού, τεχνικοί, κ.λπ.) είναι ενήμεροι για τις διαδικασίες που ισχύουν.

Συνιστάται η εγκατάσταση αυτόματου συστήματος ανίχνευσης διαρροών για τον γρήγορο εντοπισμό διαρροών και η χρήση ψηφιακής λίστας ελέγχου. Για εξωτερικές ή εσωτερικές πισίνες, η παρακολούθηση μπορεί να περιλαμβάνει οπτικές επιθεωρήσεις γύρο από την πισίνα, αλλά ως καλύτερη λύση θεωρείται η τοποθέτηση ξεχωριστού υδρομετρητή που να παρακολουθεί την κατανάλωση νερού της πισίνας (δείτε το κριτήριο 3.8) ή ανιχνευτή διαρροής.

Τουλάχιστον 50% της ενέργειας που χρησιμοποιείται για θέρμανση και ψύξη στην εγκατάσταση προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές, για ελάχιστη συνεχόμενη περίοδο 3 μηνών. Το κριτήριο αυτό εφαρμόζεται επίσης στην ενέργεια για παραγωγή ζεστού νερού και διαδικασίες μαγειρέματος.

Η ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια για θέρμανση και ψύξη μπορεί να παράγεται στον χώρο της εγκατάστασης ή να προμηθεύεται εξωτερικά, κατά προτίμηση από κοντινό πάροχο.

Αποδεκτές εναλλακτικές έναντι συστημάτων βασισμένων σε ορυκτά καύσιμα και πυρηνική ενέργεια περιλαμβάνουν:

α) ηλιακά συστήματα θερμικής ενέργειας (π.χ. ηλιακοί συλλέκτες για ζεστό νερό ή για θέρμανση χώρου)
β) γεωθερμικά συστήματα και αντλίες θερμότητας αέρα/εδάφους
γ) βιοαέριο και βιοδιασπώμενο κλάσμα των καυσίμων βιομάζας (π.χ. τεμαχίδια ξύλου ή πριονίδια, γεωργικά απόβλητα)
δ) αιολική ενέργεια
ε) υδροηλεκτρική ενέργεια που παράγεται σύμφωνα με τους ισχύοντες περιβαλλοντικούς κανονισμούς και η οποία έχει σχεδιαστεί και λειτουργεί με τρόπο που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στα υδάτινα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα
ζ) ηλεκτρική θέρμανση/ψύξη από φωτοβολταϊκά συστήματα (όταν η ηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από πιστοποιημένες ανανεώσιμες πηγές)
η) αντλίες θερμότητας αέρα ή εδάφους που λειτουργούν με ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια·
θ) πιστοποιημένη ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια, από ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική ή άλλες πηγές, που χρησιμοποιείται για να ηλεκτροδοτήσει συστήματα κλιματισμού
ι) δίκτυα τηλεθέρμανσης/τηλεψύξης όπου η κύρια πηγή ενέργειας είναι η γεωθερμία, ή/και πιστοποιημένη βιομάζα βιώσιμης προέλευσης, ή/και θερμότητας από βιομηχανικά απόβλητα που χρησιμοποιείται μέσα σε ένα πλαίσιο ανανεώσιμης ενέργειας  

κ) πιστοποιημένα βιώσιμα βιοκαύσιμα (π.χ. βιοντίζελ) σύμφωνα με την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις ανανεώσιμες ενέργειες (ΕΕ red II / red III) ή τα παγκοσμίως αναγνωρισμένα συστήματα πιστοποίησης (π.χ. RSB, ISCC)
λ) αποδοτικά συστήματα βιομάζας όπως σύγχρονοι λέβητες ή σόμπες πέλλετ, που πληρούν το πρότυπο EN 303-5 (κλάση 5) ή ισοδύναμα πρότυπα για αποδοτικότητα ενέργειας και χαμηλές εκπομπές 
μ) πιστοποιημένα καύσιμα βιομάζας (π.χ. πέλλετ, ροκανίδια, μπρικέτες) με πιστοποίηση FSC, PEFC ή ισοδύναμη.

Η τύρφη δεν θεωρείται ανανεώσιμη πηγή ενέργειας και δεν συνυπολογίζεται στο απαιτούμενο μερίδιο του 50%.

Όταν χρησιμοποιούνται υβριδικά συστήματα, το ποσοστό ανανεώσιμης ενέργειας υπολογίζεται ως ποσοστό της συνολικής ετήσιας ενεργειακής ζήτησης για θέρμανση και ψύξη, βάσει αξιόπιστων δεδομένων (π.χ. λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, έξυπνοι μετρητές ή ανεξάρτητες αξιολογήσεις).

Η εγκατάσταση χρησιμοποιεί αυτοματοποιημένους ελέγχους φωτισμού σε κοινόχρηστες περιοχές και στις περιοχές του προσωπικού (αίθουσα υποδοχής, διάδρομοι, δωμάτια προσωπικού, κουζίνες, βοηθητικούς χώρους, περιοχές αποθήκευσης κ.λπ.), οπουδήποτε είναι ασφαλές και νόμιμο να το κάνει. Τα φώτα μπορούν να σβήσουν ή να μειωθούν όταν οι άνθρωποι δεν είναι παρόντες. Όλες οι υποδομές φωτισμού σε κοινόχρηστες περιοχές και στις περιοχές του προσωπικού στην εγκατάσταση είναι εφοδιασμένες με αισθητήρες κίνησης, χρονοδιακόπτες, ή αυτόματους ρυθμιστές μείωσης φωτεινότητας.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω παθητικών υπέρυθρων (PIR) αισθητήρων, υπερηχητικών αισθητήρων, αισθητήρων διπλής τεχνολογίας, συστημάτων έξυπνου ελέγχου, ή προγραμματισμένων χρονοδιακοπτών. Μια εναλλακτική λύση είναι εκείνη κατά την οποία ο φωτισμός σε κοινόχρηστες περιοχές μειώνεται, ή η ένταση του φωτισμού μειώνεται όταν οι άνθρωποι δεν είναι παρόντες.

Η εγκατάσταση ενθαρρύνεται να επεκτείνει βαθμιαία τα συστήματα φωτισμού που βασίζονται στην κίνηση ή στον έξυπνο έλεγχο, σε πρόσθετες περιοχές πέραν των ορίων αυτού του κριτηρίου.

Σημείωση για εθνική προσαρμογή: Στην Γαλλία, αυτό το κριτήριο είναι υποχρεωτικό για HH, CHP και R, σε κοινόχρηστους διαδρόμους, κοινόχρηστες σκάλες και κοινόχρηστα μπάνια, οπουδήποτε είναι ασφαλές, νόμιμο, τεχνικά και οικονομικά δυνατό.

Εκτός εάν συγκεκριμένοι τοπικοί υγειονομικοί κανονισμοί καθιστούν αυτό το κριτήριο μη εφαρμόσιμο, η εγκατάσταση δεν χρησιμοποιεί ούτε προσφέρει κλινοσκεπάσματα ή λευκά είδη μπάνιου μίας χρήσης. Αυτό περιλαμβάνει σεντόνια, μαξιλαροθήκες και υποστρώματα, προστατευτικά καλύμματα στρωμάτων, παπλωματοθήκες, πετσέτες (εκτός από πετσέτες χεριών) και πατάκια μπάνιου.

Επιπλέον, όταν τα λευκά είδη παρέχονται από εξωτερικό συνεργάτη (π.χ. ενοικιαζόμενα λευκά είδη), δεν παραδίδονται τυλιγμένα σε πλαστικό μίας χρήσης. Αντί αυτού χρησιμοποιούνται επαναχρησιμοποιούμενες λύσεις, όπως καλυμμένα καρότσια μεταφοράς ή επαναχρησιμοποιούμενες υφασμάτινες σακούλες.